فیلم The Men Who Stare at Goats 2009

با توجه به قدرت ستاره‌های حاضر در این فیلم (جورج کلونی، جف بریجز، کوین اسپیسی) می‌توانم درک کنم که چرا برخی افراد ممکن است هنگام تماشای آن کمی ناامید شوند. به عبارت دیگر، توصیف فیلم حتی به کارگردانان کوئن به عنوان معیار مقایسه اشاره می‌کند. با توجه به نقش جف بریجز، سخت است که به یاد «مرد بزرگ لباس پوش» نیفتیم، اما این فیلم در...

با توجه به قدرت ستاره‌های حاضر در این فیلم (جورج کلونی، جف بریجز، کوین اسپیسی) می‌توانم درک کنم که چرا برخی افراد ممکن است هنگام تماشای آن کمی ناامید شوند. به عبارت دیگر، توصیف فیلم حتی به کارگردانان کوئن به عنوان معیار مقایسه اشاره می‌کند. با توجه به نقش جف بریجز، سخت است که به یاد «مرد بزرگ لباس پوش» نیفتیم، اما این فیلم در آن سطح نیست. با این حال، بیشتر اوقات فیلم سرگرم‌کننده بود. برخی از بخش‌های کند فیلم می‌توانستند حذف شوند تا ریتم بهتری به داستان بدهند بدون اینکه به داستان آسیب بزنند. اما اگر درک کنید که این فیلم به دنبال شوخی‌های خنده‌دار یا دیالوگ‌های تند و تیز نیست، بلکه بیشتر بر روی نکته‌های لطیف و ایجاد فضایی از تفکر حول شوخی‌ها متمرکز است، شاید بتوانید بیشتر به آن ارزش قائل شوید. باید بگویم که داستان برای من کمی نامنظم به نظر می‌رسید. فلش‌بک‌ها گیج‌کننده نبودند، اما در فیلمی با ریتم کند مانند این، به نظرم گاهی بیشتر از اینکه به پیشبرد داستان کمک کنند، حواس‌پرتی ایجاد می‌کردند. پایان film نیز حسی از عدم اوج‌گیری داشت، مانند اینکه - اوه، خوب. فکر می‌کنم این پایان با حال و هوای آرام فیلم همخوانی داشت، اما شاید می‌توانستند بیشتر از آن بهره ببرند. با این حال، من این فیلم را دوست داشتم. همین کافی است.