فیلم The Computer Wore Tennis Shoes 1969

دههٔ ۱۹۶۰ دیزنی با فیلمی خوب، ولی نه استثنایی، به پایان می‌رسد. این دهه برای استودیو طولانی و پرفرازونشیب بود و بیشتر آثار در همین سطح یا پایین‌تر قرار می‌گیرند. «The Computer Wore Tennis Shoes» تا حد قابل‌قبولی سرگرم‌کننده است و کِرت راسل در نقش دکستر بازی درخشانی ارائه می‌دهد. بقیهٔ بازیگران چندان برجسته نیستند، هرچند چهره‌های زیادی هستند که از آثار دیگر می‌شناسم. اگر بخواهم...

دههٔ ۱۹۶۰ دیزنی با فیلمی خوب، ولی نه استثنایی، به پایان می‌رسد. این دهه برای استودیو طولانی و پرفرازونشیب بود و بیشتر آثار در همین سطح یا پایین‌تر قرار می‌گیرند. «The Computer Wore Tennis Shoes» تا حد قابل‌قبولی سرگرم‌کننده است و کِرت راسل در نقش دکستر بازی درخشانی ارائه می‌دهد. بقیهٔ بازیگران چندان برجسته نیستند، هرچند چهره‌های زیادی هستند که از آثار دیگر می‌شناسم. اگر بخواهم قابل‌توجه‌ترین‌ها را نام ببرم، سزار رومرو (آرنو) و ویلیام شالِرت (کوئیگلی) خواهند بود. داستان لذت‌بخش است و به همان اندازه دیوانه‌وار که انتظار می‌رود، چرا که در فضای مشابه فیلم‌هایی مثل «The Absent-Minded Professor» (۱۹۶۱) قرار دارد. به نظرم از آن پیش‌فرض فلابر بهتر اجرا شده است. همچنین یک صحنهٔ تعقیب‌وگریز جذاب هم در فیلم وجود دارد. کنجکاوم ببینم دنباله‌ها به چه سمتی خواهند رفت.