فیلم Honey Don’t! 2025

آیا کسی با شیطنت‌های «دونالد استراچی» اثر چد آلن آشناست؟ این‌بار هم یک کارآگاه خصوصی لزبین با حال‌وهوای معمایی «نینسی درو» دست‌به‌کار شده؛ «هانی» (مارگارت کوالی) به بررسی یک سری اتفاقات مرگبار می‌پردازد. خوشبختانه پلیس تمایل دارد همکاری کند و اطلاعات محدود خود را از طریق مارتی (چالرلی دی) که نیمه‌خندان و دل‌باز است و ام‌جی (آوبری پلازا) که مسئول بخش سوابق است در اختیار...

آیا کسی با شیطنت‌های «دونالد استراچی» اثر چد آلن آشناست؟ این‌بار هم یک کارآگاه خصوصی لزبین با حال‌وهوای معمایی «نینسی درو» دست‌به‌کار شده؛ «هانی» (مارگارت کوالی) به بررسی یک سری اتفاقات مرگبار می‌پردازد. خوشبختانه پلیس تمایل دارد همکاری کند و اطلاعات محدود خود را از طریق مارتی (چالرلی دی) که نیمه‌خندان و دل‌باز است و ام‌جی (آوبری پلازا) که مسئول بخش سوابق است در اختیار می‌گذارد. همه‌چیز انگار حولِ گفته‌های واعظِ کاریزماتیک، کشیش درو (کریس اوانز — و حوله‌ای که همیشه درست سرِ جای خودش است!) می‌چرخد، و وقتی برادرزاده‌ای مستقل او هم ناپدید می‌شود، هانی حسابی درگیر ماجرا می‌شود. آیا این وقایع به هم ربط دارند؟ شاید بهتر باشد پرسیده شود چرا باید برایمان مهم باشد؟ فیلم هیچ نوآوری‌ای ارائه نمی‌دهد و تنها وجود صحنه‌های عاشقانه میان دو زن، آن را به معمای قتل جذاب‌تری تبدیل نمی‌کند. دیالوگ‌ها پیش‌پاافتاده‌اند، نماهای زیادی از قدم‌زدنِ هانی در کت‌وشلوارهای طراحی‌شده‌اش هست و هرچند دیدنِ مشارکت کریس اوانز در یک صحنهٔ تاحدی عجیبِ لباسِ چرمی خنده‌دار است، این امر جایگزینی برای داستان ضعیف و کلیشه‌ای نیست. در واقع بهترین صحنه مربوط به فروشندهٔ جوان مواد مخدر، هکتور (با بازیِ جَکنیِر)، است که به‌طرزی خلاقانه به توجهات ناخواستهٔ مشتری‌ای پاسخ می‌دهد که تعریف متفاوتی از «پرداخت» داشت. این برنامه تلویزیونی غذای متوسطی است که هیچ چیز جدیدی عرضه نمی‌کند — حتی یک موسیقی متن قابل‌قبول هم ندارد — و سرنخ واقعاً در عنوان نهفته است. در این فیلم تا حد زیادی به تحققِ خیال‌پردازی‌های آوبری پلازا پرداخته شده است. صحنه‌هایی عجیب و غریب هست؛ مثلاً انگار یک آدم بیمارگونهٔ قدیمی که وسواس‌هایی دارد در شرف مرگ از سرطان است. کارآگاهِ پرشهوتی که مدام به هدفش می‌رسد، تا حدی باورپذیر نمایش داده شده؛ خیلی‌ها هم ناگهان و به‌صورت موتیف‌های کمدی-پلات کشته می‌شوند. چارلی دی هم حسابی نقشی پرسروصدا دارد. جزئیات داستان در ذهنم باقی نمانده‌اند؛ همهٔ این‌ها در یک و نیم ساعت جمع شده است.