فیلم The Adventures of Huck Finn 1993

فیلمی نسبتاً دیوانه‌وار است. ابتدا بگویم از «ماجراهای هاکلبری فین» خوشم آمد. دلیل اصلی این علاقه الیجا وود است که در نقش هاکلبری فین واقعاً درخشان ظاهر شده است. تا همین اواخر تنها وود را در سال‌های بزرگسالی‌اش دیده بودم و این بهترین بازی اوست که دیده‌ام؛ هرچند هنوز «ارباب حلقه‌ها» را ندیده‌ام. علاوه بر وود، چند بازیگر دیگر هم عملکرد قوی‌ای دارند. کورتنی بی. ونس به‌عنوان...

فیلمی نسبتاً دیوانه‌وار است. ابتدا بگویم از «ماجراهای هاکلبری فین» خوشم آمد. دلیل اصلی این علاقه الیجا وود است که در نقش هاکلبری فین واقعاً درخشان ظاهر شده است. تا همین اواخر تنها وود را در سال‌های بزرگسالی‌اش دیده بودم و این بهترین بازی اوست که دیده‌ام؛ هرچند هنوز «ارباب حلقه‌ها» را ندیده‌ام. علاوه بر وود، چند بازیگر دیگر هم عملکرد قوی‌ای دارند. کورتنی بی. ونس به‌عنوان جیم تأثیرگذار است و جیسون راباردز (پادشاه) و رابّی کولترین (دوک) یک جفت بازیگر هماهنگ و خوب‌اند. بازیگران را خیلی دوست داشتم. داستان کمی عجیب و غیرقابل‌پیش‌بینی است؛ از فضای سنگین به خنده‌دار، به جدی و دوباره به سنگین و خنده‌دار برمی‌گردد. از این نظر بسیار بالا و پایین است؛ پرده‌های اول و سوم نسبتاً سنگین‌اند اما بخش میانی تا حد امکان مضحک و فکاهی است. فیلم حس و حال آمیخته‌ای دارد در کنار خط داستانی کلی درباره برده‌داری. پیامی مثبت در فیلم وجود دارد، به‌ویژه در رابطه میان فین و جیم، اما این پیام گاهی به‌طور عجیبی در میان عناصر کمدی گم می‌شود. با این حال مهم این است که آیا از تماشا سرگرم شدم یا نه؟ بله، به‌راحتی سرگرم شدم. قطعا فیلمی دیدنی است. نکتهٔ آخر اینکه من دقیقاً آدمِ کتاب‌خوان و اهل تبحر در متون نیستم (قصد دارم این وضعیت را در آینده تغییر دهم!) و هرچند نام شخصیت اصلی را می‌دانستم، کتاب مارک تواین را نخوانده‌ام؛ بنابراین نمی‌توانم بگویم فیلم تا چه حد به اثر تواین وفادار است یا چه تفاوت‌هایی دارد.