فیلم Spin Me Round 2022

«Spin Me Round» عمداً عجیب و تا حد زیادی غیرمنطقی است؛ در نهایت مرز باریکی را بین «آن‌قدر احمقانه که سرگرم‌کننده است» و حس خستگی از میزان تپق و شرمساری‌های نمایش‌داده‌شده در هر دقیقه پشت سر می‌گذارد. با وجود اجراهای درخشان اکثر بازیگران — و به‌ویژه الیسان بری که استثنایی ظاهر شده — فیلمنامه‌ای پیش‌پاافتاده و آشفته که از نظر منطقی پر از پراکندگی است، ارزش...

«Spin Me Round» عمداً عجیب و تا حد زیادی غیرمنطقی است؛ در نهایت مرز باریکی را بین «آن‌قدر احمقانه که سرگرم‌کننده است» و حس خستگی از میزان تپق و شرمساری‌های نمایش‌داده‌شده در هر دقیقه پشت سر می‌گذارد. با وجود اجراهای درخشان اکثر بازیگران — و به‌ویژه الیسان بری که استثنایی ظاهر شده — فیلمنامه‌ای پیش‌پاافتاده و آشفته که از نظر منطقی پر از پراکندگی است، ارزش کمدی لازم را ندارد تا آن را «تفریح ساده و احمقانه» بدانیم. اوبری پلازا به‌شکل غیرقابل‌قبولی کمتر استفاده شده است — کمپین تبلیغاتی گمراه‌کننده است — و خطوط داستانی بی‌شماری هم هستند که فراموش شده، نادیده گرفته شده یا توسط نگارش ضعیف خراب شده‌اند. یکی از بدترین فیلم‌های سال است. امتیاز: D- شخصیت ایمبر (الیسان بری) ظاهراً مدیر یک رستوران ایتالیایی به نام Tuscan Grove است. به ما گفته می‌شود او «این مکان را مثل کشتی‌ای کاملاً مرتب و منظم» به مدت «نه سال» اداره کرده؛ اطلاعاتی که باید بی‌چون و چرا پذیرفته شوند چون هرگز او را در حالِ مدیریت چیزی، چه به‌درستی و چه نادرست، نمی‌بینیم. این موضوع تأسف‌آور است چون، همان‌طور که راجر ایبرت درست اشاره کرده بود، خودِ کار واقعی معمولاً از بسیاری از طرح‌ها جالب‌تر است؛ بنابراین فیلمی دربارهٔ سازوکار درونی واقعی یک رستوران می‌توانست بسیار جذاب‌تر از روایت «Spin Me Round» باشد. مثال خوبش درام بریتانیایی Boiling Point است؛ هرچند کامل نیست، اما صادق است (صداقت و اصالت دو ویژگی مهم در یک اثر هنری‌اند) — فیلم حرفش را ثابت می‌کند و هم به گفتار و هم به رفتار پایبند است. از سوی دیگر، Spin Me Round پر از ژست و ظاهر است. به یاد The Lovebirds (و به تبع آن Date Night) می‌اندازد که گمان می‌کنند کمدی فقط می‌تواند از موقعیت‌های نامحتمل و اغراق‌آمیز نشأت بگیرد. ممکن است چنین چیزی ممکن باشد، اما عبارت «خنده‌دار است چون درست است» به‌خاطر دلیل خوبی کلیشه‌ای شده است. الیسان بری برای این چیزها زیادی بااستعداد است. او فقط یک چهرهٔ دوست‌داشتنی نیست؛ بازیگری جسور و بااستعداد است (به Horse Girl و The Rental نگاه کنید). بازیگران همراه او — از جمله مالی شنن، اوبری پلازا، زاخ وودز و در واقع کل گروه بازیگران — در سطح بری نیستند؛ پس سوال این است که چرا او وقت و استعدادش را صرف چنین پروژه‌ای کرده است؟