Gloria Wood

بیوگرافی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد گلوریا وود (۸ سپتامبر ۱۹۲۳ – ۴ مارس ۱۹۹۵) خواننده و صداپیشهٔ آمریکایی بود. صدای نادر او دامنه‌ای چهار اکتاوی داشت و قادر به تقلید صداهای دیگر بود. او در سال ۱۹۲۳ در مدفورد، ماساچوست به دنیا آمد. پدرش، رابرت ای. وود، در دههٔ ۱۹۲۰ خوانندهٔ رادیویی بوستون...

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد گلوریا وود (۸ سپتامبر ۱۹۲۳ – ۴ مارس ۱۹۹۵) خواننده و صداپیشهٔ آمریکایی بود. صدای نادر او دامنه‌ای چهار اکتاوی داشت و قادر به تقلید صداهای دیگر بود. او در سال ۱۹۲۳ در مدفورد، ماساچوست به دنیا آمد. پدرش، رابرت ای. وود، در دههٔ ۱۹۲۰ خوانندهٔ رادیویی بوستون بود و همراه با همسرش، جرترود اندرسون-وود، تأثیری گذاشتند که هر دو دخترشان، گلوریا و خواهر بزرگترش دونا، را تشویق به پرورش توانایی‌های آوازخوانی‌شان کرد. کمی پس از ترک دبیرستان در سال ۱۹۴۱، گلوریا به دونا در گروه هوراس هایدت پیوست. در سال ۱۹۴۷، کی کایزر از گلوریا خواست که پس از مرگ دونا در ۸ آوریل ۱۹۴۷ در سن ۲۹ سالگی، جای او را در گروه آوازخوان Campus Kids پر کند؛ وود گهگاه خوانندهٔ اصلیِ گروه کایزر نیز شد و چند ترانهٔ موفق داشت. او سپس یکی از اعضای گروه آوازی The Rhythmaires شد که تقریباً ده سال با بیگ کرازبی همکاری کرد. کرازبی گاه او را جدا از گروه معرفی می‌کرد، به‌ویژه در برنامه‌های فیلکو در ۱۷ و ۳۱ مارس ۱۹۴۸ که در آن‌ها او به‌صورت دوئت با او اجرای موفقِ کی کایزر، «Saturday Date»، را بازخوانی کرد. آن‌ها قطعهٔ دیگری از موفقیت‌های او با کایزر، «On a Slow Boat to China»، را در برنامهٔ فیلکو در ۱ ژوئن ۱۹۴۹ اجرا کردند. همچنین می‌توان صدای او را در ضبط ۱۹۵۰ کرازبی و چک‌های پخش بعدیِ «Rudolph the Red-Nosed Reindeer» شنید، جایی که او نقش صدای رودولف را بر عهده دارد. وود همچنین در فیلم‌ها به‌عنوان خوانندهٔ روح (ghost singer) سابقهٔ گسترده‌ای داشت و نخستین تجربهٔ او در این زمینه در فیلم Diamond Horseshoe بود. بدون ذکر نام در تیتراژ، صدای آدل جرگنز را در فیلم The Bowery Boys: Blues Busters بر عهده داشت؛ و یکی از صداهای ورا-الن (به همراه ترودی استیونز) در White Christmas بود. دو بار به‌عنوان جانشین جزئی برای مارلین مونرو در فیلم‌های River of No Return و Let's Make Love به کار گرفته شد. او در فیلم Gaby حضور دارد و ترانهٔ «Where or When» را می‌خواند، و برای یکی از دوقلوها در The Parent Trap، صدای Ladyfish در The Incredible Mr. Limpet و صدای برادرزادهٔ جوان لوسیل بال در Mame را اجرا کرد. او تبلیغات آوازخوان زیادی برای رادیو و تلویزیون ضبط کرد. یکی از شناخته‌شده‌ترین آن‌ها برای Rice-A-Roni (...the San Francisco treat) بود؛ اما شاید بیش از همه به‌عنوان صدای تینکربل پروازکننده در تبلیغات کرهٔ بادام‌زمینی Peter Pan به یاد آورده شود. وود در کارتون‌های متعددی به‌کار گرفته شد؛ از جمله در ۱۹۴۸ در Wet Blanket Policy اثر والتر لانتز که در آن اجرای ترانهٔ معروف Woody Woodpecker را می‌شنویم. در تلویزیون، وود صداهای مختلفی را برای The Bugs and Daffy Show و That's Warner Bros.! فراهم کرد؛ و همچنین صدای مینی موس و شخصیت‌های دیگر را در چند برنامهٔ والت دیزنی بر عهده داشت. وود در سال ۱۹۵۵ ازدواج کرد و تقریباً در همان زمان به گروه The Johnny Mann Singers پیوست. وود در ۴ مارس ۱۹۹۵ بر اثر عوارض دیابت درگذشت. در آن زمان او با نام گلوریا وود-مک‌جورج شناخته می‌شد.