فیلم C’mon C’mon 2021

«C’mon C’mon» فیلمی نیست که بتوان به‌سادگی در یک ژانر جا داد. این نوع فیلم‌ها هستند که دست درون سینه‌ات می‌برند و خانه‌ای آن‌جا بنا می‌کنند؛ آثاری نادر که با شدت تو را از زنده بودن آگاه می‌سازند — گرمای خون رگ‌ها و درد استخوان‌ها را حس می‌کنی؛ حضور داری و شاهد جادو هستی. شاید این اولین تجربه‌ام از نوع فیلمی باشد که در مرز مستند...

«C’mon C’mon» فیلمی نیست که بتوان به‌سادگی در یک ژانر جا داد. این نوع فیلم‌ها هستند که دست درون سینه‌ات می‌برند و خانه‌ای آن‌جا بنا می‌کنند؛ آثاری نادر که با شدت تو را از زنده بودن آگاه می‌سازند — گرمای خون رگ‌ها و درد استخوان‌ها را حس می‌کنی؛ حضور داری و شاهد جادو هستی. شاید این اولین تجربه‌ام از نوع فیلمی باشد که در مرز مستند و داستان قرار دارد. این ترکیب جذاب به‌نرمی یادآوری می‌کند که چقدر به‌عنوان یک جامعه گم‌شده‌ایم و در عین حال چقدر سزاوار امید هستیم. این سینما سرشار از احساس است. فیلم نگاهی زیبا به شکل‌گیری رابطه بین یک عمو و برادرزاده‌اش دارد. تماشای آن مرا درگیر طیف وسیعی از احساسات کرد و پایانی بسیار رضایت‌بخش دارد. فیلمنامه عالی است و اجراهای درخشان تمام بازیگران آن را ارتقا داده‌اند. واکین فنیکس فوق‌العاده است و شیمی بازی او با وودی نورمن و گیبی هوفمن بسیار قوی است. نورمن برای یک بازیگر جوان دامنه‌ی احساسی گسترده‌ای نشان می‌دهد و توانسته احساساتش را واقعی جلوه دهد — چیزی که در بسیاری از بازیگران کودک دشوار است. هوفمن نیز عملکرد خوبی دارد و درماندگی‌اش در مراقبت هم‌زمان از پسرش و همسر سابق را بسیار موثر نشان می‌دهد. فیلم‌برداری در سطحی عالی قرار دارد و طراحی صدا درخشان است. در بخش مصاحبه‌ها و ضبط‌های خیابانی کارهای جالبی انجام شده که تجربه‌ی شنیداری منحصربه‌فردی خلق می‌کند. تنها ایرادم این است که فیلم تا حدی کشدار است و طولانی‌تر از آنچه باید به‌نظر می‌رسد؛ روایت زیادی در جریان نیست که این خود فرصت می‌دهد زمان بیشتری با شخصیت‌ها بگذرانیم و شاهد رشد رابطه‌شان باشیم، اما این امر ریتم کندی پدید آورده که با اندکی کاهش مدت‌زمان فیلم قابل‌اصلاح می‌بود. امتیاز: ۷۹٪ نتیجه: عالی