فیلم Beautiful Disaster 2023

واقعاً انتظار داشتم این فیلم را دوست نداشته باشم؛ اما چنین نشد. ابی (با بازی ویرجینیا گاردنر) از اینکه همیشه مجبور است خراب‌کاری‌های پدر قماربازش را جمع کند خسته شده و به کالج در کالیفرنیا می‌رود. در شب اول آنجا، همراه دوستش آمریکا (لیبه بارر) به گونه‌ای از «باشگاه مبارزه» برای دانشجوها می‌روند و با قهرمان مشت‌زنی بدون دستکش، تراویس (دیلان اسپراوس)، آشنا می‌شود. بعد...

واقعاً انتظار داشتم این فیلم را دوست نداشته باشم؛ اما چنین نشد. ابی (با بازی ویرجینیا گاردنر) از اینکه همیشه مجبور است خراب‌کاری‌های پدر قماربازش را جمع کند خسته شده و به کالج در کالیفرنیا می‌رود. در شب اول آنجا، همراه دوستش آمریکا (لیبه بارر) به گونه‌ای از «باشگاه مبارزه» برای دانشجوها می‌روند و با قهرمان مشت‌زنی بدون دستکش، تراویس (دیلان اسپراوس)، آشنا می‌شود. بعد از اینکه روی لباسی که خون آخرین قربانی او هنوز رویش بود، وانمود به متنفر بودن از او می‌کند، کمی بعد منبع آب خوابگاه‌شان قطع می‌شود و مجبور می‌شود پیش دوستش برود. حدس بزنید چه می‌شود؟ بله، یکی از هم‌اتاقی‌های جدیدش همان مشت‌زن بازیگوش است. بعد از آن شرط‌بندی نسبتاً تصنعی و آشکاراً مضحکی در جریان می‌افتد که باعث می‌شود او برای یک ماه تخت تراویس را با او شریک شود. سؤالِ آیا با هم می‌شوند یا نه در واقع اهمیت چندانی ندارد — این فیلم درباره خطر یا تعلیق نیست؛ درباره آدم‌های خوش‌تیپ است که می‌خواهند خوش بگذرانند و امیدوارند اندکی از آن حس به تماشاگر منتقل شود. بین این دو شیمی‌ای دیده می‌شود؛ تراویس واقعاً کاریزماتیک است و طنز فیلم اندکی از نمونه‌های کشدارِ ملودرام نوجوانانه مثل مجموعه «After...» پخته‌تر است. فیلم تلاش می‌کند بزرگ‌سالانه باشد و تا حدودی در این کار موفق است. با این حال بیست دقیقه آخر به‌ویژه ابلهانه است و تا حدی فیلم را خراب می‌کند. تماشای این فیلم در سینما ضرورتی ندارد (اگرچه در نمایشی که من رفتم بیش از پنجاه نفر حضور داشتند)، اما حتی اگر فیلم کمی کشدار به‌نظر برسد، باز هم تماشای نسبتاً قابل‌قبولی است.