فیلم Working Girl 1988

از همان چند نت اول آهنگ جذاب کارلی سایمون و دختران جوان با موهای حجیم روی کشتی ــ فکر کردم این فیلم قرار است سرگرم‌کننده باشد. در مجموع همین‌طور است. تس (ملانی گریفیت) از کار کردن برای روسا که فقط دل‌شان می‌خواهد با او هم‌بستر شوند خسته شده و فکر می‌کند شاید اوضاع وقتی برای کاترین (سیگورنی ویور) کار کند تغییر کند. کاترین همیشه آمادهٔ...

از همان چند نت اول آهنگ جذاب کارلی سایمون و دختران جوان با موهای حجیم روی کشتی ــ فکر کردم این فیلم قرار است سرگرم‌کننده باشد. در مجموع همین‌طور است. تس (ملانی گریفیت) از کار کردن برای روسا که فقط دل‌شان می‌خواهد با او هم‌بستر شوند خسته شده و فکر می‌کند شاید اوضاع وقتی برای کاترین (سیگورنی ویور) کار کند تغییر کند. کاترین همیشه آمادهٔ دزدیدن ایده‌هاست؛ وقتی در اسکی کردن مصدوم می‌شود، تس به دوگانگیِ رفتاریِ رئیسش پی می‌برد و تصمیم می‌گیرد خودش همان ایده را دنبال کند و در این راه جک (هریسون فورد) را هم وارد ماجرا می‌کند. معلوم می‌شود ایده‌اش پتانسیل دارد ــ و نه کم، چندمیلیون دلاری است ــ اما با آمیختن کسب‌وکار و لذت، رازهای جک هم یکی‌یکی برملا می‌شود. ریتم فیلم عموماً خوب است، شخصیت‌ها دوست‌داشتنی‌اند و فیلم به‌خوبی تا یک پایان لذت‌بخش و مناسب پیش می‌رود. گریفیت در اوج است؛ انرژی و کاریزمای او بی‌اختیار لبخندی بر لب می‌آورد. ساراوندن و فورد هم بازی‌های پشتیبانی خوبی دارند و فورد با کمال میل نقش جذاب اما کم‌رنگ‌تری را پذیرفته است. الک بالدوین نقش دوست‌پسر آزاردهنده را کوتاه اما مؤثر ایفا می‌کند و من احساس می‌کردم سین (جون کسک) را در ویدئوهای گروه‌هایی مثل Culture Club یا Dead or Alive دیده‌ام! شاید فیلم کمی طولانی باشد، اما به‌عنوان یک اثر خوشایند و دلگرم‌کننده فیلمنامه‌ای مناسب، شیمی میان بازیگران و نوعی اثبات حقانیت دارد که برای من جواب می‌دهد. «Working Girl» فیلمی فوق‌العاده است و به‌خوبی تماشاگر را سرگرم می‌کند. رابطهٔ عاشقانه واقعاً تأثیرگذار است و موقعیت‌های کمدی واقعاً خنده‌دارند؛ تعجبی ندارد که این فیلم در باکس‌آفیس جهانی موفقیت چشمگیری داشت. یکی از به‌یادماندنی‌ترین نکات فیلم، نحوهٔ بی‌پروا و مقصودمندِ نشان‌دادن شخصیت تس مک‌گیل است تا نقدهای مهم و معتبری دربارهٔ شرکت‌های بزرگ و نحوهٔ قضاوت مردم دربارهٔ دیگران بر اساس پوشش، ظاهر یا رفتارشان مطرح شود. نخبه‌های هر عرصه‌ای همیشه بعضی آدم‌ها را فارغ از توانایی یا سهم‌شان کم‌ارزش می‌شمارند، درست مثل برخی مردان که زنان را تحقیر می‌کنند. تماشای فیلمی که نشان می‌دهد لازم نیست چنین وضعی ادامه یابد و هیچ‌کس نباید این رفتارها را در محیط کار یا خانه ساکتانه تحمل کند، تازه‌کننده و امیدوارکننده است.