فیلم Showdown in Little Tokyo 1991

مشکل این است: آدم‌بدها بیشتر از گلوله‌هایمان‌اند. فیلمی اکشن و «دو نفره» است که فضای دههٔ ۸۰ را بیشتر از ۹۰ القا می‌کند؛ بنابراین همهٔ نقاط قوت و ضعف آشنای این زیرژانر را دارد. دولف لاندگرن و براندون لی دست‌به‌دست هم می‌دهند تا با یاکوزا روبه‌رو شوند؛ لاندگرن دلیل بسیار شخصی‌ای برای دنبال کردن و از بین بردن رئیس یاکوزا دارد. آن‌ها زوجی نامتعارف‌اند که باید...

مشکل این است: آدم‌بدها بیشتر از گلوله‌هایمان‌اند. فیلمی اکشن و «دو نفره» است که فضای دههٔ ۸۰ را بیشتر از ۹۰ القا می‌کند؛ بنابراین همهٔ نقاط قوت و ضعف آشنای این زیرژانر را دارد. دولف لاندگرن و براندون لی دست‌به‌دست هم می‌دهند تا با یاکوزا روبه‌رو شوند؛ لاندگرن دلیل بسیار شخصی‌ای برای دنبال کردن و از بین بردن رئیس یاکوزا دارد. آن‌ها زوجی نامتعارف‌اند که باید اختلافات اولیه‌شان را کنار بگذارند تا مأموریت را به انجام برسانند. این الگو آشناست، چون در بسیاری از فیلم‌های اکشنِ دو نفرهٔ دیگر هم دیده‌ایم. بازی‌ها چندان درخشان نیستند، اما صحنه‌های اکشن خوب و حساب‌شده‌اند که درنهایت همان چیزی است که طرفداران ژانر برای یک تجربهٔ هیجان‌انگیز می‌خواهند. بعضی دیالوگ‌ها آن‌قدر کلیشه‌ای و سخیف‌اند که پذیرفتنی نیستند — هرچند این ژانر گاهی چنین دیالوگ‌هایی را می‌پذیرد. موج‌های آشکار هم‌گرایی جنسی در فیلم هم یا از سر کنایه‌اند یا تلاشی از سوی سازندگان برای بیان نوعی موضع دربارهٔ فیلم‌های اکشن. در مجموع سرگرم‌کننده است؛ و این تنها به خاطر شلوارهای مضحکی که لاندگرن اغلب می‌پوشد نیست (واقعاً کاپشن چرمی با شلوارهای بسیار گشاد؟). تصویربرداری رنگی درخشان است (مارک اروین)، ولی برای لذت بردن کامل باید ذائقه‌ای برای کلیشه‌ها و اغراق داشته باشید. امتیاز: ۵ از ۱۰. آره، این فیلم واقعاً افتضاح است؛ این را انکار نمی‌کنم. با این حال، فیلم اکشنی بسیار سرگرم‌کننده است. از آن دستهٔ فیلم‌های فوق‌العاده ارزان که استودیوها قبلاً می‌ساختند تا خرج فیلم‌های گران‌تر و جدی‌تر را تأمین کنند، و وقتی به تماشای چنین آثاری می‌نشینی انتظار زیادی نداری. انتظارات پایین کمک می‌کند، اما فیلم خوشایند و لذت‌بخش است. مثل بسیاری از فیلم‌های واقعاً بد، این یکی هم سرگرم‌کننده است: به اندازه‌ای جدی می‌گیرد که تو را به تعلیق باور وا دارد، ولی نه آن‌قدر که فکر کند چیزی بیش از آنچه هست است. نتیجه چیزی جز سرگرمی نیست. یادتان هست؟ زمانی هدف نهایی فیلم همین بود. این فیلم در آن موفق است: اکشن‌های خوب، شوخ‌طبعی دل‌نشین و دانستن زمانِ کم‌کردن شدت صحنه‌ها از ویژگی‌هایش‌اند.