بیوگرافی
باربارا جین مکنِر (۴ مارس ۱۹۳۴ – ۴ فوریه ۲۰۰۷) خواننده و بازیگر آفریقایی-آمریکایی بود. او که با نام باربارا جوآن مکنِر در شیکاگو، ایلینوی به دنیا آمد و در ریسین، ویسکانسین بزرگ شد، در کنسرواتوار موسیقی آمریکا در شیکاگو موسیقی خواند. موفقیت بزرگ او با پیروزی در برنامهٔ تلویزیونی...
باربارا جین مکنِر (۴ مارس ۱۹۳۴ – ۴ فوریه ۲۰۰۷) خواننده و بازیگر آفریقایی-آمریکایی بود. او که با نام باربارا جوآن مکنِر در شیکاگو، ایلینوی به دنیا آمد و در ریسین، ویسکانسین بزرگ شد، در کنسرواتوار موسیقی آمریکا در شیکاگو موسیقی خواند. موفقیت بزرگ او با پیروزی در برنامهٔ تلویزیونی آرتور گادفری به نام Talent Scouts بهدست آمد که منجر به اجرای او در مکانهایی چون The Purple Onion و Cocoanut Grove شد. او بهزودی تبدیل به یکی از محبوبترین ستارههای برنامههای اصلی شد و میهمان برنامههای تلویزیونی متنوعی مانند The Steve Allen Show، Hullabaloo، The Bell Telephone Hour و The Hollywood Palace بود و همزمان برای برچسبهای ضبط Coral، Signature و Motown رکورد میکرد. از میان ترانههای موفق او میتوان به «You're Gonna Love My Baby» و «Bobby» اشاره کرد. در اوایل دههٔ ۶۰، باربارا چند فیلم کوتاه موسیقایی برای Scopitone ساخت، شبکهای از دستگاههای سکهای که پیشدرآمد ویدئوهای موسیقی امروزی بودند.
حرفهٔ بازیگری مکنِر در تلویزیون آغاز شد و در سریالهایی مانند Dr. Kildare، The Eleventh Hour، I Spy، Mission: Impossible، Hogan's Heroes و McMillan and Wife بهعنوان بازیگر میهمان حضور یافت. او در شمارهٔ اکتبر ۱۹۶۸ مجلهٔ Playboy بهصورت برهنه ژست گرفت. وی با صحنههای برهنهٔ جنجالیاش در درام جنایی خشن If He Hollers Let Him Go (۱۹۶۸) در کنار رِیموند سنت ژاکس توجه سینمادوستان را جلب کرد، و سپس در فیلم Change of Habit (۱۹۶۹)، آخرین فیلم بلند الویس پرسلی، در کنار مری تایلر مور نقش راهبه را ایفا کرد. او نقش همسر سیدنی پوآتیه را در They Call Me MISTER Tibbs! (۱۹۷۰) و دنبالهٔ آن The Organization (۱۹۷۱) بازی کرد.
آثار او در برادوی شامل The Body Beautiful (۱۹۵۸)، No Strings (۱۹۶۲) و احیای The Pajama Game (۱۹۷۳) است. مکنِر در سال ۱۹۶۹ برنامهٔ تلویزیونی متنوعِ خود را داشت، اما با وجود حضور مهمانان درجهٔ یک مانند تونی بنت و سانی و شر، تنها یک فصل دوام آورد و بهتدریج پیشنهادها کاهش یافت. در ۱۵ دسامبر ۱۹۷۶ همسر او، ریک مانزی، به قتل رسید و جیمی فراتیانو، رئیس مافیا که بعدها به خبرچینی افبیآی تبدیل شد، در کتابش The Last Mafioso ادعا کرد که مانزی همدست مافیا بوده و تلاش کرده قراردادی برای قتل یک وکیل مالیاتی وابسته به مافیا که با او اختلاف حقوقی داشته، تنظیم کند. تبلیغات پس از آن کمکی به حرفهٔ متزلزل مکنِر نکرد.
ضبطهای او شامل Livin' End، I Enjoy Being a Girl و The Ultimate Motown Collection است؛ مجموعهای دو سیدی با ۴۸ قطعه که دو آلبوم او برای این برچسب را بهعلاوهٔ یک تکآهنگ غیرآلبومی و یک طرف B و یک صفحهٔ کامل که هرگز منتشر نشد، در بر میگیرد. تا هفتادسالگی، مکنِر در منطقهٔ لسآنجلس ساکن بود، بهطور منظم تنیس و اسکی میکرد تا در فرم بماند و گاهی تور هم داشت. او در ۴ فوریه ۲۰۰۷ بر اثر سرطان گلو درگذشت؛ همسرش چارلز بِلکا بازماندهٔ او بود.
نمایش بیشتر
