فیلم The Parades 2024

تریلری ژاپنی خوب درباره‌ی زندگی پس از مرگ که در حوالی زمان فاجعه فوکوشیما رخ می‌دهد. ریتم داستان کند است. فیلم دنبال زنی است که روحی سرگردان است و هدفش در زمین را محقق نکرده (چه در زمان زندگی و چه پس از آن). شخصیت‌پردازی‌ها خوب و فیلمی حسّاس است — شاید مناسبِ ذائقهٔ همه نباشد. اثری از ویژگی‌های استودیوی گبلی در آن احساس می‌شود، اما...

تریلری ژاپنی خوب درباره‌ی زندگی پس از مرگ که در حوالی زمان فاجعه فوکوشیما رخ می‌دهد. ریتم داستان کند است. فیلم دنبال زنی است که روحی سرگردان است و هدفش در زمین را محقق نکرده (چه در زمان زندگی و چه پس از آن). شخصیت‌پردازی‌ها خوب و فیلمی حسّاس است — شاید مناسبِ ذائقهٔ همه نباشد. اثری از ویژگی‌های استودیوی گبلی در آن احساس می‌شود، اما بدون شخصیت‌های بانمک و کارتونیِ معمول. در پایان چیزی کم دارد که آن را قوی‌تر کند — شاید احساساتِ عمیق‌تر در صحنه‌ها که بیننده را به اشک وادارد. امتیاز من: ۶.۵ از ۱۰ — نمره B-. «The Parades» روح‌های سرگردانی را نشان می‌دهد که گرد هم می‌آیند نه برای ترساندن، بلکه برای کمک به یکدیگر تا پشیمانی‌های باقی‌مانده را رها کنند؛ آشفتگی آرام مینیکو و قصه‌های نرم دیگر ارواح را در کاوشی لطیف دربارهٔ وداع‌های ناتمام می‌بافد. به‌جای تعارض‌های تند، فیلم تماشاگر را از دل تلاطم‌های درونی شخصیت‌هایی که با زخم‌های گذشته روبه‌رو می‌شوند عبور می‌دهد و به‌تدریج پیوندهای احساسی‌ای را آشکار می‌سازد که تاثیرِ اثر را عمیق‌تر می‌کند. با بازی‌هایی صادقانه، تصاویر ملایم و یک سکانس پایانیِ شاعرانه و گرم پس از تیتراژ، فیلم به یادآوری‌ای تلخ‌و‌شیرین بدل می‌شود برای این‌که باید زندگی را تمام و کمال زیست تا چیزی ناتمام بر جای نگذاریم.