فیلم December Boys 2007

بلوغ در استرالیای جنوبی... و ترزا پالمر جذاب من به دو دلیل جذب فیلم December Boys (۲۰۰۷) شدم: از فیلم‌های بلوغ که بدون رکیک‌پردازی‌اند خوشم می‌آید و اینکه داستان در سواحل جنوبی استرالیا رخ می‌دهد (در واقع فیلم‌برداری در جزیره کانگورو در ایالت استرالیای جنوبی انجام شده). درباره دنیل ردکلیف، ستارهٔ محبوب مجموعهٔ هری پاتر، قبلاً بازی او را در فیلمی ندیده بودم و به خودش...

بلوغ در استرالیای جنوبی... و ترزا پالمر جذاب من به دو دلیل جذب فیلم December Boys (۲۰۰۷) شدم: از فیلم‌های بلوغ که بدون رکیک‌پردازی‌اند خوشم می‌آید و اینکه داستان در سواحل جنوبی استرالیا رخ می‌دهد (در واقع فیلم‌برداری در جزیره کانگورو در ایالت استرالیای جنوبی انجام شده). درباره دنیل ردکلیف، ستارهٔ محبوب مجموعهٔ هری پاتر، قبلاً بازی او را در فیلمی ندیده بودم و به خودش یا پاتر علاقه‌ای نداشتم. داستان حول چهار پسر از یک یتیم‌خانهٔ کاتولیک در نواحی دورافتاده می‌چرخد که تولدهای دسامبرشان را با تعطیلات کریسمس در ساحل جشن می‌گیرند. آن‌ها می‌فهمند یک زوج جوان بدون فرزند قصد دارند یکی از آن‌ها را به فرزندی قبول کنند و این موضوع رقابتی ایجاد می‌کند؛ هرچند بزرگ‌ترشان (ردکلیف) نسبت به این قضیه بی‌تفاوت است و وقتش را صرف آشنایی با دخترها و تجربهٔ اولین عشق می‌کند. زمان حضورشان در ساحل به تجربه‌ای تعیین‌کننده تبدیل می‌شود که در نهایت معنی خانواده را برایشان روشن می‌کند. اگر استرالیایی نیستید، پیشنهاد می‌کنم از زیرنویس انگلیسی استفاده کنید چون لهجهٔ استرالیایی تا حد زیادی نامفهوم است؛ وگرنه تنها حدود نیمی از دیالوگ‌ها را می‌فهمید و قصه برایتان گنگ می‌شود — این حرف اغراق نیست. بعد از چندبار دیدن فیلم، تنها دو پسر در ذهنم ماندند: مپس و میستی. سایر شخصیت‌ها تقریباً به‌صورت سایه‌هایی گذرا ظاهر می‌شوند. داستان جذابیت دارد، اما آنچه روی پرده می‌بینیم چندان گیرا نیست (اگرچه اپیلوگ کمی مؤثر است). فیلم تلاش زیادی می‌کند فضای «جادویی» داشته باشد؛ صحنه‌ها بی‌سروصداتر و با شخصیت‌هایی کم‌شکلی ظاهر می‌شوند و دیالوگ یا توضیح کمی ارائه می‌شود. این فیلمی است که باید بین خطوط آن را خواند تا قدرش را بفهمید، و همین ممکن است تماشای دوباره‌ٔ فیلم را لذت‌بخش کند. از نکات مثبت، لوکیشن‌های جزیرهٔ کانگورو فوق‌العاده‌اند، به‌ویژه نماهای بلند از صخره‌های Remarkable Rocks در پارک ملی فلایندرز چیس. فیلم وقتی واقعاً جان می‌گیرد که ترزا پالمر روی صحنه ظاهر می‌شود؛ او نقش لوسی، زن فریبنده را بازی می‌کند. پوستر فیلم یا جلد دی‌وی‌دی تصویری القا می‌کند که انگار ترزا حدود ۱۲–۱۳ ساله است، در حالی که هنگام فیلم‌برداری او ۲۰ ساله بود و نقش دختری حدود ۱۶ ساله را بازی می‌کند. پاهای ترزا و حضورش در صحنه برجسته‌اند و سکانس‌های او با مپس از نقاط اوج فیلم‌اند (و اصلاً آن‌طور که برخی گفته‌اند «آزاردهنده» نیست). لوسی از جذابیت زنانهٔ خود آگاه است و ماهرانه از آن برای مجذوب‌کردن مپس استفاده می‌کند. دیگر نکات برجسته شامل یک غار مخفی بالا روی صخره‌ها، یک اسب سیاه وحشی که گویی ماهی‌گیر است، شخصیتی شبیه اِوِل نایویل که شاید آن‌قدرها هم «بی‌باک» نباشد، یک ماهی غول‌پیکر به نام هنری و پیر بداخلاقی که شیفتهٔ آن است، هستند. نسخهٔ دی‌وی‌دی حدود ده دقیقه صحنهٔ حذف‌شده دارد که اصلاً نباید حذف می‌شدند؛ حتماً آن‌ها را ببینید چون به توضیح بهتر داستان کمک می‌کنند. در رمان، داستان در دههٔ ۱۹۳۰ رخ می‌داد، اما سازندگان فیلم تصمیم گرفتند آن را به اواخر دههٔ ۱۹۶۰ منتقل کنند. بعضی‌ها این تغییر را گیج‌کننده یافتند، اما برای من مسأله‌ای نبود. عده‌ای هم گلایه داشتند که بزرگ‌سالانِ انتهای فیلم بیش از حد پیر به‌نظر می‌رسند نسبت به اینکه در اواخر دههٔ ۶۰ کودک بوده‌اند، اما اپیلوگ آشکارا در آیندهٔ نزدیک اتفاق می‌افتد — مثلاً دههٔ ۲۰۱۰ یا ۲۰۲۰ — که سن آن‌ها را در حوالی پنجاه یا شصت قرار می‌دهد. جمع‌بندی: اگرچه از نظر تأثیرگذاری سینمایی داستان چندان دل‌نشین نیست، نکات برجستهٔ فیلم—به‌ویژه مناظرش از سواحل و صخره‌ها و نقش لوسی—دلیل قابل‌قبولی برای دادن نمره‌ای خوب به December Boys هستند. مدت زمان: ۱ ساعت و ۴۵ دقیقه. نمره: B