بیوگرافی
جرالدین فیتزجرالد، لیدی لیندسی-هاگ، بازیگر ایرلندی-آمریکایی و عضو تالار مشاهیر تئاتر آمریکا بود. او در جنوب دوبلین به دنیا آمد، دختر ادیت کاترین و ادوارد مارتین فیتزجرالد بود.
او نقاشی را در مدرسه هنر دوبلین آموخت. تحتتأثیر عمهاش قرار گرفت و کار بازیگریاش را در تئاتر گیت دوبلین آغاز کرد. پس...
جرالدین فیتزجرالد، لیدی لیندسی-هاگ، بازیگر ایرلندی-آمریکایی و عضو تالار مشاهیر تئاتر آمریکا بود. او در جنوب دوبلین به دنیا آمد، دختر ادیت کاترین و ادوارد مارتین فیتزجرالد بود.
او نقاشی را در مدرسه هنر دوبلین آموخت. تحتتأثیر عمهاش قرار گرفت و کار بازیگریاش را در تئاتر گیت دوبلین آغاز کرد. پس از دو فصل در دوبلین، به لندن نقل مکان کرد، جایی که در فیلمهای The Mill on the Floss، The Turn of the Tide و Cafe Mascot به موفقیت دست یافت.
موفقیت فیتزجرالد او را در سال 1938 به صحنه برادوی رساند. او اولین حضور آمریکایی خود را در تولید Mercury Theatre از Heartbreak House انجام داد. تهیهکننده هال بی. والیس او را در این اجرا دید و سپس قراردادی با وارنر برادرز برای او بست، جایی که در Dark Victory و Wuthering Heights درخشید.
بعداً در فیلمهای Shining Victory، The Gay Sisters و Watch on the Rhine ظاهر شد، اما حرفهٔ او بهخاطر برخوردهای مکرر با مدیریت استودیوها مختل شد. اگرچه او در طول دههٔ 1940 به کار ادامه داد، اما کیفیت نقشهایش شروع به کاهش کرد و کارش از رونق افتاد.
در سال 1946، اندکی پس از پایان کار روی Three Strangers، هالیوود را ترک کرد تا به شهر نیویورک بازگردد، جایی که با همسر دومش استوارت شفتل، نوهٔ ایزیدور استراوس، ازدواج کرد. او برای فیلمبرداری So Evil My Love به بریتانیا بازگشت و نقدهای مثبتی دریافت کرد، و سپس در The Late Edwina Black بازی کرد، پیش از بازگشت به ایالات متحده. او در 18 آوریل 1955 شهروند رسمی ایالات متحده شد.
دههٔ 1950 فرصتهای اندکی در سینما برای او فراهم کرد، اما در دههٔ 1960 او خود را بهعنوان یک بازیگر نقشهای مکمل تثبیت کرد و حرفهاش احیا شد. از جمله فیلمهای موفق او در این دوره میتوان به Ten North Frederick، The Pawnbroker و Rachel, Rachel اشاره کرد. فیلمهای بعدی او شامل The Mango Tree بود که برای آن نامزدی بهترین بازیگر زن مؤسسه فیلم استرالیا را دریافت کرد، و Harry and Tonto که در صحنهای مقابل آرت کارنی حاضر شد. او همچنین در Arthur 1 and 2، مینیسریال Kennedy، Do You Remember Love، Easy Money، Poltergeist 2 و در فیلم تلویزیونی Circle of Violence، که دربارهٔ سوءرفتار با سالمندان بود، نقشآفرینی کرد.
فیتزجرالد به بازیگری صحنه بازگشت و برای اجرای خود در بازپخش 1971 نمایش Long Day's Journey Into Night مورد تحسین قرار گرفت. در سال 1976 او به عنوان خواننده کاباره در نمایش Streetsongs اجرا کرد و آلبومی از آن نمایش را برای لیبل Painted Smiles بن بیگلی ضبط نمود. او همچنین بهعنوان کارگردان تئاتر موفقیتهایی کسب کرد و یکی از نخستین زنانی شد که برای بهترین کارگردانی یک نمایش نامزد جایزه تونی شد. در حالی که در نیویورک بود، فیتزجرالد با نمایشنامهنویس و برادر فرانسیسکن جاناتان رینگکمپ همکاری کرد تا Everyman Theater of Brooklyn، یک گروه تئاتر خیابانی که در سراسر شهر اجرا میکرد، را تأسیس کند.
او در تلویزیون نیز حضور داشت، در سریالهایی مانند Alfred Hitchcock Presents، Robert Montgomery Presents، Naked City، St. Elsewhere، The Golden Girls و Cagney and Lacey. همچنین در Our Private World و Mabel and Max نقشآفرینی کرد. او برای حضورش در قسمت "Rodeo Red and the Runaways" از مجموعه NBC Special Treat، جایزه دیدیلومی امی روزانه را بهعنوان بهترین بازیگر زن دریافت کرد.
توضیحات بالا از مقاله ویکیپدیا Geraldine Fitzgerald، دارای مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل همکاران در ویکیپدیا.
نمایش بیشتر
