بیوگرافی
دیوید آروگته (۳ آوریل ۱۹۲۱ – ۱ دسامبر ۱۹۶۸)، که بیشتر با نام هنری خود داریو مورنو شناخته میشود، خوانندهای ترکی-یهودی چندزبان، آهنگساز، ترانهسرا و گیتاریستی توانا بود. او در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ به شهرت رسید و دوران حرفهای چشمگیری را که در فرانسه متمرکز بود (و شامل فیلمها...
دیوید آروگته (۳ آوریل ۱۹۲۱ – ۱ دسامبر ۱۹۶۸)، که بیشتر با نام هنری خود داریو مورنو شناخته میشود، خوانندهای ترکی-یهودی چندزبان، آهنگساز، ترانهسرا و گیتاریستی توانا بود. او در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ به شهرت رسید و دوران حرفهای چشمگیری را که در فرانسه متمرکز بود (و شامل فیلمها نیز میشد) رقم زد. او با ترانهٔ ۱۹۶۱ خود «بریژیت باردو» مشهور شد.
داریو مورنو در خانوادهٔ بزرگی از یهودیان به دنیا آمد. در کودکی یتیم شد، هنگامی که پدرش که در ایستگاه راهآهن آیدین کار میکرد، در شرایطی تراژیک با شلیک گلوله کشته شد. مادرش او را در یتیمخانهٔ سفاردی ازمیر (Nido De Guerfanos) گذاشت و تا چهار سالگی در آنجا ماند.
پس از تحصیلات ابتدایی در مؤسسات آموزشی یهودیان ازمیر، در اوایل جوانی مشاغل متعدد و گاهبهگاهی داشت. او برای ادامهٔ تحصیل در حالی که همزمان برای گذران زندگی کار میکرد، تلاش زیادی کرد. او بهعنوان پیک در دفتر وکلای برجستهٔ شهر کار را آغاز کرد و در نهایت آموزش دید که بهعنوان کارمند دفتری فعالیت کند. عصرها در کتابخانهٔ مرکزی ازمیر فرانسوی میخواند. با گیتاری که بهطور اتفاقی به دستش افتاده بود، نواختن گیتار را نیز آموخت، عمدتاً خودآموز و گاه با آموزش کوتاه از آشنایان.
او بهعنوان شغل دوم در جشنهای بار میتسوا آواز میخواند. در اوایل دههٔ بیست زندگیاش، او ازمیر و بهویژه جامعهٔ یهودیان آنجا را بهعنوان خوانندهای شناختهشده میشناختند. در دوران خدمت سربازی در ارتش ترکیه، بهعنوان خواننده در محل اقامت افسران در پادگانهای مختلف بهکار گرفته شد و بیش از پیش بر موسیقی تمرکز یافت. اولین اجرای کاملاً حرفهای او بلافاصله پس از ترخیص در زادگاهش آغاز شد و از طریق ارتباطاتی که در ارتش برقرار کرده بود ترتیب داده شده بود. هنگامی که با موسیقیاش درآمد بهدست آورد، به محلهٔ یهودیان مرفهتر کاراتاش نقل مکان کرد و در خیابانی که به ساختمان تاریخی آسانسور (Asansör)، یکی از نمادهای شهر، میرسد منزلی گرفت. (کلمهٔ Asansör بهمعنای تحتاللفظی «آسانسور» است؛ مردم از یک آسانسور واقعی برای رفتن به بخش بالاتر محله که توسط یک تنگهٔ ساحلی با شیب تند جدا شده، استفاده میکردند.) امروزه این خیابان به نام Dario Moreno Sokağı (خیابان داریو مورنو) به یاد او نامگذاری شده است.
داریو مورنو که شخصیتی پرجنبوجوش داشت، در اثر حملهٔ قلبی ناشی از مشاجرهای بین او و یک مأمور دروازهٔ فرودگاه در فرودگاه آتاتورک درگذشت. او برای یکی از پروازهایش که برای کنسرت به پاریس میرفت کمی دیر کرده بود. او همچنین قصد داشت در اولین «شب ترکی» که قرار بود در پاریس برگزار شود شرکت کند. مأمور دروازه به صلاحدید خود به او اجازهٔ سوار شدن به هواپیما را نداد و این منجر به بحثی جدی شد که در پی آن مورنو دچار حملهٔ قلبی شد. او تنها ۴۷ سال داشت. طبق وصیتش میخواست در ازمیر، ترکیه دفن شود، اما مادرش، مادام رزا، او را در هولون، اسرائیل دفن کرد...
نمایش بیشتر
