فیلم Eiffel 2021

رومین دوریس در این فیلم عملکرد قابل قبولی از خود ارائه می‌دهد، اما در کل این اثر ترکیبی خسته‌کننده از رمانس و مهندسی است که به سمت رمانس گرایش بیشتری دارد. داستان سعی دارد دو خط موازی را روایت کند: یکی سال‌های جوانی او که در آن یک پل می‌سازد و عاشق "آدریَن" (اما مک‌کی) می‌شود و دیگری داستان کنونی‌اش که در آن در مسابقه‌ای...

رومین دوریس در این فیلم عملکرد قابل قبولی از خود ارائه می‌دهد، اما در کل این اثر ترکیبی خسته‌کننده از رمانس و مهندسی است که به سمت رمانس گرایش بیشتری دارد. داستان سعی دارد دو خط موازی را روایت کند: یکی سال‌های جوانی او که در آن یک پل می‌سازد و عاشق "آدریَن" (اما مک‌کی) می‌شود و دیگری داستان کنونی‌اش که در آن در مسابقه‌ای برای طراحی ورودی پاریس در نمایشگاه جهانی ۱۸۸۹ شرکت می‌کند. طرح او برای ساخت یک برج ۳۰۰ متری برنده می‌شود و رقبای خود را پشت سر می‌گذارد، اما به سرعت با مشکلات صنعتی، اعتصابات و بی‌اعتمادی بانکی مواجه می‌شود و به این معضلات، دوباره با "آدریَن" که حالا با "آنتوان" (پیر دلا دونشامپس) ازدواج کرده، روبرو می‌شود. چند صحنه وجود دارد - به‌ویژه زمانی که آن‌ها در حال ساخت پی‌های برج و هم‌ترازی کارهای فلزی هستند - که عناصر مهندسی تأثیرگذار به نظر می‌رسند و نشانه‌هایی از نبوغ او را نشان می‌دهند. استفاده از شن، آب و نیروی فیزیکی برای دستیابی به دقت میلی‌متری به‌طور تنش‌زایی به تصویر کشیده می‌شود. متأسفانه، با این حال، بیشتر زمان فیلم یک ملودرام الهام‌بخش کم‌تری درباره رابطه پرتنش او است و اگرچه توضیح جالبی درباره اینکه چرا برج ممکن است شبیه حرف "A" باشد ارائه می‌دهد، اما در نهایت همه چیز به یک ته‌نشینی نسبتاً بی‌مزه فرو می‌رود. تولید فیلم از نظر بصری خوب است و لباس‌ها و دکورها به‌خوبی ارائه شده‌اند، اما بقیه آن قابل توجه نیست و من به این فکر می‌کردم که چرا فکر می‌کردم او "ماکسیمیلیان شل" نیست و او هم "مارگوت رابی" نیست. به نظر من، این فیلم بیشتر مناسب تلویزیون است.