فیلم هندی Tu Jhoothi Main Makkaar 2023

واقعا لذت‌بخش بود! فیلمی خوش‌ساخت با یکی از منطقی‌ترین و معقول‌ترین مسیرهای داستانی در این ژانر. من ابتدا انتظار تجربه‌ای متوسط را داشتم، چند خنده و تمام، اما همه توقع‌هایم را به‌کلی پشت سر گذاشت. فیلم آرام شروع می‌شود و قبل از آنکه شخصیت‌ها به هم برسند و داستان‌هاشان درهم تنیده شود، به جزئیات و رشد زندگی آنها می‌پردازد؛ عمق روایت، کنکاش در معنای خانواده،...

واقعا لذت‌بخش بود! فیلمی خوش‌ساخت با یکی از منطقی‌ترین و معقول‌ترین مسیرهای داستانی در این ژانر. من ابتدا انتظار تجربه‌ای متوسط را داشتم، چند خنده و تمام، اما همه توقع‌هایم را به‌کلی پشت سر گذاشت. فیلم آرام شروع می‌شود و قبل از آنکه شخصیت‌ها به هم برسند و داستان‌هاشان درهم تنیده شود، به جزئیات و رشد زندگی آنها می‌پردازد؛ عمق روایت، کنکاش در معنای خانواده، فداکاری‌هایی که برای خانواده صورت می‌گیرد (اگر بشود اسمش را فداکاری گذاشت) و چراییِ ناتوانی بعضی افراد در قرار گرفتن در چنین سیستمی به‌خوبی نشان داده شده‌اند. عجیب است چون این مسائل در زندگی واقعی هم هست و ادامه دارند؛ خیلی‌ها ممکن است اول لبخند بزنند و وارد شوند و بعداً منفجر شوند و بگویند که این همان چیزی نبوده که می‌خواستند. این فیلم فراتر می‌رود و نشان می‌دهد اگر کسی تصمیم بگیرد «من مناسب نیستم، باید بروم»، چه پیامدهایی در پی دارد؛ عواقب آن تصمیم، تبادل حقیقت‌ها و تصمیم نهایی، حتی نمایش خط زمانی آینده از نتیجه‌ی آن، همه با تأثیر منتقل می‌شوند. فیلم به من شور و هیجان داد، قلبم را فشرد، مرا خنداند، اندوهگین کرد و با پایان‌بندی‌اش واقعا خوشحال شدم. تولید، فیلم‌برداری، بازیگران و صداگذاری همگی در سطح عالی بودند و داستان هم به‌خوبی در هم آمیخته شده بود. در این فیلم خبری از درام‌های همیشگی نفرت خانوادگی که در آثار این ژانر معمول است، نیست که اصلاً نکته‌ی بدی نیست. البته اعتراف می‌کنم صحنه زانو زدن برایم بیش از حد دراماتیک و تا حدی بی‌هدف بود؛ هرچند ضرورتش را درک می‌کنم — حداقل پنج راه دیگر می‌توانستند برای نمایش آن بیابند، اما در نهایت کار خوب از آب درآمد. اگر قرار باشد از ده نمره بدهم، با دلِ خوش یازده می‌دهم. از دیدن آن لذت ببرید. فقط بیست دقیقهٔ آخر فیلم خوب بود که همین کافی بود تا ارزش دیدن داشته باشد. پ.ن.: دلم چنین خانواده‌ای می‌خواهد.