انیمیشن A Monster Calls 2016

راهی دیگر برای روبه‌رویی با واقعیت فیلمی اقتباس‌شده از رمانی بریتانیایی و ساخته‌شده توسط کارگردانی اسپانیاییِ شناخته‌شده. ممکن است این فیلم شما را به یاد آثاری مانند Finding Neverland، Where the Wild Things Are یا Neverwas بیندازد، اما در عین حال یگانه است؛ به‌ویژه به‌خاطر پیامی که منتقل می‌کند. دیالوگ‌های زیادی بامعنا و الهام‌بخش دارد؛ مخصوصاً برای کسانی که جهان‌شان در حال فروپاشی است. احساسی است...

راهی دیگر برای روبه‌رویی با واقعیت فیلمی اقتباس‌شده از رمانی بریتانیایی و ساخته‌شده توسط کارگردانی اسپانیاییِ شناخته‌شده. ممکن است این فیلم شما را به یاد آثاری مانند Finding Neverland، Where the Wild Things Are یا Neverwas بیندازد، اما در عین حال یگانه است؛ به‌ویژه به‌خاطر پیامی که منتقل می‌کند. دیالوگ‌های زیادی بامعنا و الهام‌بخش دارد؛ مخصوصاً برای کسانی که جهان‌شان در حال فروپاشی است. احساسی است و از بهترین فیلم‌های کودکانهٔ اخیر به‌شمار می‌آید. داستان دربارهٔ پسری است که مادرش شدیداً بیمار است. او کم‌کم خواب‌های عجیب می‌بیند و سپس هیولایی درختی از قبرستان نزدیک ظاهر می‌شود. این موجود برای او چند قصه می‌گوید و در پایان باید حقیقت کابوس‌هایش را به آن بگوید. با گذشت روزها، روبه‌رو شدن با واقعیت برایش دشوارتر می‌شود. او نمی‌تواند از همه‌چیز فرار کند و باید با آن مواجه شود؛ همین مواجهه، روایت باقیمانده را شکل می‌دهد. کودکان عموماً به هر قصۀ خیالی‌ای که برایشان تعریف می‌شود باور دارند و حتی تصویر همان قصه‌ها هم می‌تواند در تخیل روزمره‌شان تأثیر بگذارد. این فیلم از مخاطب چیزی را پنهان نمی‌کند تا در پایان چرخشی غافلگیرکننده ارائه دهد؛ شما می‌دانید چه رخ می‌دهد، اما نکتهٔ اصلی این است که چرا؛ معمایی که قرار است حل شود—هرچند آن‌قدرها سخت هم نیست. هدف فیلم نشان‌دادن نحوهٔ مواجههٔ برخی کودکان با رویدادهای تراژیک زندگی‌شان است، مثلاً به‌گونه‌ای شبیه فیلم Before I Wake، و اینکه چگونه گاه به‌خاطر برداشت‌های نادرست از حرف‌های بزرگ‌ترها دچار سوء‌تفاهم می‌شوند. این فیلم برای کودکان و بزرگ‌سالان واقعاً دیدنی است؛ امیدوارم آن را از دست ندهید. امتیاز: 7/10 داستانی بسیار دلپذیر فیلمی خوش‌تماشاست که برای تماشاگران کم‌سن‌تر ساخته شده، بنابراین شخصیت‌ها پیچیدگی زیادی ندارند. با وجود این کمبود از دید بزرگ‌سالان، تأثیر کلی احساسی و دلنشین است. قطعاً ارزش وقت گذاشتن دارد. فیلمی نه نفرت‌انگیز و نه فراموش‌شدنی، اما دور از شادابی با وجود ضعف‌هایی که دارد، اعتراف می‌کنم این فیلم را دوست داشتم، شاید چون برایم شخصی بود. فیلمی که تا این اندازه بر درد از دست‌دادن عزیز تمرکز دارد—بر اینکه چگونه آدمی موقعیت‌های رنج‌آور را می‌پذیرد و هضم می‌کند—دیدنش برای من کمی دشوار بود چون خودِ من هم اخیراً عزیزی را از دست داده‌ام. انتظار داشتم فیلم شادتر و با لحن پویاتری باشد؛ این انتظار تاحدودی ناکامم گذاشت و فکر می‌کنم دیگران هم همین احساس را خواهند داشت. با این حال نمی‌توانم بگویم از آنچه دیدم متنفر شدم. در واقع فیلمنامه روی نوجوانی تمرکز دارد که باید زندگی روزمره‌اش در مدرسه و خانه را ادامه دهد، در حالی که رواناً و ذهنی خود را برای یتیم‌شدن قریب‌الوقوع آماده می‌کند، چون مادرش بسیار بیمار است و می‌دانیم که به‌زودی خواهد مرد. در میان همهٔ این‌ها، او به‌طرزی واقع‌گرایانه هیولای بزرگی را تصور می‌کند که به دیدنش می‌آید و او را وادار می‌کند با احساساتش روبه‌رو شود، با موقعیت‌ها کنار بیاید و همچنین با رابطهٔ پرتنش با مادربزرگش سر و کار داشته باشد. ساخت اثر از سوی J.A. Bayona در مجموع فیلمی نسبتاً متوسط است. فیلمنامه تا حدی پیش‌بینی‌پذیر است و ایدهٔ «هیولای درختی» قبلاً در آثار دیگر دیده شده، اما همچنان ایدهٔ خوبی است، مخصوصاً وقتی قرار است موجودی دانا و کهن باشد، همان‌گونه که اینجا هست. لوئیس مک‌داگال نقش اصلی نوجوان را بازی می‌کند و کا�� خود را خوب انجام می‌دهد، هرچند فیلمنامه چندان از او کار سختی نمی‌طلبد. اجرای فلیسیتی جونز را هم دوست داشتم، اگرچه نقش چندانی ندارد. در مورد سیگورنی ویور حس تأسف دارم؛ بازیگر خوبی است اما در نقشی نامناسب به‌کار گرفته شده — انتخاب بازیگری بریتانیایی برای این نقش بهتر می‌بود تا یک آمریکایی با لهجه‌ای تا حدودی ساختگی. از نظر فنی، نقطهٔ قوت واضح، جلوه‌های ویژهٔ CGI است که خوب انجام شده و خصوصاً در صحنه‌هایی که درخت «بیدار» می‌شود و ظاهر واقعی‌اش را نشان می‌دهد، کار جذابی انجام می‌دهد. موسیقی متن را هم دوست داشتم، هرچند یادمان‌ماندنی‌ترین یا جالب‌ترین نیست، و فیلم‌برداری به‌خوبی وظیفه‌اش را انجام می‌دهد. لیام نیسون بار دیگر صدای هیولا را بر عهده دارد؛ او در دوبله تجربه دارد و پیش از این به شخصیت‌های خیالی بسیاری صدا داده است، بنابراین انتخاب مطمئنی برای تولید بود.