سریال The Stranger

دختری غریبه با اتهامی نگران‌کننده درباره‌ی همسر آدام پرایس، کورین، نزد او می‌آید. هم‌زمان، کارآگاه‌ها یوهانا و وز پرونده‌ای عجیب را دنبال می‌کنند. «غریبه» سریالی هشت قسمتی از نتفلیکس است که وعده‌ی معما، تعلیق و پیچش‌های داستانی را می‌دهد. اما آیا این وعده‌ها محقق می‌شوند؟ نه چندان. سریال ایده و پتانسیل دارد، اما با شخصیت‌های اصلی کلیشه‌ای، خطوط داستانی که عملاً به جایی نمی‌رسند، و بازی‌هایی که...

دختری غریبه با اتهامی نگران‌کننده درباره‌ی همسر آدام پرایس، کورین، نزد او می‌آید. هم‌زمان، کارآگاه‌ها یوهانا و وز پرونده‌ای عجیب را دنبال می‌کنند. «غریبه» سریالی هشت قسمتی از نتفلیکس است که وعده‌ی معما، تعلیق و پیچش‌های داستانی را می‌دهد. اما آیا این وعده‌ها محقق می‌شوند؟ نه چندان. سریال ایده و پتانسیل دارد، اما با شخصیت‌های اصلی کلیشه‌ای، خطوط داستانی که عملاً به جایی نمی‌رسند، و بازی‌هایی که بیشتر به سریال‌های آبکی روزانه می‌ماند، ناامیدکننده است. در بخش‌هایی شبیه یک اپیزود طولانی از سریال «ایست‌اندِرز» به نظر می‌رسد. شروع توضیحات طول می‌کشد و تا قسمت ششم ما بیشتر مشتاق دریافت اطلاعات بودیم تا اینکه شاهد اضافه‌شدن حلقه‌های بیشتری به داستان‌های هنوز توضیح‌نداده‌شده باشیم. همه‌ی اینها به اپیزود پایانی شتاب‌زده‌ای می‌انجامد که پایان‌بندی محکمی ندارد؛ نتیجه بسیار ضدحال است و بسیاری از رشته‌ها و عناصر که زمان زیادی از سریال را به خود اختصاص داده‌اند، در پایان بی‌پاسخ می‌مانند و هیچ ارتباطی با نتیجه‌گیری ندارند. و اغراق نمی‌کنم وقتی می‌گویم بعضی قسمت‌ها هیچ ارزشی برای پایان‌بندی ندارند: عملاً می‌توان هر صحنه‌ای با محوریت نوجوانان را جلو انداخت و تأثیری بر نتیجه نداشت — کاملاً غیرضروری و جدا از خط اصلی داستان. حتی بازیگران خوب مثل Siobhan Finneran و استیفن ریا هم نمی‌توانند این مجموعه را نجات دهند، زیرا اطرافیانشان نقش‌هایی تهی و غیرقابل‌باور دارند و اتفاقاتی که رخ می‌دهد نسبت به محرکی که همه‌چیز را به حرکت درآورده، بسیار اغراق‌آمیز و بی‌دلیل است. در مجموع، سریال قابل قبول است اما بیشتر حکم پرکننده‌ی زمانی را دارد تا اثری برجسته؛ چیزی شبیه محتوایی که در انتظار فصل‌های بعدی سریال‌هایی مثل «اوزارک» می‌بینید.