فیلم The Magnificent Seven Ride! 1972

پایانی بر فرنچایزی که اصلاً نباید وجود می‌داشت می‌گویند عشق نخستین بی‌نظیر است و در مورد «هفت دلاور» واقعاً فیلم اول اثر برجسته‌ای بود که سزاوار به‌یادماندنی‌شدن است و برای من جزو آثار بزرگ وسترن محسوب می‌شود. اما دنباله‌های متعدد این فیلم، همان‌طور که می‌دانیم، هیچ‌کدام لازم نبودند و حقیقت این است که بهتر بود هرگز ساخته نمی‌شدند. این فیلم سومین و آخرین دنباله «هفت دلاور» است....

پایانی بر فرنچایزی که اصلاً نباید وجود می‌داشت می‌گویند عشق نخستین بی‌نظیر است و در مورد «هفت دلاور» واقعاً فیلم اول اثر برجسته‌ای بود که سزاوار به‌یادماندنی‌شدن است و برای من جزو آثار بزرگ وسترن محسوب می‌شود. اما دنباله‌های متعدد این فیلم، همان‌طور که می‌دانیم، هیچ‌کدام لازم نبودند و حقیقت این است که بهتر بود هرگز ساخته نمی‌شدند. این فیلم سومین و آخرین دنباله «هفت دلاور» است. بار دیگر شاهد تغییر کامل بازیگران هستیم و جدا شدن رادیکال از آنچه قبلاً انجام شده بود: این‌جا کریس (همان شخصیت همیشگی با بازیگران مختلف) حالا مسن‌تر شده و به‌عنوان کلانتر قرار است ازدواج کند. یک سرقت از بانک محلی و سپس ربوده‌شدن نامزدش، او را مجبور می‌کند که از بازنشستگی به میدان بازگردد. او در نجات عروس ناکام می‌ماند؛ زن مورد تجاوز قرار می‌گیرد و به قتل می‌رسد. داستان ادامه می‌یابد و چند مرگ دیگر انگیزه‌ای می‌شود برای اینکه کریس به دنبال عاملان برود و تجاوزها را با قتل‌ها مرتبط کند. نقطه قوت نه‌چندان زیاد فیلم در طرح داستانی آن است: فیلم‌نامه در نهایت داستانی متفاوت ارائه می‌دهد که تازگی بیشتری نسبت به دنباله‌های قبلی دارد وگرنه همانِ تکراری‌ها نیست. هرچند می‌توان جزئیات و کیفیت فیلمنامه را مورد مناقشه گذاشت، اما مواد اولیه‌اش نسبتاً تازه و قابل قبول‌تر است. با این حال مشکلات در جزئیات آشکار می‌شوند: نقاط زیادی هست که پرداخته‌شدنِ ماجرا سطحی، مصنوعی و زورچپان به‌نظر می‌رسد. لی ون کلیف بازیگر خوبی است و برایش دشوار نبود که نقش اصلی را برعهده بگیرد، اما فیلم فرصت درخشش واقعی را به او نمی‌دهد. طبیعی‌ست که فراموش کردن اجرای یول برینر در همین نقش کار ساده‌ای نیست. به‌جز او، دیگر بازیگران فقط تا حدی متوسط ظاهر شده‌اند. انتخاب بازیگران هم در بسیاری جاها غیرقابل‌اقناع است: استفانی پاورز به‌هیچ‌وجه در نقش لوری به‌عنوان معشوقه قابل‌اطمینان نیست، میکی کالان در نقش نوح مناسب به‌نظر نمی‌رسد و رالف وایت نیز چندان قابل‌اعتنا نیست، هرچند این فیلم قبل از آن است که او با شخصیت «پاو والتون» برای مخاطبان آشنا شده باشد. فیلم که کاملاً در ایالات متحده فیلم‌برداری شده، وسترنی معمولی است که می‌کوشد با بارش گلوله و صحنه‌های اکشنِ فراوان ضعف‌های فیلمنامه و دیگر عناصر را بپوشاند؛ اما این ترفند جواب نمی‌دهد. دکورها در بسیاری صحنه‌ها مصنوعی به‌نظر می‌رسند و گاهی لباس‌ها بیش از حد غیراستاندارد یا ناسازگار با دورانِ داستان هستند. کیفیت کلی فیلم پایین است و به سختی می‌توان آن را به کسی پیشنهاد داد.