فیلم In the Heart of the Sea 2015

ما در واقع این داستان را می‌شناسیم، اما تا کنون حقیقتش را نمی‌دانستیم. آخرین ماجراجویی دریایی ران هاوارد با بازی کریس همسورث در نقش مهمی همراه است. بسیاری آن را با «موبی دیک» مقایسه می‌کنند؛ هر دو دربارهٔ موضوعی مشابه‌اند، اما یکی الهام‌گرفته و دیگری بر اساس رویداد واقعی ساخته شده است. من نسخهٔ بی‌بی‌سی با عنوان «نهنگ» را دیده بودم؛ فیلم تلویزیونی کم‌بودجه‌ای نه‌چندان بد....

ما در واقع این داستان را می‌شناسیم، اما تا کنون حقیقتش را نمی‌دانستیم. آخرین ماجراجویی دریایی ران هاوارد با بازی کریس همسورث در نقش مهمی همراه است. بسیاری آن را با «موبی دیک» مقایسه می‌کنند؛ هر دو دربارهٔ موضوعی مشابه‌اند، اما یکی الهام‌گرفته و دیگری بر اساس رویداد واقعی ساخته شده است. من نسخهٔ بی‌بی‌سی با عنوان «نهنگ» را دیده بودم؛ فیلم تلویزیونی کم‌بودجه‌ای نه‌چندان بد. مهم‌تر اینکه این فیلم نکته‌ای را روشن می‌کند که قبلاً از آن بی‌خبر بودم، مربوط به یکی از فیلم‌های مورد علاقه‌ام در ژانر ماجراجویی دریایی. کتاب را نخوانده‌ام اما نسخهٔ بریتانیایی را دیده بودم، پس می‌دانستم چه انتظاری باید داشته باشم. با این حال مشتاق دیدنش بودم، چون فیلمی باشکوه است و درست همان‌طور که انتظار می‌رفت از تصاویر آن لذت بردم. ماجراهای دریایی بسیار واقع‌گرایانه‌اند، جز صحنه‌های اکشن که واضحاً جنبهٔ سینمایی دارند. نکتهٔ غافلگیرکننده روایت بود؛ داستان به‌صورت بازگشت به گذشته روایت می‌شود، شبیهِ «زندگی پی» — مردی خاطرات زنده‌ماندنش در دریا را همراه دیگر خدمهٔ کشتی اِسکس بازگو می‌کند، وقتی کشتی توسط یک نهنگ سفید بزرگ مورد حمله قرار گرفت. باور اینکه همهٔ آنچه فیلم می‌گوید دقیقاً حقیقت داشته باشد دشوار است. واضح است آنچه می‌بینیم دقیقاً همان چیزی نیست که رخ داده، اما بسیار نزدیک است. باید فیلم را دید تا باور کرد. به هر صورت از تماشای آن کاملاً لذت بردم؛ دو ساعت فیلم هرگز طولانی به نظر نمی‌رسید. چند صحنه تا حدودی دلخراش به‌خاطر مضمون وجود دارد، اما به‌عنوان فیلمی خانوادگی مناسب است. اگر «موبی دیک» را دوست دارید، این را هم ببینید. قطعاً فیلمی است که منتقدان کمتر قدرش را دانسته‌اند. امتیاز: 7/10 من عاشق فضاسازی فیلم‌های قرن هجدهمی هستم؛ آن حس خدمه‌های شبیه دزدان دریایی یا بازرگان که راهی دریا می‌شوند تا منبعی نادر را بیابند و سپس به‌خاطر فناوری محدود زمان با دشمنی ناممکن روبه‌رو شده و در آغوش طبیعت به گل می‌نشینند — فوق‌العاده بود! این فیلم هرگز واقعاً مرا جذب نکرد. آنچه مرا تحت تأثیر قرار داد احتمالاً چیزی است که منتقدان حرفه‌ای «فیلم‌برداری» می‌نامند. برخی صحنه‌های اکشن روی کشتی و چشم‌اندازهای دریایی بسیار واقع‌گرایانه بودند و طوری مرا در صحنه فرو بردند که همان حس را شبیه تجربه‌ام از «مستر اند کاماندر» داشتم. داستان نیز برای هدفش کافی بود؛ داستانی آشنا به‌واسطهٔ «موبی دیک»، که در واقع همین مقصود بود. مشکل من به شخصیت‌ها برمی‌گردد؛ با هیچ‌یک از آن‌ها ارتباط برقرار نکردم. نمی‌دانم چرا، و حتی اگر بقیهٔ عناصر فیلم وظیفه‌شان را به‌درستی انجام می‌دادند هم دلیلی برای این کمبودِ ارتباط ندارم، اما واقعاً چنین بود.