بیوگرافی
ابراهیم حجاج (إبراهيم حجاج) (31 ژانویهٔ 1934 – 8 مارس 1996) بازیگر الجزایری بود. فعالیت حرفهای او با فیلم «نبرد الجزایر» (1966) به کارگردانی ایتالیایی جیلّو پونتهکوروو آغاز شد. این بازیگر ۳۲ ساله نقش اصلی، یعنی قهرمان انقلابی الجزایری علی عمار (1930–1957) که با نام مستعار «علی لا پوینت» شناخته...
ابراهیم حجاج (إبراهيم حجاج) (31 ژانویهٔ 1934 – 8 مارس 1996) بازیگر الجزایری بود. فعالیت حرفهای او با فیلم «نبرد الجزایر» (1966) به کارگردانی ایتالیایی جیلّو پونتهکوروو آغاز شد. این بازیگر ۳۲ ساله نقش اصلی، یعنی قهرمان انقلابی الجزایری علی عمار (1930–1957) که با نام مستعار «علی لا پوینت» شناخته میشد، را ایفا میکند. فیلم جوایز و نامزدیهای متعددی از جمله شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز در 1966 را دریافت کرد، و پونتهکوروو در سال 1979 اسکار بهترین کارگردان را دریافت کرد.
موفقیت «نبرد الجزایر» جهانی بود و ابراهیم حجاج تبدیل به چهرهٔ درخشان الجزایر و بازیگر شمارهٔ یک کشور شد. در اذهان همهٔ الجزایریها او «علی لا پوینت» شد، در فیلمی که به جهان سوءاستفادههای ارتش استعماری فرانسه را تحت پوشش «کمپینهای آرامسازی» نشان میداد، مسائلی که قبلاً توسط رسانههای فرانسوی سانسور شده بود. ابراهیم حجاج در اواسط دههٔ شصت به قهرمان شورشی و نماد جذاب جوانانی بدل شد که باور داشتند جهان میتواند برابرتر باشد. پیرامون واگذاری نقش علی لا پوینت به ابراهیم حجاج افسانهای شکل گرفت؛ برخی میگویند کارگردان جیلّو پونتهکوروو هنگامی که بر تراس کافهٔ تانتونوویل در الجزایر نشسته بود، به طور اتفاقی حجاج را در حال عبور دید و به او پیشنهاد نقش را داد. چه این انتخاب بداهه بوده باشد یا نه، پونتهکوروو در ابراهیم همان طبیعی بودن، خودانگیختگی و وقاری را یافت که برای فیلم واقعگرایانهاش میخواست، فیلمی که میخواست تا حد امکان به یک مستند نزدیک باشد.
ابراهیم حجاج پس از «نبرد الجزایر» از سایه به روشنایی آمد؛ او که بدون آموزش بازیگری و با سطح تحصیلی ابتدایی بود، نه آمادگی داشت و نه تحت نظارت قرار گرفت، و خود را زیر فشار رسانهها دید، بمبارانشده با سوالاتی که به گفتهٔ خودش از سطح فرهنگیاش فراتر بود. این بازیگر که از موقعیت جدیدش غرقه شده بود، زندگی روزمرهاش را همچنان به همان صورت ادامه میداد. جیلّو پونتهکوروو او را برای بازی نقش انقلابی ضداستعماری خوسه دولورس در فیلم جدیدش «Queimada» (1969) در نظر گرفت. ابراهیم حجاج که در آن زمان نمایندهای برای مدیریت حرفهاش نداشت و در قرارها دقیق نبود، باعث نگرانی جدی شرکت تولید شد که او را برای چنین پروژهٔ بزرگی پرخطر میدانست. با غیرقابلدسترس شدن حجاج، تولیدکنندگان به سراغ بازیگر کلمبیایی اوارستو مارکز رفتند که پوستر فیلم را در کنار اسطورهٔ مارلون براندو به اشتراک گذاشت.
ابراهیم کارش را با لوکینو ویسکونتی در 1967 در «بیگانه» ادامه داد، در 1969 در «افیون و چماق» (L'Opium et le Bâton) ساختهٔ احمد راشدی در نقش عمر، در 1971 در «گشت در شرق» (Patrouille à l'Est) ساختهٔ عمار لاسکری، در 1974 با احمد راشدی در «انگشت در چرخدنده»، در 1975 با محمد لخضر حمینه در فیلم ماندگار «خاطرات سالهای آتش» (Chronique des Années de Braise)، و در 1986 در نقش سیعمر در «سالهای خروشان تویست» ساختهٔ محمود زمّوری...
در دههٔ ۹۰، در میانهٔ دههٔ تاریک، حملات بمبگذاری در الجزیره و سراسر کشور افزایش یافت، فرهنگ دیگر برای نهادها اولویت نبود و شمار زیادی از روشنفکران، روزنامهنگاران و هنرمندان که تهدید میشدند، کشور را ترک کردند. سالهای پایانی زندگی ابراهیم حجاج در حومهٔ پایتخت الجزایر، در محلهٔ چراربا، دشوار بود. حجاج به تومور مغزی مبتلا تشخیص داده شد. در حالی که تأمین هزینهها برای فرستادن او به خارج جهت عمل جراحی زمانبر بود، او در 8 مارس 1996 در الجزیره درگذشت.
نمایش بیشتر
