فیلم Léon: The Professional 1994

نحوه‌ی تبدیل یک دختر به یک قاتل. آسیب‌های روحی، آموزش و سپس ایجاد خشم مضاعف. این، اولین نقش قاتل ناتالی پورتمن است و امیدواریم که آخرینش نباشد. ما به یک قسمت دوم از این فیلم نیاز داریم. این فیلم با بازی ناتالی پورتمن در سن ۱۲ سالگی به عنوان ماتیلدا، دختری که با ناپدری آزاردهنده‌اش، یک خواهر ناتنی، مادر و برادر چهار ساله‌اش زندگی می‌کند، آغاز...

نحوه‌ی تبدیل یک دختر به یک قاتل. آسیب‌های روحی، آموزش و سپس ایجاد خشم مضاعف. این، اولین نقش قاتل ناتالی پورتمن است و امیدواریم که آخرینش نباشد. ما به یک قسمت دوم از این فیلم نیاز داریم. این فیلم با بازی ناتالی پورتمن در سن ۱۲ سالگی به عنوان ماتیلدا، دختری که با ناپدری آزاردهنده‌اش، یک خواهر ناتنی، مادر و برادر چهار ساله‌اش زندگی می‌کند، آغاز می‌شود. او به هیچ‌یک از این افراد جز برادرش اهمیتی نمی‌دهد. یک روز که از خرید برمی‌گردد، متوجه می‌شود که ماموران فاسد DEA خانواده‌اش را به قتل رسانده‌اند. یکی از این ماموران، استنسفیلد، با بازی گری اولدمن، کلیدی‌ترین شخصیت است. او برای پناه گرفتن به خانه‌ی همسایه‌ای که قبلاً با او دوست شده، لئون (با بازی ژان رنو) می‌رود و متوجه می‌شود که او یک قاتل است. ماتیلدا با او توافق می‌کند که اگر او به او یاد بدهد چگونه انتقام بگیرد، او در ازای انجام کارهای خانه از آپارتمان مراقبت خواهد کرد. با وجود این که داستان کمی عجیب به نظر می‌رسد، رابطه بین لئون و ماتیلدا به‌طور معصومانه‌ای حفظ می‌شود و صحنه‌های بین این دو قابل باور است. آگاهی جنسی ماتیلدا در مرحله‌ی ابتدایی است و قرار گرفتن او در معرض جنبه‌های ناخوشایند زندگی با خانواده‌اش (ناپدری‌اش برای تبهکاران کار می‌کرد) باعث می‌شود که او شاید به اندازه‌ی سایر دختران ۱۲ ساله معصوم نباشد؛ اما لئون تمایلی به سوءاستفاده از این موقعیت ندارد. این بدان معناست که داستان می‌تواند بر روی رابطه‌ی پلاتونیک بین این دو، پیوندی که بین آن‌ها ایجاد می‌شود و تأثیری که هر یک بر زندگی دیگری می‌گذارد، تمرکز کند. اگرچه ممکن است کمی غیرواقعی به نظر برسد که یک دختر جوان در حین کار یک قاتل همراه او باشد، لئون اطمینان می‌دهد که کمک او تنها در مأموریت‌های نسبتاً روتین مورد نیاز است که الگوی مشخصی دارند. برای مأموریت‌های پیچیده‌تر او را پشت سر می‌گذارد. در فیلم نخی از طنز وجود دارد، اما باید در نظر داشته باشید که داستان در دنیای فساد و طمع روایت می‌شود و همه چیز شیرین و روشن نیست و خشونت گرافیکی به تصویر کشیده شده است. ژان رنو به‌عنوان قاتل بسیار خوب اما آرام، فوق‌العاده است و نگرش او نسبت به زندگی به‌واسطه‌ی ماتیلدا، که ناتالی پورتمن به زیبایی نقش او را بازی کرده، تغییر می‌کند. من کتاب را نخوانده‌ام، اما شنیده‌ام که اپی تأثیر مشابهی بر سیلاس مارنر دارد، همان‌طور که در کتاب هم‌نام توصیف شده است. بازی گری اولدمن را بیش از حد دراماتیک دیدم، که تنها نقطه‌ضعف فیلم بود، هرچند که این موضوع به‌طور کلی فیلم را خراب نمی‌کند. توصیه می‌شود.