فیلم Wuthering Heights 1939

«کتی، کتی، بیا، کتی برگرد پیشم.» «بلندی‌های بادگیر» به کارگردانی ویلیام وایلر و با فیلمنامه‌ای از چارلز مک‌آرتور و بن هکت، اقتباسی از رمان هم‌نام امیلی برونته است. در این فیلم مرل اوبرون، لورنس اولیویه، دیوید نیون، جرالدین فیتزجرالد و فلورا رابسن بازی می‌کنند؛ موسیقی را آلفرد نیومن ساخته و فیلم‌برداری اثر را گرگ تولند برعهده داشته است. هرچند فیلم تنها بخشی از رمان کلاسیک برونته...

«کتی، کتی، بیا، کتی برگرد پیشم.» «بلندی‌های بادگیر» به کارگردانی ویلیام وایلر و با فیلمنامه‌ای از چارلز مک‌آرتور و بن هکت، اقتباسی از رمان هم‌نام امیلی برونته است. در این فیلم مرل اوبرون، لورنس اولیویه، دیوید نیون، جرالدین فیتزجرالد و فلورا رابسن بازی می‌کنند؛ موسیقی را آلفرد نیومن ساخته و فیلم‌برداری اثر را گرگ تولند برعهده داشته است. هرچند فیلم تنها بخشی از رمان کلاسیک برونته را بازگو می‌کند و تا حدی از روی متن اصلی آزادانه مایه گرفته، با این حال همچنان اثری جذاب و دل‌نشین است. بازی بازیگران استادانه و کارگردانی دقیق، این قصهٔ تسخیرگر را —قصه‌ای از تراژدی، عشق و احساساتی که هرگز فروکش نمی‌کنند— زنده نگه داشته است. فیلم‌برداری حال‌وهواییِ تولند، که درنهایت برای آن جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌برداری را دریافت کرد، همراه با روایت بازگشت به گذشته که الن دینِ زیرک (با بازی فلورا رابسن) آن را بازگو می‌کند، داستان را در قالب فلش‌بک پیش می‌برد. شخصیت‌ها از کودکی به‌خوبی ساخته می‌شوند و در بزرگ‌سالی کامل‌تر می‌گردند؛ اولیویه و اوبرون در نقش‌های خود درخشان‌اند و در پایان داستان، بیننده را مملو از احساس می‌سازند. همهٔ این‌ها با موسیقی پرشور آلفرد نیومن تقویت شده است. سال ۱۹۳۹ سالی درخشان برای سینمای کلاسیک بود و «بلندی‌های بادگیر» سزاوار جایگاهی در بالای آن فهرست است. برجسته. ۹/۱۰ جسارت می‌کنم بگویم که این اقتباس بسیار گیرا از رمان کلاسیک امیلی برونته احتمالاً بی‌نظیر خواهد ماند. رمان اساساً قصهٔ عشقی از دست‌رفته است و مثلث بازیگرانِ مرل اوبرون (کتی)، لورنس اولیویه (هیثکلیف) و دیوید نیون (ادوارد) تمام احساسات اندوه، تلخی و ناامیدی را به‌خوبی منتقل می‌کنند. هیثکلیف پسری رهاشده است که سسیل کله‌وی او را به خانهٔ متمول خانوادهٔ ارنشاو می‌آورد و تدریجاً عاشق دختر خانوادگی، کتی، می‌شود. وقتی پیرمرد می‌میرد، پسرش هیندلی (با بازی هیو ویلیامز) ارث را به‌دست می‌آورد و با هیثکلیف مانند خادمی بی‌ارزش رفتار می‌کند تا اینکه در نهایت او را می‌راند. سال‌ها بعد، وقتی هیثکلیف ثروتمند بازمی‌گردد، درمی‌یابد که کتی حالا با ادوارد، مرد خوش‌ظاهر اما نسبتاً خنثیِ نیون، ازدواج کرده است. آنچه پس از آن رخ می‌دهد از جنس ادبیات انگلیسی در عاشقانه‌ترین و معماگونه‌ترین شکل خود است. هرچند فیلمنامه برخی از جزئیات شخصیت‌پردازی و برخی زیرپلات‌های کتاب را کنار می‌گذارد، ولی روح داستان را به‌طرزی جوّی و جذاب به‌تصویر می‌کشد — و فلورا رابسن در نقش راویِ پیرِ قصه بهترین حالت ملانکولیک خود را ارائه می‌دهد. اوبرون و اولیویه توان بالایی در انتقال اضطراب و اشتیاق دارند و فیلم‌برداریِ دشت‌های سرد و آزادکنندهٔ یورکشایر نیز به شکل‌گیری داستانی درگیرکننده و تأثیرگذار کمک شایانی کرده است.