فیلم Ned Kelly 2003

رجینا در برابر ما؛ دارودسته کلی. «ند کلی» به کارگردانی گرِگور جردن و فیلمنامهٔ جان مایکل مک‌دونا (بر پایهٔ «Our Sunshine» اثر رابرت دریو) ساخته شده است. در این فیلم هیث لجر، اورلاندو بلوم، نائومی واتس، جفری راش و جوئل اجرتون نقش‌آفرینی می‌کنند. موسیقی اثر از کلاوس بادلت و فیلم‌برداری از الیور استاپلتون است. آیا او رابین‌هود استرالیایی است؟ نه کاملاً، اما نام و اعمال ند کلی...

رجینا در برابر ما؛ دارودسته کلی. «ند کلی» به کارگردانی گرِگور جردن و فیلمنامهٔ جان مایکل مک‌دونا (بر پایهٔ «Our Sunshine» اثر رابرت دریو) ساخته شده است. در این فیلم هیث لجر، اورلاندو بلوم، نائومی واتس، جفری راش و جوئل اجرتون نقش‌آفرینی می‌کنند. موسیقی اثر از کلاوس بادلت و فیلم‌برداری از الیور استاپلتون است. آیا او رابین‌هود استرالیایی است؟ نه کاملاً، اما نام و اعمال ند کلی تا همیشه در ذهن‌ها باقی مانده است. مانند فیلم‌هایی در همین ژانر—مثل «شجاع‌دل»—بهتر است این آثار را تفسیرهایی بر رویدادها و شخصیت‌های واقعی دانست تا بازسازی دقیق تاریخی. ماهیت اصلی ند کلی در فیلم حاضر هست و تصویری که پیرامون او ساخته شده از لحاظ بصری خوش‌ساخت است. بازی‌های قوی بازیگران اصلی (با وجود لهجه‌های نوسانی و ریش‌های نه‌چندان متقن) و لحظاتی از نبوغ شاعرانه در کارگردانی جردن، فیلم را سرشار از جو و حس اصالت کرده‌اند. با این حال فیلم در پیِ محدودیت‌های بودجه و زمان‌پخش آسیب می‌بیند و بخش‌هایی از داستان ناقص به‌نظر می‌رسند. یکی از مشکلات، کم‌استفاده بودن از جفری راش است؛ در حالی که او نقش مهمی در افسانهٔ کلی دارد، حضورش بیشتر در حاشیه است. با این حال این کاستی‌ها مانع از آن نیستند که فیلم سرگرم‌کننده و جذاب باشد. فیلم دائماً زیباست، موسیقی اندوهناک بادلت بسیار تأثیرگذار است و صحنه‌های اکشن با شور و اشتیاق جردن به‌خوبی طراحی شده‌اند. هنوز منتظر فیلمی قاطع و کامل دربارهٔ دارودستهٔ ند کلی هستیم؛ چون هرچند این اثر با احترام به منابع ساخته شده، فقط سطح این دورهٔ جذاب تاریخ استرالیا را لمس می‌کند. امتیاز: 7/10 درباره موضوعاتی که گرفتار «سندروم تایتانیک» هستند همیشه کار دشوار است — چون نتیجهٔ نهایی از پیش معلوم است، درجهٔ هیجان و کشش بستگی زیادی به کیفیت فیلمنامه و بازی‌ها دارد تا اینکه بخواهیم صرفاً منتظر اتفاقات باشیم. هیث لجر در نقش اصلی چندان بد نیست؛ مردی استرالیایی از تبار ایرلندی (و پیشینهٔ مجرمانه) که بارها و بارها با پلیسِ گاهاً فاسد به مشکل برمی‌خورد، کار را خود به دست می‌گیرد و همراه برادرش دن (لاورنس کینلان) و شخصیت جوزف براین که اورلاندو بلوم بازی می‌کند، و دیگران، به نوعی رابین‌هود جنوبگان تبدیل می‌شود — مصمم برای اصلاح نابرابری‌های آشکار در ویکتوریا و نیو ساوت ولز. لهجهٔ بلوم خیلی خارج از جاست و به‌طرزی اغراق‌شده شبیه «Finian’s Rainbow» به‌نظر می‌رسد، اما نائومی واتس در نقش جولیا و کریس مک‌کُوِید در نقش مادرش الن خوب ظاهر شده‌اند. دولت جفری راش را فرا می‌خواند تا رهبری نیروی تعقیب را برعهده بگیرد، اما قابلیتی که معمولاً او دارد اینجا چندان کارگر نیست — نقشِ او به‌اندازهٔ کافی پرورش نیافته است. کسانی که با دقت نگاه کنند ممکن است چارلز تینگ‌ول را در انتهای فیلم ببینند. فیلم خشن است اما بیرحمانه نیست — تصویری از کلی نشان داده می‌شود که به مرحلهٔ کنش کشیده شده و هرچند از کارش لذت کامل نمی‌برد، وجدان دارد. جزئیات خوب‌اند؛ حس فلاکت نسبی محل زندگی‌شان منتقل می‌شود و فیلمنامه و کارگردانی موجز و با ریتمِ مناسب‌اند. با آن‌چه از این مرد و دارودسته‌اش می‌دانم، این دقیق‌ترین تصویر از لحظهٔ کوتاه شهرت او نیست، اما در مجموع ارزش دیدن را دارد.