فیلم The Imitation Game 2014

اولین باری که این فیلم را دیدم، آن را دوست داشتم. باعث شد بخواهم دربارهٔ آلن تورینگ بیشتر بدانم، اما هر چه بیشتر خواندم، بیشتر پی بردم که این فیلم چقدر نادرست است. بازی‌ها خوب است، تولید و انتخاب بازیگران عالی‌اند، و اگر تفاوتش با واقعیت تا این حد نبود، هنوز هم آن را دوست داشتم. این اختلافات آن‌قدر زیادند که بهتر بود همهٔ نام‌ها...

اولین باری که این فیلم را دیدم، آن را دوست داشتم. باعث شد بخواهم دربارهٔ آلن تورینگ بیشتر بدانم، اما هر چه بیشتر خواندم، بیشتر پی بردم که این فیلم چقدر نادرست است. بازی‌ها خوب است، تولید و انتخاب بازیگران عالی‌اند، و اگر تفاوتش با واقعیت تا این حد نبود، هنوز هم آن را دوست داشتم. این اختلافات آن‌قدر زیادند که بهتر بود همهٔ نام‌ها تغییر کند و فیلم صرفاً به‌عنوان داستان تاریخیِ تخیلی مطرح شود تا اینکه وانمود شود به آلن تورینگ واقعی ارتباط دارد. بندیکت کامبربچ در این فیلم فوق‌العاده است. من واقعاً از آن لذت بردم. عاشق فیلم‌هایی هستم که در دوران جنگ جهانی دوم ساخته شده‌اند و این فیلم آن فضا را به‌طرزی درخشان بازسازی می‌کند. به نظرم داستان به‌درستی روایت شده و در پس آن پیامی دربارهٔ پذیرش نهفته است. امتیاز: ۹۰٪. نتیجه‌گیری: عالی. هر چند از روایت تلاش‌های رمزگشایان بریتانیایی در بلچلی پارک در زمان جنگ لذت بردم، فکر می‌کنم نسخهٔ ۱۹۹۶ سر درک جاکوبی دربارهٔ دستاوردهای آلن تورینگ را بیشتر می‌پسندم؛ آن ریاضیدان درخشان که تیمی از افراد مرموز را هدایت می‌کرد و کد «اینگما»ی نازی‌ها را شکست. بندیکت کامبربچ در واقع نقش‌پردازی‌اش در «شرلوک» بی‌بی‌سی را تا حدودی تکرار می‌کند — حتی در ژست‌های تأمل‌آمیز دستش. داستان از منظر بازنگری جالبی روایت می‌شود، پس از آنکه تورینگِ نسبتاً نامطبوع توسط پلیس به‌خاطر کاری که امروز شاید «رفتار نامشروع» بنامیم بازداشت می‌شود و توسط روری کینیر («کارآگاه ناک») بازجویی می‌شود. در واقع به نظرم شخصیت‌پردازی‌ها کمی سطحی‌اند — چارلز دانس، کیرا نایتلی و متیو گود به‌نظر می‌رسد انرژی کافی ندارند. با این حال داستان جذاب است و به‌خوبی ارائه شده. «بازی تقلید» فیلمی جذاب است. حدود پنج سال پیش فیلم «اِنیگما» (۲۰۰۱) را دیدم و خاطرم هست که از آن خوشم آمد، هرچند در آغاز کمی ساده‌انگارانه بود. این اثرِ ۲۰۱۴ داستان آلن تورینگ و همراهانش را بهتر روایت می‌کند. نخست اینکه انتخاب بازیگران در این فیلم فوق‌العاده است؛ بندیکت کامبربچ (و الکس لوتر) در نقش‌های اصلی عالی‌اند. کیرا نایتلی (با شخصیتی که نام میانی‌اش الیزابت است)، متیو گود، چارلز دانس و مارک استرنگ نیز در نقش‌های مکمل بسیار خوب ظاهر شده‌اند. داستان متمرکز بر جنگ جهانی دوم تماشاگر را به‌خوبی درگیر می‌کند، هرچند مطمئناً مانند بسیاری از فیلم‌ها از واقعیت فاصله می‌گیرد؛ امری که برای من قابل‌قبول است. ریتم فیلم دقیق و حساب‌شده است و در هیچ لحظه‌ای از تماشای آن کسل نشدم؛ بازیگران نقش بزرگی در این تأثیر ایفا می‌کنند.