انیمیشن How to Train Your Dragon 2 2014

بررسی اول: اگر قسمت اول «چگونه اژدهای خود را اهلی کنیم» را دوست داشتید، این قسمت را هم حتما دوست خواهید داشت. اگر اهل تامبلر هستید، صحنه‌های زیادی در فیلم هست که دل‌تان می‌خواهد به‌صورت GIF ذخیره کنید. حتی اگر قسمت اول را ندیده باشید هم احتمالاً این فیلم را خواهید پسندید یا حداقل از آن خوشتان خواهد آمد. به‌طور کلی فیلم خیلی خوب است. همه چیزهایی...

بررسی اول: اگر قسمت اول «چگونه اژدهای خود را اهلی کنیم» را دوست داشتید، این قسمت را هم حتما دوست خواهید داشت. اگر اهل تامبلر هستید، صحنه‌های زیادی در فیلم هست که دل‌تان می‌خواهد به‌صورت GIF ذخیره کنید. حتی اگر قسمت اول را ندیده باشید هم احتمالاً این فیلم را خواهید پسندید یا حداقل از آن خوشتان خواهد آمد. به‌طور کلی فیلم خیلی خوب است. همه چیزهایی را دارد که یک کودک از فیلم می‌خواهد (کودکان در سالن واقعاً آن را دوست داشتند و خیلی بانمک بودند) و در عین حال صحنه‌های خنده‌دار فراوانی برای بزرگ‌ترها هم دارد. داستان خوب است؛ هرچند قابل پیش‌بینی، اما طوری پیش می‌رود که جواب می‌دهد. انیمیشن چشم‌نواز و بازی صداپیشه‌ها عالی است. رشد و تحول شخصیت‌ها در فاصله پنج سال بین دو فیلم به‌خوبی نشان داده شده — نه فقط در ظاهر، بلکه در طرز رفتار و تعامل‌شان با هم نیز محسوس است. در کل تجربه‌ای سرگرم‌کننده و دلپذیر است. بروید و ببینید، حتی اگر فرزند هم نداشته باشید. بررسی دوم: همان‌طور که قبلاً در نقد «ابرابری با احتمال باران گوشت 2» گفتم، عنوان دنباله بد انتخاب شده است. نیل پاتریک هریس هم در مراسم اسکار ۲۰۱۵ همین نکته را مطرح کرد. در دنیای دیجیتال، کوچک‌ترین تغییر در عنوان می‌تواند ترتیب نمایش را به‌هم بزند و گاهی آن اثر را در بین انبوه عناوین گم‌وگور کند؛ به‌همین دلیل کلمه «Dragon» را در عنوان برجسته کرده‌اند تا مخاطب متوجه شود این دنباله مربوط به مجموعه قبلی است. داستان این قسمت چندان با قسمت اول تفاوت ندارد و ادامه‌ای است پنج سال پس از بهبود هیکاپ از جراحتش. او و توثلس در جریان نقشه‌برداری به سرزمینی جدید می‌رسند؛ ماجرا آغاز می‌شود اما به‌سرعت به دردسر می‌افتد و اهالی دهکده مجبور می‌شوند در برابر نیروی شر فزاینده‌ای که قصد تسلط دارد متحد شوند و بجنگند. امروزه انیمیشن‌ها برای تمام سنین ساخته می‌شوند و این فیلم هم فیلمنامه‌ای بسیار حساب‌شده و خوش‌ساخت دارد که از عهده‌ی انتظار برآمد. تأثیرش به اندازه‌ی قسمت اول نیست و به‌خاطر سادگی کمی عقب‌تر ایستاده، اما در کلیت با مقدار مناسبی تعلیق، هیجان و سرگرمی توسعه یافته است. چیز بیشتری از آن نمی‌شد خواست؛ دنباله‌ای مناسب و امیدوارکننده که می‌تواند در قسمت‌های بعدی بیشتر توسعه یابد. فاصلهٔ چهار سال بین دو فیلم برای طرفداران سری ایدهٔ خوبی بوده و فرصت تنفسی مناسب فراهم کرده. طرفداران انیمیشن حتماً ببینند—به‌ویژه اگر قسمت اول را دیده‌اند. امتیاز: 8/10 بررسی سوم: اولی خوب بود و دومی هم دست‌کم از آن بدتر نیست. این مجموعه به‌خاطر پرداختن به موضوعات چندلایه و پیچیده‌تر از معمول در انیمیشن‌ها برجسته است؛ مسائلی مثل شخصیت‌های اصلی دارای ناتوانی (مثلاً مقایسه با «پیدا کردن نمو»)، حضور پررنگ‌تر نقش‌های زنانهٔ قدرتمند (هرچند هنوز نه به‌عنوان نقش‌های اصلی و اغلب نیازمند کمک از شخصیت‌های مرد)، موضوعات زیست‌محیطی و غیره. نکات منفی که بیشتر اذیتم کرد عبارت‌اند از: پیام وطن‌پرستانه‌ای که وانمود می‌کند یک کشور «نگهبان صلح» است اما برای حفظ آن مجبور به اعمال خشونت می‌شود—این نوع پیام کمی ریاکارانه است و مشخصاً برای مخاطب آمریکایی هدف‌گذاری شده. کلیشهٔ تکراریِ قهرمان «نرد» که تنها او می‌تواند دنیا را نجات دهد هم خسته‌کننده شده. همچنین برخی موضوعات تراوماتیک مثل رها شدن کودک توسط والد، مرگ و امثال آن به‌صورت نسبتاً سطحی و سبک مطرح شده‌اند. با این حال، فیلم خوب، بامزه و دارای داستانی جذاب است. ارزش دیدن دارد و به نظرم این مجموعه شایستهٔ توجه بیشتری است.