بیوگرافی
گابریل دانیل مارگریت آندره ژیرار (۹ اکتبر ۱۹۲۶ – ۱۷ اکتبر ۲۰۱۵)، که با نام هنری دانیل دلورم شناخته میشد، بازیگر و تهیهکننده فیلم فرانسوی بود که بهخاطر نقشهایش در فیلمهایی به کارگردانی مارک آلگره، ژولین دوویویه یا ایو روبرت مشهور بود.
دلورم در لوالوا-پره، او-دو-سن زاده شد، یکی از چهار...
گابریل دانیل مارگریت آندره ژیرار (۹ اکتبر ۱۹۲۶ – ۱۷ اکتبر ۲۰۱۵)، که با نام هنری دانیل دلورم شناخته میشد، بازیگر و تهیهکننده فیلم فرانسوی بود که بهخاطر نقشهایش در فیلمهایی به کارگردانی مارک آلگره، ژولین دوویویه یا ایو روبرت مشهور بود.
دلورم در لوالوا-پره، او-دو-سن زاده شد، یکی از چهار فرزند نقاش، سازنده پوستر و طراح صحنه تئاتر مشهور آندره ژیرار و همسرش آندره (با نام هنگام تولد: ژوان). ژیرار در سالهای ۱۹۳۶–۱۹۳۷ در ونیز و در ۱۹۳۸ در منهتن استودیویی داشت. بازگشت به فرانسه، در ۱۹۳۹ فراخوانده نشد. پس از نبرد فرانسه، آقای ژیرار به آنتیب که در آن زمان منطقهای آزاد بود نقل مکان کرد و شبکهای راهاندازی نمود که کار جذب نیرو و عملیات جاسوسی برای مقاومت فرانسه انجام میداد. در همین دوره بود که دلورم جوان کار بازیگری خود را آغاز کرد.
در سال ۱۹۴۰ و در سن ۱۴ سالگی دلورم بازیگری را آغاز کرد و مجموعهای از نقشهای کوچک را بازی کرد قبل از آنکه وارد سینما شود. دو سال بعد، به خاطر تماسهای پدرش، او توانست در ۱۶ سالگی (در آن زمان با نام دانیل ژیرار) نقش کوچکی در فیلم «ماجرای زیبا» (La Belle aventure (1942)) بهدست آورد.
دو سال بعد کارگردان مارک آلگره بار دیگر از دلورم استفاده کرد، اینبار در نقشی بزرگتر. اینبار او با نام هنریای که در ادامهٔ زندگی حرفهای از آن استفاده کرد، دانیل دلورم ظاهر شد. داستانی شکل گرفت که او این نام را برای پنهان کردن رابطهاش با پدرش از گشتاپو برگزیده است. اما پیشنهاد این نام از سوی بازیگر نقشهای مکمل برنارد بلیه که در دومین فیلم او با او همبازی بود مطرح شد و او پیشنهاد کرد نام را از قهرمان نمایش ویکتور هوگو «ماریون دلورم» برگیرند. (دلورم دو دهه بعد در درامی فلسفی-دادگاهی جنایی، «هفتمین داور» (Le septième juré (1962))، با بلیه همبازی شد.)
در دهه اول حرفهاش دلورم نقشهای دختران ظریف، نجیب و شاداب جوان را بازی میکرد، نقشهایی که از نظر ظاهری به او میخوردند. همسر اولش دنیل ژلین، که او نیز در «ماجرای زیبا» بازی میکرد، گفت او «چهرهای مثل یک دختر کوچک، بینی سرباله با سوراخهای پرشور، لبهای کودکانه، بدن یک زن و طرز خاصی دارد که سرها را برمیگرداند.» ریچارد دبلیو. سیور از نیویورک تایمز او را «بازیگری لطیف و دوستداشتنی، با لبخندی نرم و چشمانی خاکستری» توصیف کرد. این ویژگیها برای او نقش جهشی در «میکت و مادرش» (Miquette et sa mère (1949)) به ارمغان آورد. در ۱۹۴۹ او همچنین نقش اصلی در «جیجی» (Gigi (1949 film)) را بازی کرد، پیش از موفقیت لزلی کارون در همان نقش در نسخه آمریکاییِ موزیکال (Gigi (1958 film)).
اجرای او در نقش زن جذاب و خطرناک در فیلم ژولین دوویویه «Voici le temps des assassin» (۱۹۵۶) (در آمریکا با عنوان Deadlier Than the Male و در بریتانیا Twelve Hours to Live)، که در آن با ژان گابن همبازی بود، نیز قابل توجه بود.
در سال ۱۹۶۰ دلورم به بیش از ۱۴۰ تن از روشنفکران، معلمان، نویسندگان و مشاهیر پیوست و بیانیهای را امضا کرد که از حق سربازان فراخواندهشدهٔ فرانسوی برای امتناع از خدمت نظامی در الجزایر حمایت میکرد. در نتیجه، دولت فرانسه در ۲۸ سپتامبر ممنوعیتی علیه همه امضاکنندگان صادر کرد که آنها را از حضور در رادیو یا تلویزیون دولتی یا در تئاترهای دولتی محروم میکرد. در عین حال وزیر اطلاعات گفت که دستور کابینهٔ دیگری در دست تهیه است که تامین بودجه دولتی هر پروژه فیلمی که در آن هر کدام از امضاکنندگان ظاهر شوند را رد خواهد کرد. ...
نمایش بیشتر
