فیلم Baby Driver 2017

این فیلم یکی از سرگرم‌کننده‌ترین آثاری بود که مدت‌ها در سینما دیده‌ام. همه چیزهایی را دارد که از یک بلاک‌باستر تابستانی می‌خواهم: اکشن پیوسته، موسیقی متن شگفت‌انگیز (یکی از بهترین‌های سال) و موقعیت‌های بامزه و خنده‌دار. ضمن اینکه فیلمی از ادگار رایت است که تا به حال ناامیدم نکرده. بازی آنسل الگورت را قبلاً ندیده بودم، اما اجرای او در نقشِ بازیگر اصلی تأثیرگذار است. هرگز...

این فیلم یکی از سرگرم‌کننده‌ترین آثاری بود که مدت‌ها در سینما دیده‌ام. همه چیزهایی را دارد که از یک بلاک‌باستر تابستانی می‌خواهم: اکشن پیوسته، موسیقی متن شگفت‌انگیز (یکی از بهترین‌های سال) و موقعیت‌های بامزه و خنده‌دار. ضمن اینکه فیلمی از ادگار رایت است که تا به حال ناامیدم نکرده. بازی آنسل الگورت را قبلاً ندیده بودم، اما اجرای او در نقشِ بازیگر اصلی تأثیرگذار است. هرگز نگویید «غلوشده» یعنی «بد». امتیاز نهایی: ★★★½ — واقعاً خوشم آمد. قویاً پیشنهاد می‌کنم ببینید. یکی از خوش‌ساخت‌ترین فیلم‌های سال. داستان چیز ویژه‌ای ندارد، اما نحوه ساختن فیلم جذاب است: شخصیت‌ها، موسیقی، بدلکاری‌ها و به‌ویژه تعقیب و گریزهای ماشین‌ها چشمگیرند. نقش‌آفرینی الگورت بهترین کار او نیست، اما در آغازِ مسیر حرفه‌ای‌اش نشان می‌دهد برای نقش‌های سنگین آماده است. کارگردانِ بریتانیایی که به کمدی‌های اکشن موفق شهره است، یک فیلم جذاب دیگر به مجموعه آثارش اضافه کرده است. خلاصه داستان: جوانی که راننده فرار در سرقت‌هاست و زیر دست یک مغزِ جنایی کار می‌کند، با گروه‌های مختلف همکاری می‌کند. یکی از مأموریت‌های اخیرش پیچشی غیرمنتظره پیدا می‌کند و رابطه‌اش با پیشخدمت کافه را به خطر می‌اندازد. تلاش او برای رهایی و ریسک‌هایی که می‌پذیرد، زندگی‌اش را برای همیشه تغییر می‌دهد. پایان فیلم با یک اوجِ پُر اکشن همراه است. امتیاز: 8/10 فیلمی بسیار خوش‌ساخت و با الهام از انیمه؛ اکشن فوق‌العاده‌ای دارد. ادگار رایت دقیقاً می‌داند چه کار می‌کند. قهرمان فیلم، «بیبی» (الگورت)، جوانی آرام و کم‌حرف است که از سرِ حادثه‌ای که در گذشته رخ داده و باعث وزوز گوش او شده، دائماً موسیقی گوش می‌دهد تا صدای وزوز را نشنود. او مهارت خاصی در رانندگی دارد و برای جبران بدهی سرِ یک رئیسِ تبهکار به نام «داک» راننده فرار مأموریت‌های سرقت می‌شود. رانندگی‌های او نه تنها گروه دزدان را سریع از محل متواری می‌کند، بلکه پلیس را هم در تعقیب و گریزهایی تماشایی سرِ کار می‌گذارد — همه این‌ها همراه با یک موسیقی متن کشنده که از آی‌پادِ او پخش می‌شود. در آستانه رهایی، بیبی با پیشخدمت کافه، دبوراه، آشنا می‌شود و بین‌شان جرقه‌ای فوری شکل می‌گیرد؛ او این رابطه را راه فرار و آینده‌ای درخشان می‌بیند، اما داک هنوز رهایش نکرده و مسیرِ تازه بیبی را مختل می‌کند. موسیقیِ فیلم نقشِ شخصیت را ایفا می‌کند؛ ضرب‌آهنگ‌ها دقیقاً با آنچه در تصویر رخ می‌دهد هماهنگ‌اند. بازی‌ها همه در سطح خوبی هستند: بازیگران جوان مثل الگورت، لیلی جیمز و آیزا گونزالس عملکرد خوبی دارند و بازیگران شناخته‌شده‌تر مثل کوین اسپیسی، جان هام و جیمی فاکس نقش‌های تکان‌دهنده‌ای ارائه می‌دهند. ظاهرِ کوتاهِ جان برنثال هم دلپذیر است. این فیلم به قلم و کارگردانی ادگار رایت ساخته شده و همه عناصر لازم برای قرار گرفتن در ردیف فیلم‌های سرقتیِ باکیفیت را دارد؛ از جمله شباهت‌هایی با آثاری مثل Drive و Heat. از نظر من از بهترین فیلم‌های 2017 است. امتیاز: 8.5/10 نمایش‌های بصری و تعقیب و گریزهای ماشینِ بسیار جذابی دارد، اما در بخش داستان ضعیف است و پایان‌بندی خیلی واقع‌گرایانه نیست. هیچ توضیحی درباره اینکه چگونه او تبدیل به یک راننده خبره شده وجود ندارد. این فیلم به‌طرز درخشان، منحصربه‌فرد و پرهیجان است: فیلمنامه برجسته، بازیگران مناسب، بدلکاری‌های استثنایی و رنگ‌های جسورانه. اما درخشان‌ترین ویژگیِ آن موسیقی متن است؛ موسیقی خودِ فیلم نقشِ یک شخصیت را بازی می‌کند و با ضرب‌آهنگش دقیقاً با اتفاقات صحنه هم‌زمان و تعامل می‌کند. یکی از فیلم‌های سرقتی موردعلاقه‌ام و شاید یکی از فیلم‌های موردعلاقه‌ام در کل. یک نقد دیگر: شخصیت‌ها گاهی احمقانه تصمیم می‌گیرند و روابط عاشقانه بعضی‌جاها باورپذیر نیست. بیبی به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم مسئول چند مرگ می‌شود و دِبورا تصمیمات مشکوکی می‌گیرد که منطقی به نظر نمی‌رسند. با این حال، چند لحظه بامزه و جذاب در فیلم وجود دارد؛ کوین اسپیسی مثل همیشه خوش‌اجر است و دیالوگ‌های بهترین اجراها متعلق به او و جیمی فاکس است. برای تماشاگرِ معمولی: شروع فیلم با موسیقی توجه را جلب می‌کند؛ موسیقی آن‌قدر تأثیرگذار است که ممکن است چندبار به خاطرِ گوش دادن به ترک‌ها از اتاق بیرون و داخل بروید. جلوه‌های بصری و اکشن حس واقعی دارند و ظاهراً از CGIِ اغراق‌شده خیلی استفاده نشده، که این نکته‌ای مثبت است. در مجموع، فیلم بسیار سرگرم‌کننده است — برای تماشا ساخته شده. امتیاز: بسیار مثبت (نویسنده امتیازِ کامل داده) اگر موسیقی را دوست دارید و فیلم‌های سینمایی را دوست دارید، ترکیبِ موسیقی و تصویر در این فیلم را قبلاً این‌طور ندیده‌اید. از بیرون یک فیلم اکشن-سرقتی است، اما اگر با گوش نگاه کنید، ضرب‌آهنگ‌های تصویری دقیقاً در زمانِ موسیقی اتفاق می‌افتند؛ نفس‌گیر و مسحورکننده. در خلاصه داستان: بیبی که راننده فرارِ حرفه‌ای است، به دنبال انجام آخرین کار برای داک فکر می‌کند آزاد می‌شود و بتواند دِبورا را بدست آورد، اما گروهِ داک شامل شخصیت‌های ناپایدار مانند بتس و گریف است که خطرات را بالا می‌برند و مأموریت را به مخاطره می‌اندازند. الگورت در نقشِ بیبی انرژی و کاریزمای خاصی دارد؛ فیلم پر از اکشنِ پرتنش و موسیقیِ جذاب است که تا پایان همراه شما می‌ماند. شاید فیلم از نظر فیلمنامه یا بازی‌ها اثری برای تحسینِ نمادین نباشد، اما از ابتدا تا انتها سرعت و ریتم خود را حفظ می‌کند و تماشای تعقیب و گریزها لذت‌بخش است.