فیلم Raining Stones 1993

این فیلم را به خاطر حضور بروس جونز تماشا کردم که از سال‌ها پیش او را از سریال «کرونیشن استریت» می‌شناسم. او با وجود یک فیلمنامه محدود، به خوبی بازی کرد. به این معنا که لحظات احساسی زیادی برای او وجود داشت تا در آن‌ها خود را نشان دهد، اما داستان ظاهراً ضعیف بود و به کلیشه‌ها بازمی‌گشت. برایم دشوار بود که او به خاطر...

این فیلم را به خاطر حضور بروس جونز تماشا کردم که از سال‌ها پیش او را از سریال «کرونیشن استریت» می‌شناسم. او با وجود یک فیلمنامه محدود، به خوبی بازی کرد. به این معنا که لحظات احساسی زیادی برای او وجود داشت تا در آن‌ها خود را نشان دهد، اما داستان ظاهراً ضعیف بود و به کلیشه‌ها بازمی‌گشت. برایم دشوار بود که او به خاطر غرورش نتواند کمک مالی بپذیرد، اما در عین حال هیچ مشکلی برای نقض قانون ندارد. آیا این دو معیار واقعاً با هم تناقض ندارند؟ من در دوران جوانی سال‌ها در فقر بودم و هرگز به چنین استدلالی نزدیک نشدم. من در ایالات متحده هستم، اما در طول سال‌ها برنامه‌ها و فیلم‌های بریتانیایی زیادی را تماشا کرده‌ام و معمولاً لهجه‌ها را به خوبی مدیریت می‌کنم، اما این افراد اغلب خیلی سریع و با صدای پایین صحبت می‌کردند و نیمی از مکالمات را از دست می‌دادم. خوشبختانه داستان آن‌قدر ساده بود که هنوز هم می‌توانستم آنچه در حال اتفاق افتادن بود را دنبال کنم. به پایان فیلم اعتبار می‌دهم که قابل پیش‌بینی نبود، اما در عین حال به نظر می‌رسید که کمی مصنوعی و مانند «دئوس اکس ماشینا» است.