فیلم Free State of Jones 2016

کشوری که برای مدت کوتاهی در تاریخ آمریکا وجود داشت. یک‌بار دیگر ثابت شد منتقدها اشتباه می‌کردند. در این زمانه که ارتباط مردم با مردم و مردم با فیلم‌سازان مهم است، کسی به حرف‌شان گوش نمی‌دهد. بگذارند نمایش خودشان را اجرا کنند. فیلم تا حدی بر اساس اتفاقات واقعی رخ‌داده در سال‌های پس از 1862 ساخته شده است. زمانی که آمریکا درگیر جنگ داخلی بود، مردی...

کشوری که برای مدت کوتاهی در تاریخ آمریکا وجود داشت. یک‌بار دیگر ثابت شد منتقدها اشتباه می‌کردند. در این زمانه که ارتباط مردم با مردم و مردم با فیلم‌سازان مهم است، کسی به حرف‌شان گوش نمی‌دهد. بگذارند نمایش خودشان را اجرا کنند. فیلم تا حدی بر اساس اتفاقات واقعی رخ‌داده در سال‌های پس از 1862 ساخته شده است. زمانی که آمریکا درگیر جنگ داخلی بود، مردی به نام نیوتن نایت از میدان نبرد بازگشت و شروع به کمک به کشاورزانی کرد که توسط سربازان ارتش غارت می‌شدند. انگار آن‌ها جنگ خودشان را برای حفاظت از زمین و محصول پیش گرفته بودند. عواقب کار را می‌دانستند و برای آن آماده بودند. فیلم بیش از دو ساعت است و به نظرم همه چیز را خوب پوشش داده‌اند. در مقاطعی یادآور «دِفایِنس» با بازی دنیل کریگ است، اما رویدادهای متعددی را نشان می‌دهد؛ تغییر زمان و فضا، چگونگی سازگاری آن‌ها و ادامه دادن زندگی. در صحنهٔ افتتاحیه تنها جنگ را دیدیم، اما خیلی زود روایت به آن سوی میدان نبرد منتقل شد تا نشان دهد چه بر مردم می‌گذرد. مقاومت شکل می‌گیرد و با گذشت زمان قدرت زیادی در منطقه به‌دست می‌آورند. دیدگاه جالبی است، گرچه همهٔ جزئیات فیلم دقیقاً واقعیت را منعکس نمی‌کند، اما کلیت داستان از تاریخ الهام گرفته شده است. مَتیو مک‌کانهی به‌تنهایی رهبری فیلم را برعهده دارد؛ اجرای او را دوست خواهید داشت. لوکیشن‌ها خوبند، هرچند بیشتر محل‌ها یا زمین‌های کشاورزی‌اند یا تالاب. بخش کوتاهی هم هست که هشتاد سال بعد رخ می‌دهد و به مناقشهٔ حقوقی دربارهٔ ازدواج بین‌نژادی اشاره می‌کند. فیلم الزامی برای دیدن نیست، شاید اگر آمریکایی باشید برایتان جذاب‌تر باشد، اما در کل دیدنی و ارزش تماشا دارد. ۸ از ۱۰ فیلمی با کیفیت. «دولت آزاد جونز» داستان واقعی نقش نیوتن نایت در جنگ داخلی آمریکا را روایت می‌کند. همان‌طور که انتظار می‌رود، تماشایش جذاب است. متیو مک‌کانهی فوق‌العاده است و ماهرشلا علی هم در حمایت از او عالی ظاهر شده است. تماشای بخش‌هایی از فیلم سخت است، به‌خصوص به‌خاطر فضاهای روشن مربوط به دوران جنگ داخلی، خود جنگ و نیز مسئلهٔ برده‌داری. من هرگز نام نیوتن نایت را نشنیده بودم، پس برایم بسیار جالب بود که ببینم داستان چگونه پیش می‌رود و نکاتی یاد بگیرم—حتی اگر در برخی موارد از آزادی‌های هنری استفاده شده باشد. فیلم پیامی مهم هم دارد: برده‌داری با انتشار اعلامیهٔ آزادی بردگان پایان نیافت. از نظر ریتم‌بندی فیلم را بسیار خوب یافتم و تصویربرداری هم بسیار زیباست؛ مک‌کانهی و علی ستارگان فیلم‌اند و بازی‌های قابل‌توجهی هم از بازیگرانی مثل گوگو مباثا-راو دیده می‌شود. فیلمی عالی و ارزشمند برای تماشا است؛ سرشار از غم و احساس.