بیوگرافی
آرماندو تروواجولی (همچنین ترووایولی، 2 سپتامبر 1917 – 28 فوریه 2013) آهنگساز و پیانیست فیلم ایتالیایی بود که بیش از 300 اعتبار به عنوان آهنگساز و/یا رهبر ارکستر داشت، بسیاری از آنها موسیقیهای جاز برای فیلمهای اکسپلویتیشن در ژانر Commedia all'italiana بودند. او در چندین پروژه با ویتوریو دِ سیکا...
آرماندو تروواجولی (همچنین ترووایولی، 2 سپتامبر 1917 – 28 فوریه 2013) آهنگساز و پیانیست فیلم ایتالیایی بود که بیش از 300 اعتبار به عنوان آهنگساز و/یا رهبر ارکستر داشت، بسیاری از آنها موسیقیهای جاز برای فیلمهای اکسپلویتیشن در ژانر Commedia all'italiana بودند. او در چندین پروژه با ویتوریو دِ سیکا همکاری کرد، از جمله یک بخش از بوشاچیو '70. تروواجولی همچنین نویسنده چندین موزیکال ایتالیایی بود: از جمله روگانتینو (Rugantino) و Aggiungi un posto a tavola.
تروواجولی همسر بازیگر پیر آنجلی بود. او در 28 فوریه 2013 در سن 95 سالگی در رم درگذشت.
پس از فارغالتحصیلی از آکادمی ملی سانتا چچیا در رم (1948)، رادیو و تلویزیون ایتالیا (RAI) رهبری یک ارکستر موسیقی پاپ را به او سپرد، ارکستری متشکل از 12 ویولن، 4 ویولا، 4 ویولنسل، یک فلوت، یک ابوا، یک کلارینت، یک هورن، چنگ، ویبرفون، گیتار الکتریک، بیس، درام و پیانو (که خود تروواجولی مینواخت). در 1952–53 او در برنامه هفتگی موسیقی Eclipse با پیِرو پیکچیونی همکاری کرد، برنامهای که در آن ارکستر بهصورت نوبتی توسط این دو آهنگساز رهبری میشد، با سبکی بسیار تصفیهشده و پیچیده که بسیار متفاوت از موسیقی ارکسترهای رادیویی آن زمان بود.
تروواجولی همراه با گوفردو پتراسی، موسیقی فیلم برنج تلخ (Bitter Rice) ساخته جوزپه ده سانتیس (1949) را ساختند. در 1951، دینو دِ لائورنتیس از تروواجولی دعوت کرد تا برای فیلم آنا به کارگردانی آلبرتو لاتوآدا موسیقی بنویسد: بهویژه ترانه El Negro Zumbón به موفقیتی بینالمللی تبدیل شد؛ این قطعه که از ریتمهای منطقهای گرمسیری الهام گرفته شده، بهصورت پِیلبَک خوانده شده و توسط سیلوانا مانگانو رقصیده میشود، اما در واقع توسط فلو ساندونز اجرا شد. از آن پس، تروواجولی برای کارگردانانی چون دینو ریزی، ویتوریو دِ سیکا، اتوره اسکولا و دیگران موسیقی متن نوشت، جمعاً بیش از 300 اثر.
نمایش بیشتر
