فیلم Influencers 2025

77/100 مَدی—مظنونِ قتلِ ما در فیلم «Influencer»—در این فیلم به‌دنبال CW می‌گردد تا نامش را پاک کند. آنچه رخ می‌دهد واقعاً شگفت‌انگیز است. پیچش‌ها و دست‌کاری‌های داستان در سراسر فیلم کمی دشوارتر قابل دنبال‌کردن‌اند، اما به‌قدر کافی روشن است که CW آماتور نیست و می‌تواند همه اطرافیانش را نابود کند. اوج داستان واقعاً دیوانه‌وار و مناسبِ دیدنِ دوگانهٔ این دو فیلم است. تمرکز روی اینفلوئنسرها، پادکست‌ها...

77/100 مَدی—مظنونِ قتلِ ما در فیلم «Influencer»—در این فیلم به‌دنبال CW می‌گردد تا نامش را پاک کند. آنچه رخ می‌دهد واقعاً شگفت‌انگیز است. پیچش‌ها و دست‌کاری‌های داستان در سراسر فیلم کمی دشوارتر قابل دنبال‌کردن‌اند، اما به‌قدر کافی روشن است که CW آماتور نیست و می‌تواند همه اطرافیانش را نابود کند. اوج داستان واقعاً دیوانه‌وار و مناسبِ دیدنِ دوگانهٔ این دو فیلم است. تمرکز روی اینفلوئنسرها، پادکست‌ها و شبکه‌های اجتماعی این دنیای دنبال‌کننده‌ها را به‌عنوان تنها «ارز» ارزشمند برجسته می‌کند. نمی‌دانم آیا دنبالهٔ دیگری خواهند ساخت یا شاید پیش‌درآمد؟ به‌عنوان کسی که عاشق تریلر و وحشت است، از نحوهٔ معمولِ نمایش قاتلان و شرورهای زن توسط کارگردان‌ها و نویسندگان مرد در این ژانرها متنفرم — یعنی به‌صورت تک‌بعدی و صرفاً شرور، بدون هیچ‌وجه قابل‌درک یا قابل‌همدلی — برخلاف نحوهٔ نمایش قاتلان مرد در خیلی از آثار. این همان تصوری بود که از CW در فیلم اول («Influencer») داشتیم که توسط نویسنده-کارگردان کرتس دیوید هاردِر ساخته شده بود و این باعث آزردگی من شد، به‌خصوص همراه با عناصر جنسیت‌زده و نژادپرستانه‌ای که در آن فیلم بود. بعد از سرخوردگی از فیلم اول، این دنباله را با امیدِ رفع این مشکلات به هاردِر دادم — و ببین چه شد! هاردِر واقعاً پیشرفت کرده است، و به‌شدت هم موفق عمل کرده. نه تنها به CW حالا یک نام کامل داده می‌شود (کاترین ویور)، بلکه یک خط داستانی عاشقانه هم به او اضافه شده که بسیار به انسانی‌شدن و عمق‌بخشی به شخصیتش کمک می‌کند. (لازم است اعتراف کنم که این کمان عاشقانه که شامل یک رابطهٔ عاشقانه میان زنان بود، برای من جذابیت شخصیت او را بسیار افزایش داد.) علاوه بر این، جرایم CW انگیزه‌ای پیدا کرده‌اند که برای بیننده‌ای که در عصر شبکه‌های اجتماعی و فرهنگ اینفلوئنسری زندگی می‌کند قابل‌فهم و مرتبط است — برخلاف فیلم اول که او بیشتر به‌عنوان یک روان‌پریش صرفاً شرور و بی‌انگیزه نشان داده شده بود. همچنین خوشم آمد که سطح قدرت و تندیِ کاترین در این فیلم به‌شدت افزایش یافته، چیزی که او را به‌شکلی دوست‌داشتنی‌تر و پیچیده‌تر می‌کند و باعث می‌شود تماشاگران برداشت‌های احساسی متفاوتی نسبت به او پیدا کنند. همهٔ این‌ها البته با بازی بی‌نقص کاساندرا ناد در نقش کاترین بسیار تقویت شده است. از جنبه‌های مثبت دیگر، نویسندگی نسبت به فیلم اول هم از نظر پیچیدگی و هم عمق پیشرفت داشته است. برای مثال، پیچش‌های داستان در این فیلم به‌طرز ظریف و گاهی طنزآمیز — و در عین حال شوکه‌کننده و هولناک — ظاهر می‌شوند که تجربهٔ تماشایی را پاداش‌دهنده می‌سازند. مهم‌تر از همه این است که هاردِر از بیان گزاره‌های تماتیک جسورانه در مورد مسائل اجتماعی مهمی مثل مردسالاری سمی، جریان «tradwife» (الگوی زنِ سنت‌گرا)، رشد راست‌گرایی جایگزین، سطحی بودن و مادی‌گرایی فرهنگ اینفلوئنسرها، و آثار مخرب «انتشار انتقامجویانهٔ تصاویر/محتوا» ابا نکرده است. خوشحالم وقتی نویسنده‌ها و کارگردان‌ها نه‌فقط سرگرم می‌کنند، بلکه از طریق آثارشان پیام هم منتقل می‌کنند و آموزش می‌دهند. با این همه، مشکلاتی هم هستند که مانع از دادن امتیاز کامل شد: فقدان تنوع نژادی و طبقاتی، ترویج مصرف مواد مخدر، و تبلیغ یا تقویت برندهایی که به‌زعم نقدکننده آسیب‌زا و حتی متهم به همراهی با جنایات گسترده‌ای مانند اپل معرفی شده‌اند. در مجموع، این فیلم را به طرفداران تریلر یا فیلم‌های وحشت با رنگ‌وبوی عشقِ تراژیک و کمدی سیاه توصیه می‌کنم. امیدوارم داستان CW به این‌جا ختم نشود؛ چون الآن کمی بیش از حد شیفتهٔ او شده‌ام تا قبول کنم این پایانِ کارش باشد. واقعاً امیدوارم هاردِر یک دنبالهٔ سوم برای این تریلر امیدوارکننده بسازد.