فیلم The Manchurian Candidate 2004

این بازسازی همواره در برابر نسخهٔ برجستهٔ ۱۹۶۲ کار دشواری داشت و اگرچه به آن قوت نمی‌رسد، اما تلاشی نسبتاً قابل‌قبول است. لیو شریبر نقش ریمن شاو، کهنه‌سرباز تحسین‌شدهٔ جنگ خلیج فارس و اکنون نمایندهٔ کنگره را بازی می‌کند؛ مردی که به‌شدت در رقابت برای معاونت ریاست‌جمهوری قرار دارد و توسط مادر جاه‌طلب‌ترش، سناتور (مریل استریپ)، تشویق می‌شود. در این میان کاپیتان دوران جنگ او،...

این بازسازی همواره در برابر نسخهٔ برجستهٔ ۱۹۶۲ کار دشواری داشت و اگرچه به آن قوت نمی‌رسد، اما تلاشی نسبتاً قابل‌قبول است. لیو شریبر نقش ریمن شاو، کهنه‌سرباز تحسین‌شدهٔ جنگ خلیج فارس و اکنون نمایندهٔ کنگره را بازی می‌کند؛ مردی که به‌شدت در رقابت برای معاونت ریاست‌جمهوری قرار دارد و توسط مادر جاه‌طلب‌ترش، سناتور (مریل استریپ)، تشویق می‌شود. در این میان کاپیتان دوران جنگ او، «مارکو» (دنزل واشنگتن)، از جراحتی که در یک کمین برداشته در حال بهبود است؛ اما او در تلاش است خاطرات آن حادثه را با روایت‌هایی که شاو و تقریباً به همان لفظ سایر همرزمانش ارائه می‌دهند، تطبیق دهد. با پیشروی در تحقیقات، مارکو به توطئه‌ای عجیب می‌رسد که او را وادار می‌کند نه تنها سلامت روان خود را، بلکه ماهیت رویدادهای گذشته و حال را نیز زیر سؤال ببرد. هرچه بیشتر کندوکاو می‌کند، درهای بیشتری به رویش بسته می‌شود و به‌زودی هم او و هم ما درمی‌یابیم که نوعی توطئه وجود دارد که مستقیماً به قلب دمکراسی آمریکایی راه می‌یابد. داستان نسبت به نسخهٔ اصلی به‌روز شده و این به ایستادگی مستقل فیلم کمک می‌کند. دنزل واشنگتن بازی خوبی دارد و لیو شریبر نیز هرچه داستان گره می‌خورد، موثر ظاهر می‌شود؛ چرا که چشم‌اندازی از نوعی جنگ روانی هولناک پدیدار می‌گردد و ما با روایتی از دستکاری و عطش قدرت مواجه می‌شویم که ماهیتی مکیاولیایی دارد. مریل استریپ هم عملکرد قابل‌قبولی دارد، اما متأسفانه نقش او در مقایسه با آنجلا لنزبریِ نسخهٔ نخست ضعیف‌تر به نظر می‌رسد؛ هرچند استریپ بازیگر توانمندی است، اما به‌نوعی آن جذبهٔ سمّی نسخهٔ اصلی را به‌طور کامل القا نمی‌کند. فیلم کمی زمان می‌برد تا به حرکت بیفتد، اما زمانی که ریتمش را پیدا می‌کند، تصویری جذاب هرچند پرحرف از چگونگی کارکرد نهادهای سیاسی آمریکا و امکان بهره‌برداری هوشمندانه از آن ارائه می‌دهد. این یک تلاش محکم و دیدنی است، اما نسخهٔ اصلی قطعاً تبهکارانه‌تر و بهتر باقی می‌ماند.