فیلم Color Book 2024

همیشه برایم شگفت‌انگیز است وقتی فیلمی می‌تواند هم‌زمان دل را گرم کند و آن را بشکند، و همین کار را فیلم اول نویسنده-کارگردان دیوید فریتز فورچون به‌خوبی انجام می‌دهد. این قصهٔ ساده اما قدرتمند و تأثیرگذار، روایتِ پدر مجرد تازه‌بیوه‌ای (ویلیام کتلت) را دنبال می‌کند که برای بردن پسرش مبتلا به سندرم داون (جرمیا الکساندر دنیلز) به اولین بازی بیسبال، تا حد زیادی تلاش می‌کند...

همیشه برایم شگفت‌انگیز است وقتی فیلمی می‌تواند هم‌زمان دل را گرم کند و آن را بشکند، و همین کار را فیلم اول نویسنده-کارگردان دیوید فریتز فورچون به‌خوبی انجام می‌دهد. این قصهٔ ساده اما قدرتمند و تأثیرگذار، روایتِ پدر مجرد تازه‌بیوه‌ای (ویلیام کتلت) را دنبال می‌کند که برای بردن پسرش مبتلا به سندرم داون (جرمیا الکساندر دنیلز) به اولین بازی بیسبال، تا حد زیادی تلاش می‌کند تا پس از مرگ ناگهانی مادر (برندی ایوانز) او را خوشحال کند. فیلم به‌طرز زیبایی سیاه‌وسفید فیلم‌برداری شده و ماجراها و بدماجراهای پدری فداکار در آتلانتا را نشان می‌دهد که همه توانش را برای مراقبت از فرزند دارای نیازهای ویژه به‌کار می‌گیرد و در عین حال می‌کوشد اندکی شادی به زندگی‌اش بازگرداند، در حالی که خود نیز با غم از دست دادن همسر محبوبش دست‌وپنجه نرم می‌کند. فیلم داستانی درگیرکننده دربارهٔ عشق و دشواری‌های حفظ آن در شرایط سخت ارائه می‌دهد؛ اثری پر از خنده، اشک، عقب‌نشینی‌ها و پیروزی‌های بزرگ. هیچ چیز اغراقی یا پرزرق‌وبرقی در این اثر دیده نمی‌شود، اما صداقت مداوم و خالصش کاملاً ملموس است بی‌آنکه به‌طرز دست‌کاری‌شده، ملودراماتیک یا احساساتی شود. می‌توان با قاطعیت گفت که هر احساسی که در تماشاگران برمی‌انگیزد واقعاً سزاوار آن است؛ دستاوردی که به‌واسطهٔ ابزارهای سینمایی ساده‌ای چون حالات صورت قدرتمند بازیگران، گرما و شیمی قابل‌لمسی میان پدر و پسر، و تصاویر زیبا و بی‌تکلف به‌خوبی محقق شده است. صادقانه بگویم، گرهٔ پایانی فیلم کمی کش‌دار به‌نظر می‌رسد، گویی سازنده کمی در چگونگی جمع‌بندی نهایی مردد بوده است. اما با وجود این کاستی جزئی، روشن است که «Color Book» شایستگی دریافت جایزهٔ محبوب تماشاگران بخش آثار آمریکایی در جشنواره بین‌المللی فیلم شیکاگو را داشته است—فیلمی که واقعاً به آن اندازه خوب است. شاید فعلاً پیدا کردن این نمایش جشنواره‌ای کمی دشوار باشد، اما فیلم سزاوار اکران عمومی است؛ اثری که نشان می‌دهد وقتی عشق بسیار باشد چه معجزه‌هایی ممکن است—داستانی که این روزها شایستهٔ دیدن بیشتر است.