فیلم Thunder Force 2021

بن فالکون و ملیسا مک‌کارتی، زن و شوهری که از شروع کار فیلم‌سازی فالکون تاکنون همیشه با هم فیلم ساخته‌اند، این‌بار با Thunder Force وارد ژانر پرسود ابرقهرمانی شده‌اند. تقریباً هر فیلمی که فالکون کارگردانی، نویسندگی یا تهیه‌کنندگی‌اش را بر عهده داشته، نقش اصلی را به مک‌کارتی سپرده و همگی به‌شکلی از زیرژانرهای کمدی می‌پردازند؛ از کمدی-رومانتیک (Superintelligence) تا جنایی (The Happytime Murders) و فیلم...

بن فالکون و ملیسا مک‌کارتی، زن و شوهری که از شروع کار فیلم‌سازی فالکون تاکنون همیشه با هم فیلم ساخته‌اند، این‌بار با Thunder Force وارد ژانر پرسود ابرقهرمانی شده‌اند. تقریباً هر فیلمی که فالکون کارگردانی، نویسندگی یا تهیه‌کنندگی‌اش را بر عهده داشته، نقش اصلی را به مک‌کارتی سپرده و همگی به‌شکلی از زیرژانرهای کمدی می‌پردازند؛ از کمدی-رومانتیک (Superintelligence) تا جنایی (The Happytime Murders) و فیلم جاده‌ای (Tammy). اما به نظر می‌رسد هدف واقعی این زوج ارائه فیلمی محبوب و درخشان نیست؛ من معتقدم مقصودشان ارائه بیانیه‌ای هرچه بی‌معنی‌تر از قصه‌گویی است، به این امید که مخاطب آن را سرگرم‌کننده بیابد. اکثر کارگردانان، نویسندگان و بازیگران آرزو دارند فیلمی تحول‌برانگیز بسازند که همگان آن را «سینمای قابل توجه» بدانند و شایسته جوایز بزرگ باشد. اما فیلم‌هایی مثل Thunder Force به‌ندرت چنین هدفی دارند و بیشتر شبیه آثاری‌اند که به‌سمت نامزدی در جوایز Razzie سوق داده می‌شوند—چیزی که برای فالکون و مک‌کارتی آشناست. در حالی که مک‌کارتی بارها استعدادش را نشان داده—استعدادی که در فیلم‌هایی مانند Can You Ever Forgive Me? و Bridesmaids بهتر به کار می‌آید—فالکون همچنان فیلم‌هایی بسیار کسل‌کننده می‌سازد. صادقانه بگویم، پرده اول Thunder Force به‌طرز غافلگیرکننده‌ای قابل قبول است. مقدمه‌چینی برای روایت اصلی تا حدودی جالب است و در نیم‌ساعت اول کمدی تا حدی اوج می‌گیرد. مشکل بزرگ این است که آن اوج بیش از چند خنده گاه‌به‌گاه ارائه نمی‌دهد. از ابتدای پرده دوم تا پایان، فالکون عملاً در ارائه خنده‌های واقعی شکست می‌خورد. لحن فیلم به‌شدت نامتوازن است و تقریباً هر صحنه تلاشی مصنوعی برای طنز است، حتی وقتی موقعیتِ آن لحظه از طنز بهره‌ای نمی‌برد. جوک‌ها بسیار ساده، بعضاً زننده و تکراری‌اند و باعث کش‌آمدن مدت پخشِ از پیش کش‌آمده فیلم می‌شوند. داستان ابرقهرمانی فیلم تا حد ممکن کلیشه‌ای و قابل پیش‌بینی است؛ فیلم هیچ تلاشی برای متفاوت بودن نسبت به آنچه طی چند دهه گذشته دیده‌ایم انجام نمی‌دهد. جلوه‌های بصری شبیه کار یک استودیوی آماتورند، انگار که حتی پلتفرم پخش هم چندان برای محصولش اهمیت قائل نبوده است. از منظر فیلمنامه هم اصلاً چیز محکمی برای تحلیل وجود ندارد؛ گاهی فیلم گویی یک صحنه را جدی می‌گیرد و چند دقیقه بعد همه‌چیز به همان فضاي مزاحم و سطحی بازمی‌گردد. نترسید؛ من خودم از کمدی‌های بی‌معنی و آبسورد خوشم می‌آید، ولی این نوع طنز باید درست انجام شود، با افراد و داستان مناسب. در کل، من معمولاً با فیلم‌هایی از این دست مدارا می‌کنم. Thunder Force صرفاً یک مورد دیگر به فهرست طولانی «فیلم‌های فراموش‌شدنی» اضافه می‌کند و این موضوع واقعاً مرا آزار نمی‌دهد؛ فیلم دقیقاً همان چیزی است که همه از آن انتظار دارند. اما بخش ناامیدکننده ماجرا دیدن بازیگرانی مثل مک‌کارتی و اکتاویا اسپنسر—دو بازیگر برجسته با مجموعاً پنج نامزدی اسکار و یک برد برای اسپنسر در The Help—در پروژه‌هایی بی‌امید مثل این است. این سؤال مشهور را به ذهن می‌آورد: چرا؟ Thunder Force نمونه‌ای دیگر از قصه‌گویی بی‌معنی بن فالکون است که با طنزی خشک و تحمیلی و داستانی فراموش‌شدنی همراه شده است. فیلم تمام ویژگی‌های لازم برای کاندیداتوری در جوایز Razzie را دارد؛ موضوعی آشنا برای نویسنده-کارگردان و همسرش، ملیسا مک‌کارتی. با وجود یک پرده اول نسبتاً قابل قبول، بهای سرگرمی فیلم از آن به بعد پایین می‌آید. واقعاً نمی‌دانم بدتر کدام است: شاهد هدررفت استعداد استثنایی مک‌کارتی و اکتاویا اسپنسر در فیلم‌های بی‌معنی باشم یا دیدن استمرار فرصت دادن کمپانی‌های بزرگ به فیلم‌سازانی که حرف مهمی برای گفتن ندارند در حالی که صداهای ضروری و باارزش بیرون منتظر فرصت‌اند. بهترین تعریفی که از این محصول نتفلیکس می‌توانم بکنم این است که هیچ‌کس را فریب نمی‌دهد: دقیقاً همان چیزی است که مخاطب از آن انتظار دارد، چه این انتظار خوب باشد چه بد. امتیاز: D افتضاح بود! گروه بازیگری شایسته بهتر از این‌ها بودند. این فیلم قرار بود اوایل ۲۰۲۰ اکران شود، اما به‌خاطر پاندمی انتشارش یک سال عقب افتاد و فکر می‌کنم انتشار دیرهنگام باعث شد توجه لازم برای آماده‌سازی صحیح فیلم از بین برود. هرچند فیلم به‌عنوان یک کمدی مطرح می‌شد، تهیه‌کنندگان سعی کردند داستانی تا حدی احساسی خلق کنند که کاملاً ناکام ماند. گیج‌کننده‌ترین نکته برای من هدف‌گیری مخاطب بود؛ اغلب «جوک‌ها» برای بزرگسالان بالغ بود اما فضایی که فیلم به سمت سلاپ‌استیک می‌رفت آشفتگی ایجاد می‌کرد. متأسفانه به نظر می‌رسید هر دو بازیگر اصلی تنها حدود پنجاه درصد تلاش خود را گذاشته‌اند. فیلم از شخصیت، عامل سرگرمی و داستان خوب بی‌بهره است. این فیلم وقتی که به خنده نیاز داشتم، باعث خنده‌ام شد. ایرادش چیست؟ فکر می‌کنم بسیاری از بینندگان—و نه فقط منتقدانی که مجبورند همه چیز را ببینند—با این پیش‌فرض به سراغ Thunder Force رفتند که از آن متنفر خواهند شد. بعد چند دقیقه‌ای از فیلم را دیدند و بلافاصله نمره پایینی دادند. من هم فکر نمی‌کنم این فیلم ارزش ۱۰ ستاره را داشته باشد، یا حتی نزدیک آن باشد، اما من آن را بالا نمره دادم به همان دلیلی که بعضی‌ها یک ستاره دادند: چون می‌توانم—یه جور سر به سر گذاشتن. اما جدی می‌گویم، می‌خواستم حداقل یکی از آن نمره‌های دور انداختنیِ یک ستاره را پاسخ بدهم. این فیلم یک فیلم ابرقهرمانی جدی و مبتنی بر طرح و نقد فکری نیست؛ یک شلوغ‌بازی مفرح، سرشار از سلاپ‌استیک است. طنز فیزیکی در آن خیلی زیاد است که از ویژگی‌های ملیسا مک‌کارتی است؛ او در قرن بیست‌ویکم نقشِ لوسیل بال را بازی می‌کند که به هارولد لوید ارجاع دارد. برای جوانانِ عمدتاً مردی که این فیلم را کامل تخریب کردند، ابرقهرمانی کار جدی‌ای است. خب، دنیای مارول و دی‌سی، به دنیای کمدی خوش آمدید. شاید این فیلم شما را ناراحت کند—همان‌طور که My Spy طرفداران جدیِ باند یا لوکاره را ناراحت کرد—یا شاید هم ما حتی ناراحت نباشیم. من دوباره پیش‌نمایش را دیدم و همان‌جا که دفعه اول خندیدم، دوباره خندیدم. زندگی می‌تواند تلخ باشد و گاهی واقعاً به یک خنده نیاز است. هنوز روی نتفلیکس هست؟ بگذارید صریح بگویم که من طرفدار ملیسا مک‌کارتی هستم و احتمالاً این به‌خاطر نوع طنزی است که او ارائه می‌دهد. ممکن است کسانی مخالف باشند، اما به نظر من طرح داستان Thunder Force ناامیدکننده نبود. طنز ممکن است بیشتر برای مخاطب بزرگسال طراحی شده باشد، اما ترکیب اکتاویا و ملیسا ترکیب خوبی است. برخی بخش‌های «ووک» مانند صحنه‌هایی درباره دو پدر و دختربچه و پیشنهادی از طرف مادر بزرگ که می‌گفت آن‌ها زوج خوبی می‌شوند را توهین‌آمیز و غیرضروری یافتم؛ اما اگر از این موارد بگذرید، Thunder Force هم سرگرم‌کننده و هم خنده‌دار است. ★★★★