فیلم The Lost City of Z 2016

نگویید که «شهر گمشده زد» تلاش بزرگی نمی‌کند؛ اما همچنین نگویید که من در طول فیلم جز لحظاتی کوتاه سرگرم ماندم. امتیاز نهایی: ★★ — نکاتی داشت که برایم جذاب بود، اما محصول نهایی ضعیف بود. او اولین نبود، اما نزدیک شد تا جهان را از یافته‌هایش باخبر کند. نمی‌دانم مردم از فیلم چه انتظار داشتند؛ نسخه‌ای دیگر از «ایندیانا جونز»؟ تله‌های مرگبار، مورچه‌های آدم‌خوار، سفینه فضایی باستانی...

نگویید که «شهر گمشده زد» تلاش بزرگی نمی‌کند؛ اما همچنین نگویید که من در طول فیلم جز لحظاتی کوتاه سرگرم ماندم. امتیاز نهایی: ★★ — نکاتی داشت که برایم جذاب بود، اما محصول نهایی ضعیف بود. او اولین نبود، اما نزدیک شد تا جهان را از یافته‌هایش باخبر کند. نمی‌دانم مردم از فیلم چه انتظار داشتند؛ نسخه‌ای دیگر از «ایندیانا جونز»؟ تله‌های مرگبار، مورچه‌های آدم‌خوار، سفینه فضایی باستانی و امثال آن؟ بله، قبول دارم که فیلم در بخش‌هایی کند و خسته‌کننده است، اما مهم‌تر این است که داستان واقعی را نشان می‌دهد. همه‌ی بیوپیک‌ها قرار نیست مفرح و سرگرم‌کننده باشند. این ماجرا در اصل سه دهه را دربر می‌گرفت، اما آنچه روی پرده دیدید بیشتر گلچینی از ماجراها بود؛ زندگی شخصی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. به‌ویژه پرده‌ی پایانی صادقانه بود، چون آن بخش هنوز در هاله‌ای از راز است. بنابراین باید از تلاش سازندگان قدردانی کرد. من واقعاً از فیلم لذت بردم. چنین فیلم‌هایی نادرند. وقتی فیلمی براساس شخصیت واقعی ساخته می‌شود، مردم تنها انتظار قهرمانی صرف را دارند تا حقیقت را — این ذهنیت را باید داشت تا بتوان از فیلم لذت برد؛ در غیر این صورت باید سراغ آن فیلم‌های تجاری مشابه رفت. بازی چارلی هونام چشمگیر بود؛ احتمالاً بهترین فیلم اوست که تا کنون دیده‌ام. همیشه او مرا به تام هاردی یادآوری می‌کند، به‌خاطر شباهت چهره‌ای. دیگران هم در فیلم بودند، اما تنها او بود که فیلم را هدایت کرد. عجیب است که باید فیلمی بریتانیایی باشد اما هالیوود آن را ساخته است. هرچه باشد، نکته جالب این بود که آن‌ها درست تلفظ «Z» را به‌صورت «زد» به‌کار بردند. به هر حال، داستان واقعی همین‌گونه است. سکانس‌های جنگل عالی‌اند. در بخش‌های زیادی فضای تعلیق قوی است، مثلاً وقتی با قبایل آمازون برخورد می‌کنند خیلی کنجکاو بودم ببینم چه پیش می‌آید؛ چون همه‌چیز در ذهنم به «جهنم سبز» ختم می‌شد. برای علاقه‌مندان به تاریخ و اکتشافات باستان‌شناسی، این فیلم انتخاب مناسبی است، اما باید انتظار حقیقت را داشته باشید، نه چیزهای فراتر از دنیای واقع. امتیاز: 7/10 در پایان فیلم فقط ماتِ صفحه می‌مانید و می‌پرسید «در حقیقت همین چه بود که دیدم؟!» فیلم خیلی طولانی است و مدام ادامه دارد. هیچ حرکتی بزرگ برای جلو انداختن خط داستانی دیده نمی‌شود و درست وقتی فکر می‌کنید دارد جمع می‌شود، باز هم کشش پیدا می‌کند. داستان عالی است، در این شکی نیست، اما شیوه‌ی نمایش هر ریزجزئیات بیش از حد است. فیلم بیش از دو ساعت است و در پایان متوجه می‌شویم — اسپویلر — همه‌چیز صرفاً گمانه‌زنی‌ست درباره‌ی اینکه چه ممکن است رخ داده باشد! واقعاً؟ آن‌ها به اعماق جنگل می‌روند، از مناطقی می‌گذرند که کسی پیش از آن نرفته و دیگر بازنمی‌گردند؛ ممکن است لیز خورده و در تنگه سقوط کرده‌ باشند یا در رودخانه غرق شده باشند، اما این فیلم امکانات ممکن را آن‌قدر کش می‌دهد که انگار داستان حقیقی است. وقت‌تان را هدر ندهید. حکایتی واقع‌گرایانه از اکتشاف اعماق آمازون اوایل قرن بیستم پرسی فاوست (با بازی چارلی هونام) برای تعیین حدود مرزی بولیوی و برزیل به حوضه‌ی آمازون می‌رود. او شواهدی از یک تمدن باستانی جنگلی می‌یابد و وسواس کشف حقیقت در او شکل می‌گیرد. رابرت پتینسون نقش همراه او را بازی می‌کند و انگوس مک‌فیدن یکی از اعضای یکی از اکتشاف‌هاست. سیِنا میلر هم در نقش همسر فاوست در انگلستان حضور دارد. «شهر گمشده زد» (۲۰۱۶) بر اساس زندگی واقعی است، هرچند که هشت اکتشاف فاوست در آمازون در فیلم به سه مورد کاهش یافته است. برخی جنبه‌ها یادآور «فیتسکارالدو» (۱۹۸۲) است. هرچند من آن فیلم را کمی بیشتر می‌پسندم، اما اگر حوصله‌ی یک ماجراجویی بیوگرافیک واقع‌گرایانه را دارید، این فیلم دست‌وپا بسته نیست. چون براساس داستان واقعی است، انتظار شیطنت‌های ایندیانا جونزی را نداشته باشید، اگرچه چند صحنه یادآور سکانس ابتدایی جنگل در «یازندگان صندوق گمشده» است. مدت فیلم ۲ ساعت و ۲۱ دقیقه است و در ایرلند شمالی و ماگدالنا، کلمبیا فیلم‌برداری شده؛ رودخانه نمایش‌داده‌شده Rio Don Diego است. نمره: B