سریال Murderbot

اگرچه این داستان جذابیتی خاص دارد، اما نحوه‌ی پردازش آن قابل قبول نیست. «مردآور» دارای فضایی کمدی سیاه و عجیب و غریب است. ایده‌ی یک ربات که از قید و بندهای برنامه‌ریزی شده خود رهایی یافته و به آرامی انسانیت را از دیدگاه منحصر به فرد خود مشاهده می‌کند، جالب است. انتخاب الکساندر اسکارسگارد به عنوان بازیگر اصلی هم انتخاب بدی نیست. او در درام‌های غیرمعمول،...

اگرچه این داستان جذابیتی خاص دارد، اما نحوه‌ی پردازش آن قابل قبول نیست. «مردآور» دارای فضایی کمدی سیاه و عجیب و غریب است. ایده‌ی یک ربات که از قید و بندهای برنامه‌ریزی شده خود رهایی یافته و به آرامی انسانیت را از دیدگاه منحصر به فرد خود مشاهده می‌کند، جالب است. انتخاب الکساندر اسکارسگارد به عنوان بازیگر اصلی هم انتخاب بدی نیست. او در درام‌های غیرمعمول، مانند «True Blood»، عملکرد خوبی داشته است. متأسفانه، نیاز مداوم و تقریباً وسواسی به پر کردن جعبه‌های DEI (تنوع، برابری و گنجایش) که اکنون به شدت قابل پیش‌بینی شده است، مانع پیشرفت داستان می‌شود. نتیجه این می‌شود که شخصیت‌های حاشیه‌ای عمدتاً به کاریکاتورهای خسته‌کننده و بیدار تبدیل می‌شوند. این واقعاً تاسف‌آور است، زیرا استعداد واقعی در اینجا وجود دارد. دیوید دَستمالچیان، به عنوان یک دانشمند مجهز به هوش مصنوعی که به ربات مشکوک و خصمانه است، عملکردی زیرکانه و جذاب از خود به نمایش می‌گذارد. فراتر از این، جلوه‌های ویژه قابل قبولی داریم، هرچند که چندان چشمگیر نیستند و داستانی وجود دارد که قابلیت‌های خوبی دارد اما به دلیل لحن این مجموعه محدود شده است. به طور خلاصه، تمسخر ملایم ویژگی‌های انسانی بیدار از دیدگاه یک ربات، واقعاً آن‌ها را کمتر بیدار نمی‌کند. همان‌طور که با بسیاری از سریال‌های تحت تأثیر DEI مواجه بوده‌ایم، این نیز یک فرصت از دست رفته دیگر است. واقعاً تاسف‌آور است.