بیوگرافی
تلما «باترفلای» مککوئین بازیگر آمریکایی بود. در اصل رقصنده بود، مککوئین برای نخستین بار در سال 1939 در فیلم بربادرفته در نقش پریسی، خدمتکار اسکارلت اُهارا، ظاهر شد. او نتوانست در اکران افتتاحیهٔ فیلم شرکت کند چون آنجا در سینمایی که مخصوص سفیدپوستان بود برگزار شد. اغلب در نقش خدمتکار...
تلما «باترفلای» مککوئین بازیگر آمریکایی بود. در اصل رقصنده بود، مککوئین برای نخستین بار در سال 1939 در فیلم بربادرفته در نقش پریسی، خدمتکار اسکارلت اُهارا، ظاهر شد. او نتوانست در اکران افتتاحیهٔ فیلم شرکت کند چون آنجا در سینمایی که مخصوص سفیدپوستان بود برگزار شد. اغلب در نقش خدمتکار قرار میگرفت؛ او گفت: «اولین بار که نقش خدمتکار را بازی کردم، ایرادی نداشتم، چون فکر میکردم این راه ورود به این حرفه است. اما وقتی بارها و بارها همان نقش را بازی کردم، از آن رنجیدم. مضحک بودن را ایرادی نداشتم، اما دوست نداشتم احمق جلوه کنم.» او در دههٔ 1940 همچنان در فیلم بازی کرد و سپس در دههٔ 1950 به بازی در تلویزیون پرداخت.
مککوئین در سال 1938 در صحنهٔ برادوی در کمدی What a Life بازی میکرد که کی براون، کشفکنندهٔ استعداد برای دیوید اُ. سلزنيک، او را دید؛ در آن زمان سلزنيک در مرحلهٔ پیشتولیدِ بربادرفته بود (که نهایتاً در 1939 منتشر شد). براون به مککوئین توصیه کرد برای فیلم تست بدهد. پس از آنکه سلزنيک تست بازی او را دید، دیگر کسی را در نظر نگرفت و مککوئین برای نقشی انتخاب شد که بعدها به شناختهشدهترین نقش او بدل شد — «پریسی»، خدمتکار سادهدل خانه. او جملهٔ معروف را گفت: «او، خانم اسکارلت! من هیچی دربارهٔ زاییدن بچهها بلد نیستم!» صدای ویژه و زیر و تیز او توسط منتقدی مورد اشاره قرار گرفت که آن را «صدای خیلیریز که بر افق دورِ درک محو میشود» توصیف کرد. هرچند این نقش برای مخاطبان شناختهشده است، مککوئین از بازی در این نقش لذت نمیبرد و آن را تحقیرآمیز نسبت به آفریقایی-آمریکاییها میدانست.
او همچنین یک نقش کوتاه بدون اعتبار بازیگری بهعنوان دستیار فروش در فیلم The Women (1939) داشت که پس از بربادرفته فیلمبرداری شد اما پیش از آن اکران شد. او همچنین در برنامهٔ رادیویی جک بینی برای مدتی در دوران جنگ جهانی دوم نقش «باترفلای»، خواهرزادهٔ راچستر و خدمتکار مری لیوینگستون، را بازی کرد. او در فیلم Mildred Pierce (1945) نقش بدون اعتبار داشت (جایی که زمان زیادی روی صفحه داشت) و در Duel in the Sun (1946) نقش کمکی بازی کرد. تا سال 1947، از کلیشههای قومیای که مجبور به بازی در آنها بود خسته شده بود و کار سینماییاش را پایان داد.
در جریان جنگ جهانی دوم، مککوئین مکرراً بهعنوان کمدین در پخشِ سرویس رادیویی نیروهای مسلح به نام Jubilee ظاهر میشد. بسیاری از این پخشها در آرشیو اینترنتی موجود است.
از 1950 تا 1952 او در نقش دیگری با کلیشهٔ نژادی در سریال تلویزیونی Beulah ظاهر شد. او نقش اورایول، دوست بئولا، را بازی کرد؛ شخصیتی که در رادیو توسط روبی دَندریج خلق شده بود، و روبی سپس در 1952–53 نقش تلویزیونی را از مککوئین تحویل گرفت. در لحظهای سبکتر، او در یک قسمت از The Dating Game در سال 1969 ظاهر شد.
در آن زمان پیشنهادهای بازیگری کم شد و او خود را به پیگیریهای دیگر از جمله مطالعهٔ سیاسی اختصاص داد. او در سال 1975 مدرک کارشناسی علوم سیاسی را از کالج شهری نیویورک دریافت کرد.[1] مککوئین در قسمتِ ABC Weekend Special با عنوان «هفت آرزوی جوآنا پیبادی» (1978) و قسمتِ ABC Afterschool Special با عنوان «هفت آرزوی بچهٔ پولدار» (1979) نقش عمهٔ تلما، یک مادرخواندهٔ پری، را بازی کرد؛ اجرای او در دومی برایش جایزهٔ دیتایم اِمی برای دستاورد برجستهٔ فردی در برنامهسازی کودکانه را به ارمغان آورد. او یک نقش مهم دیگر نیز در فیلم The Mosquito Coast (1986) داشت.
نمایش بیشتر
