فیلم Hustle & Flow 2005

ترنس هاوارد واقعاً دل و جانش را در این داستان تلخ و سرسختانه می‌گذارد: مردی که می‌خواهد روزگار تن‌فروشی و حمایتگری (پیمپینگ) را پشت سر بگذارد و تبدیل به یک ام‌سی هیپ‌هاپ شود. او در ممفیس زندگی می‌کند؛ شهری با سنت موسیقی عظیم، اما بار روانی شخصی‌اش او را هر لحظه تهدید می‌کند و در تلاش است خود را به ستاره مهمان «اسکینی بلک» (لوداکریس)...

ترنس هاوارد واقعاً دل و جانش را در این داستان تلخ و سرسختانه می‌گذارد: مردی که می‌خواهد روزگار تن‌فروشی و حمایتگری (پیمپینگ) را پشت سر بگذارد و تبدیل به یک ام‌سی هیپ‌هاپ شود. او در ممفیس زندگی می‌کند؛ شهری با سنت موسیقی عظیم، اما بار روانی شخصی‌اش او را هر لحظه تهدید می‌کند و در تلاش است خود را به ستاره مهمان «اسکینی بلک» (لوداکریس) بچسباند. می‌داند این احتمالاً آخرین فرصت او برای رهایی از چرخه‌ی ناامیدی است، اما آیا می‌تواند آن‌قدری متمرکز و درست راهش را ادامه دهد و از جرم دور بماند که ارزشش را ثابت کند؟ شخصیت‌پردازی اصلیِ «دی‌جی» با جسارت و مقادیری از واقع‌نماییِ دلهره‌آور به تصویر درآمده که گاهی به خوبی جواب می‌دهد. متأسفانه بیشتر قسمت‌های دیگر فیلم به قالب‌های کلیشه‌ای و زبانی تندکشیده بازمی‌گردد که دیدگاه‌های تحقیرآمیز زیادی را دربارهٔ نحوهٔ رفتار مردان آفریقایی-آمریکایی نسبت به یکدیگر و نسبت به زنان (و کودکان) تقویت می‌کند. همان پیش‌بینی‌پذیری اندوهناک بود که تأثیر تلاش‌هاى هاوارد را تضعیف کرد و در میانهٔ فیلم صادقانه باید بگویم برایم دیگر فرقی نداشت که او موفق شود یا نه. افراد زیادی پیش‌تر به‌خاطر رفتارهای گذشته‌اش زندگی‌شان تباه شده بود، پس چرا او باید از تبعات چرخه‌ای خشونت‌آمیز که در به‌وجود آمدنش سهم داشته، فرار کند؟ برای طرفداران ژانر موسیقی، چیزهای خوبی برای لذت بردن هست؛ فیلم همانند یک راه‌گاه بوکس برای کسانی است که مدارک آکادمیک ندارند ولی با به‌کارگیری استعدادهای خلاقانه‌شان می‌خواهند از رخوت بیرون بیایند و امید پیدا کنند. شاید در آمریکا بیشتر تاثیر بگذارد، اما در نقاط دیگر ممکن است شبیه داستان مردی ناپسند جلوه کند که تا وقتی دنیا «هر کس برای خود» برایش سود داشت در آن بازی می‌کرد و وقتی دیگر به سودش نبود تلاش کرد از بلعیده شدن فرار کند.