فیلم North to Alaska 1960

چه کار کردم؟ «به سمت شمال، آلاسکا» از استودیوی 20th Century Fox به کارگردانی هنری هاتاوی (با مشارکت غیررسمی جان وین) ساخته شده و نقش‌آفرینی جان وین، استوارت گرینجر، ارنی کوواکس، فابیان و کاپوسین را دارد. فیلم براساس نمایشنامه‌ای به نام Birthday Gift نوشته لادیسلاس فودر است و با فناوری CinemaScope و رنگ دلکسی و تصویربرداری لئون شمروی عمدتاً در لوکیشن‌هایی چون پوینت موگو در کالیفرنیا...

چه کار کردم؟ «به سمت شمال، آلاسکا» از استودیوی 20th Century Fox به کارگردانی هنری هاتاوی (با مشارکت غیررسمی جان وین) ساخته شده و نقش‌آفرینی جان وین، استوارت گرینجر، ارنی کوواکس، فابیان و کاپوسین را دارد. فیلم براساس نمایشنامه‌ای به نام Birthday Gift نوشته لادیسلاس فودر است و با فناوری CinemaScope و رنگ دلکسی و تصویربرداری لئون شمروی عمدتاً در لوکیشن‌هایی چون پوینت موگو در کالیفرنیا فیلم‌برداری شده است. موسیقی اثر ساخته لیونل نیومن است و فیلم همچنین با ترانهٔ محبوبی به همین نام از جانی هورتون همراهی می‌شود. خلاصهٔ داستان: جرج پرات (گرینجر) و سم مک‌کورد (وین) در آلاسکا به طلا می‌رسند. جرج سم را به سیاتل می‌فرستد تا نامزدش را بیاورد، اما سم درمی‌یابد او ازدواج کرده و به‌عنوان جانشین، دختری زیبا و اهل تالار رقص به‌نام آنجل (کاپوسین) را بازمی‌گرداند. آنجل اوضاع را بدمی‌فهمد و فکر می‌کند سم او را برای خودش می‌خواهد و کم‌کم عاشقش می‌شود. در نوم، کلاه‌برداری به نام فرانکی کانون (ارنی کوواکس) سعی می‌کند ادعای آن‌ها را بدزدد، و هم‌زمان آنجل باید با تغییرات خلق و خوی جرج و توجهات بچه‌گانهٔ برادر کوچکتر او، بیلی (فابیان)، دست و پنجه نرم کند. نقد و بررسی: اغلب فراموش می‌شود که جان وین در بازی کمدی هم توانایی زیادی داشت. به‌خلاف تصویری که از او به‌عنوان نماد سینمای وسترن جا افتاده، آثار کمدی او مثل این فیلم، Donovan's Reef و McLintock! سرشار از سرگرمی و ماجراجویی‌اند. داستان این فیلم در اساس یک مثلث عشقی ساده است که در پس آن نقشه‌ها و کلک‌های دوران تب طلای آلاسکا قرار دارد؛ بنابراین از نظر روایت حرف چندان نوآورانه‌ای برای گفتن ندارد. فابیان در نقش برادر جوان جرج تا حدی بیرون از محدودهٔ توان بازیگری‌اش ظاهر می‌شود و اجرای پرانرژی نوجوانانه‌اش خیلی زود افت می‌کند. کاپوسین هرچند بسیار زیباست، نقش او تا حدی تک‌نوا و کم‌رمق است و برای تأثیرگذاری بیشتر نیاز به همراهی وین و گرینجر در سکانس‌های مشترک دارد. با این حال فیلم به‌عنوان یک کمدی-رمانتیک ماجراجویانه عملکرد بسیار خوبی دارد. فیلم پر از صحنه‌های درگیری دست‌جمعی و زد و خوردهای نمایشی است؛ سه صحنهٔ شلوغ و خنده‌دار زد و خورد در طول فیلم به شکل استادانه‌ای اجرا شده‌اند. شیمی بازی بین وین و گرینجر عالی است؛ آن‌ها نقش‌های مردانه را در قالب کمدی به‌خوبی انجام می‌دهند و کوواکس از بازی در نقش کلاه‌بردار هوس‌باز لذت می‌برد. هاتاوی، که جای ریچارد فلیشر را در پروژه گرفت، در خلق سکانس‌های اکشن تبحر دارد و سکانس‌هایی مثل تعقیب و درگیری با ارابه و تیراندازی بسیار توأم با شوخ‌طبعی و هیجان‌اند. حتی حیوانات—از سگ پرمو و وفادار تا بزهای کله‌زن—در برجسته‌سازی بخش کمدی نقشی دارند. از نظر بصری نیز فیلم چشم‌نواز است؛ شمروی بخش‌هایی از کالیفرنیا را به‌خوبی شبیه نومِ آلاسکا کرده است. نماهای اطراف کلبهٔ دوتایی سم و جرج در منطقهٔ هات کریک نزدیک مموت مانتین بسیار زیباست و کوه مورریسون در پس‌زمینهٔ بسیاری از نماها جلوهٔ جالبی به تصویر داده است. تدوین دوروتی اسپنسر حساب‌شده و دقیق است و موسیقی نیومن سرزنده و ریتمیک است. این فیلم بی‌نقص نیست، اما اگر مخاطب آن را با نیت دریافتِ یک کمدی-ماجراجویی بپذیرد، کاستی‌ها به‌راحتی بخشیده می‌شوند. مشخصات تکمیلی: مدت فیلم حدود 2 ساعت و 2 دقیقه است و بخش‌هایی از آن در مناطق مختلف کالیفرنیا (جنگل ملی اینیو، دریاچه بیگ بیر، مموت لیکس، پوینت موگو و آلاباما هیلز) و همچنین یوکان کانادا فیلم‌برداری شده‌اند. امتیاز نهایی: 8/10 — درجه: A-