بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آل جولسون (زاده آسا یوئلسون؛ ۲۶ مه ۱۸۸۶ – ۲۳ اکتبر ۱۹۵۰) خواننده، کمدین، بازیگر و هنرمند وادِویلِ متولد لیتوانی بود که در آمریکا فعالیت کرد. در اوج دورانش، لقب «بزرگترین سرگرمکنندهٔ جهان» را گرفت. او در امپراتوری روسیه به دنیا آمد (بخشی از آن امروزه در...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آل جولسون (زاده آسا یوئلسون؛ ۲۶ مه ۱۸۸۶ – ۲۳ اکتبر ۱۹۵۰) خواننده، کمدین، بازیگر و هنرمند وادِویلِ متولد لیتوانی بود که در آمریکا فعالیت کرد. در اوج دورانش، لقب «بزرگترین سرگرمکنندهٔ جهان» را گرفت. او در امپراتوری روسیه به دنیا آمد (بخشی از آن امروزه در لیتوانی قرار دارد) و در پنجسالگی همراه با والدین یهودیاش به آمریکا مهاجرت کرد.
سبک اجراهای او جسورانه و برونگرا بود و تعداد زیادی ترانه را محبوب کرد که از رویکرد «بیشرمانهاش در احساساتی و ملودراماتیک بودن» بهره میبردند. خوانندگان شناختهشدهٔ زیادی از موسیقی او تأثیر گرفتند، از جمله بینگ کراسبی، جودی گارلند، هنرمند راک و کانتری جری لی لوییس، و باب دیلن که یک بار او را «کسی که میتوانم زندگیاش را حس کنم» خواند. منتقد برادوی، گیلبرت سلدز، او را با «خدای بزرگ پان» مقایسه کرد و ادعا نمود که جولسون نمایانگر «تمرکز سلامت و شادمانی ملی ما» است.
در دههٔ ۱۹۳۰، او مشهورترین و پردرآمدترین سرگرمکنندهٔ آمریکایی بود. بین سالهای ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۸، جولسون نه اجرای پُرفروش پیاپی در سالن وینتر گاردن داشت، بیش از ۸۰ رکورد موفق ضبط کرد و ۱۶ تور ملی و بینالمللی برگزار نمود. اگرچه امروز بیش از همه بهعنوان ستارهٔ اولین فیلم ناطقِ تمامقد، The Jazz Singer در سال ۱۹۲۷ به یاد آورده میشود، بعدها در طول دههٔ ۱۹۳۰ در سری فیلمهای موزیکال موفقی به نقشآفرینی پرداخت. پس از دورهای از بیفعالی، ستارهبودنش با فیلم زندگینامهای برندهٔ اسکار ۱۹۴۶، The Jolson Story بازگشت. لری پارکس نقش جولسون را بازی کرد و ترانهها با صدای واقعی خود جولسون دوبله شدند. دنبالهای با عنوان Jolson Sings Again در ۱۹۴۹ منتشر شد و برای سه جایزهٔ اسکار نامزد شد. پس از حمله به پرل هاربر، جولسون نخستین ستارهای بود که در خلال جنگ جهانی دوم از نیروها در خارج از کشور پذیرایی کرد، و بار دیگر در ۱۹۵۰ نخستین ستارهای شد که برای سربازان آمریکایی در کره اجرا کرد و در ۱۶ روز، ۴۲ نمایش انجام داد. او تنها چند هفته پس از بازگشت به ایالات متحده درگذشت، که تا حدی به دلیل فشار جسمی اجرای برنامه بود. پس از آن، وزیر دفاع جورج مارشال مدال شایستگی را به خانوادهٔ جولسون اهدا کرد.
او از اجرا با آرایش blackface (چهرهٔ سیاه) لذت میبرد — سنتی تئاتری که از اواسط قرن نوزدهم رایج بود. با سبک منحصربهفرد و پویای خود در خواندن موسیقی سیاهپوستان، مانند جاز و بلوز، بعدها به او نسبت داده شد که بهتنهایی موسیقی آفریقایی-آمریکایی را به مخاطبان سفیدپوست معرفی کرده است. از سال ۱۹۱۱ بهعنوان مبارز در برابر تبعیض نژادی علیه سیاهان در برادوی شناخته میشد. نمایشهای نمایشی معروف جولسون و ترویج برابری او در برادوی به هموار شدن مسیر برای بسیاری از هنرمندان، نمایشنامهنویسان و ترانهسراهای سیاهپوست کمک کرد، از جمله کَب کالوی، لوئیس آرمسترانگ، دوک الینگتون، فتس والر و اتل واترز.
توضیحات بالا از مقالهٔ ویکیپدیا «Al Jolson» برداشت شده است، تحت مجوز CC-BY-SA؛ فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا آمده است.
نمایش بیشتر
