فیلم The Wrestler 2008

«The Wrestler» (۲۰۰۸) بیست سال پس از دوران اوجش در اواخر دههٔ هشتاد، کشتی‌گیر بازنشسته‌ای (میکی رورک) در نیوجرسی برای گذران زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کند: آخر هفته‌ها در رینگ کشتی می‌گیرد، مسکن‌های غیرقانونی مصرف می‌کند، دل به رقصندهٔ باشگاه محلی (ماریسا تومی) می‌بازد و تلاش می‌کند رابطه‌اش را با دختر از او دورافتاده‌اش (ایوان ریچل وود) ترمیم کند. فیلمی جذاب اما تیره‌وتار است دربارهٔ واقعیت تلخ ستارگانی...

«The Wrestler» (۲۰۰۸) بیست سال پس از دوران اوجش در اواخر دههٔ هشتاد، کشتی‌گیر بازنشسته‌ای (میکی رورک) در نیوجرسی برای گذران زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کند: آخر هفته‌ها در رینگ کشتی می‌گیرد، مسکن‌های غیرقانونی مصرف می‌کند، دل به رقصندهٔ باشگاه محلی (ماریسا تومی) می‌بازد و تلاش می‌کند رابطه‌اش را با دختر از او دورافتاده‌اش (ایوان ریچل وود) ترمیم کند. فیلمی جذاب اما تیره‌وتار است دربارهٔ واقعیت تلخ ستارگانی که از دوران شکوه خود فاصله گرفته‌اند؛ این‌بار قهرمان ما یک کشتی‌گیر است. هرچند بسیاری کشتی نمایشی را مسخره می‌دانند، این افراد با حرکات دردناک و خطرناک برای سرگرم‌کردن تماشاگران جان می‌دهند. فیلم در زمستان نیوجرسی فیلم‌برداری شده و حال‌وهوای سرد و سنگینِ تصویر را تشدید می‌کند. بازی‌ها درخشان است: میکی رورک در نقش «رندی» در بهترین فرمش ظاهر شده و تردیدها و دردهای مردی را که از اوج سقوط کرده به‌خوبی نشان می‌دهد. ماریسا تومی به‌عنوان کسیدی (یا پام) چشم‌نواز است و ایوان ریچل وود در نقش دختر دلخور و دورافتاده باورپذیر است. رابطهٔ این شخصیت‌ها با قهرمان فیلم هم شیرین، هم عذاب‌آور و هم تأثیرگذار است. وقایع داخل رینگ پرتحرک و جذاب‌اند و فیلم به‌خوبی نشان می‌دهد چه استقامت جسمی‌ای از این ورزشکاران می‌طلبد؛ در عین حال یادآور می‌شود که حرفهٔ آن‌ها اولویتش سرگرم‌کردن است، نه نابودی واقعی یکدیگر. بخش‌هایی از ملودرام خانوادگیِ میانی کمی قابل پیش‌بینی و غیرفعال به‌نظر می‌رسد و زندگی عشقی قهرمان برایم چندان جذاب نبود، اما این‌ها صرفاً یک فاصلهٔ کوتاه پیش از اوج نهاییِ داستانند: مسابقهٔ کینه‌توزانهٔ پایانی مقابل حریف هم‌سن‌وسالش «آیاتولاه» (ارنست میلر). فیلم همچنین از نظر موسیقی جذاب است و چند قطعهٔ شاخص دههٔ هشتاد را به‌کار می‌برد، از جمله "Bang Your Head"، "Round and Round"، "Balls to the Wall"، "Animal Magnetism"، "Dangerous"، "Don't Know What You Got (Till It's Gone)" و "Sweet Child o' Mine". این اثر مرا به مستندهایی چون «I Am Thor» (۲۰۱۵) و تا حدی «Anvil: The Story of Anvil» (۲۰۰۸) یادآوری کرد؛ هرچند «The Wrestler» حسِ اندوه‌آمیزتر و تلخ‌تری دارد، اما همهٔ این آثار واقعیت خاکستری و سخت زندگی ستارگان پیشین را به‌خوبی منعکس می‌کنند. مدت زمان: ۱ ساعت و ۴۹ دقیقه. ارزیابی: A-