فیلم Captain Kidd 1945

فیلم «کاپیتان کید» به کارگردانی رولند وی. لی و با فیلمنامه‌ای از نورمن ریلی رِین (بر اساس داستانی از رابرت ان. لی) ساخته شده است. در آن چارلز لاوتون، رندولف اسکات، باربارا بریتون و جان کارادین ایفای نقش می‌کنند؛ موسیقی را ورنر یانسن ساخته و فیلم‌برداری اثر برعهده آرچی استاوت است. در اواخر قرن هفدهم، کاپیتان بی‌رحم ویلیام کید (با بازی لاوتون) به یکی از ترسناک‌ترین...

فیلم «کاپیتان کید» به کارگردانی رولند وی. لی و با فیلمنامه‌ای از نورمن ریلی رِین (بر اساس داستانی از رابرت ان. لی) ساخته شده است. در آن چارلز لاوتون، رندولف اسکات، باربارا بریتون و جان کارادین ایفای نقش می‌کنند؛ موسیقی را ورنر یانسن ساخته و فیلم‌برداری اثر برعهده آرچی استاوت است. در اواخر قرن هفدهم، کاپیتان بی‌رحم ویلیام کید (با بازی لاوتون) به یکی از ترسناک‌ترین دزدان دریایی تبدیل شده و در فکر خیانت به پادشاه (نقش این پادشاه را هنری دانیل بازی می‌کند) است. برنامه‌های شوم او وقتی در آستانه فروپاشی قرار می‌گیرند که آدم مزدور سابق، آدام مرسی (اسکات)، را به‌عنوان توپچی ارشد استخدام می‌کند؛ مرسی رازی دارد و مأموریتی شخصی برای انجام دادن. اگر تاریخ را فراموش کنید و از نکات شوخ‌طبعانه دریانوردیِ فیلم لذت ببرید، اثر می‌تواند سرگرم‌کننده باشد. فیلم با مدت حدود ۹۰ دقیقه انتظار زیادی از اکشن پُرجوش برآورده نمی‌کند و بخش‌هایی از فیلمنامه دچار گفتارکش‌دار و مُطوّل است، اما در سراسر فیلم حسِ سرخوشی غالب است و بازیگران قابل‌مشاهده آن، فیلم را به نوعی نمایش بازیگری تبدیل کرده‌اند. لاوتون به‌ویژه برجسته است؛ او از ایفای نقش شرور لذت می‌برد و با اداها و حرکات خود نقشی ماندگار می‌آفریند. در مقابل، هنری دانیل فرصت کافی برای درخشش ندارد و باربارا بریتون، هرچند خوش‌چهره است، بیشتر نقشِ نمادین دارد و در پایان به نقشی نزدیک به «حضور گذرا» تنزل می‌یابد. موسیقی یانسن آکنده از هیاهوی دریایی است و قصه به‌اندازه‌ای دسیسه، خیانت و غارت گنج دارد که دست‌کم تا پایان مخاطب را همراه نگه دارد. در بین بازیگران، لاوتون بی‌تردید می‌درخشد؛ رندولف اسکات در نقش آدام مرسی کمی متفاوت به‌نظر می‌رسد و بیش از اندازه صاحب شرافت نشان داده شده که با جمعِ ازگانۀ او جور درنمی‌آید. نقش عاشقانه‌ای که باربارا بریتون ایفا می‌کند، صادقانه بگویم تا حدودی از کشش دریاییِ فیلم می‌کاهد. جان کارادین، رِجینالد اوون و گیلبرت رولند دیگر ترکیب اصلی را تکمیل می‌کنند اما چندان درخشان نیستند، و کارگردان در پایان اجازه می‌دهد فیلم کمی لنگر بیندازد و کش‌دار شود. امتیاز کلی: ۶ از ۱۰.