بیوگرافی
لیونل بروکمن ریچی جونیور (زادهٔ 20 ژوئن 1949) خواننده، ترانهسرا، تهیهکنندهٔ ضبط و شخصیت تلویزیونی آمریکایی است. او در دههٔ 1970 بهعنوان ترانهسرا و خوانندهٔ همرِهبَر گروه موتاون کامودورز به شهرت رسید؛ پیش از جداییاش برای این گروه تکآهنگهای موفق «Easy»، «Sail On»، «Three Times a Lady» و «Still» را...
لیونل بروکمن ریچی جونیور (زادهٔ 20 ژوئن 1949) خواننده، ترانهسرا، تهیهکنندهٔ ضبط و شخصیت تلویزیونی آمریکایی است. او در دههٔ 1970 بهعنوان ترانهسرا و خوانندهٔ همرِهبَر گروه موتاون کامودورز به شهرت رسید؛ پیش از جداییاش برای این گروه تکآهنگهای موفق «Easy»، «Sail On»، «Three Times a Lady» و «Still» را نوشت و ضبط کرد. در سال 1980 او ترانه و تولید تکآهنگ شمارهٔ یک جدول بیلبورد هات 100 ایالات متحده، «Lady»، را برای کنی راجرز نوشت و تولید کرد.
در سال 1981 ریچی ترانه و تولید تکآهنگ «Endless Love» را انجام داد که آن را بهصورت دوئت با دیانا راس ضبط کرد؛ این ترانه همچنان در میان 20 تکآهنگ پرفروش تاریخ قرار دارد و بزرگترین موفقیت حرفهای هر دو هنرمند بهشمار میآید. در سال 1982 او رسماً فعالیت انفرادیاش را با آلبوم Lionel Richie آغاز کرد که بیش از چهار میلیون نسخه فروش داشت و تکآهنگهای «You Are»، «My Love» و تکآهنگ شمارهٔ یک «Truly» را بهوجود آورد.
آلبوم دوم ریچی، Can't Slow Down (1983)، به صدر جدول بیلبورد 200 ایالات متحده رسید و بیش از 20 میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت و تبدیل به یکی از پرفروشترین آلبومهای تاریخ شد؛ این آلبوم تکآهنگهای شمارهٔ یک «All Night Long (All Night)» و «Hello» را نیز به همراه داشت. او سپس بههمراه مایکل جکسون ترانهٔ خیریهٔ «We Are the World» (1985) را همنوشت که بیش از 20 میلیون نسخه فروخت. سومین آلبومش، Dancing on the Ceiling (1986)، تکآهنگ شمارهٔ یک «Say You, Say Me» (از فیلم White Nights 1985) و قطعهٔ عنوانی که تا جایگاه دوم رسید را تولید کرد. از 1986 تا 1996 ریچی مدتی از ضبط فاصله گرفت؛ از آن زمان تاکنون هفت آلبوم استودیویی منتشر کرده است. او از فصل شانزدهم (2018 تاکنون) در برنامهٔ مسابقهٔ خوانندگی American Idol در مقام داور حضور یافته است.
در دوران فعالیت انفرادی، ریچی یکی از موفقترین خوانندههای بلَدِرهای دههٔ 1980 شد و بیش از 100 میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت که او را در شمار پرفروشترین هنرمندان جهان قرار میدهد. او چهار جایزهٔ گرمی کسب کرده است، از جمله ترانهٔ سال برای «We Are the World» و آلبوم سال برای Can't Slow Down. «Endless Love» نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد؛ در حالی که «Say You, Say Me» هر دو جایزهٔ اسکار و گلدن گلوب را برای بهترین ترانهٔ اوریجینال بهدست آورد. در سال 2016 ریچی بالاترین افتخار انجمن ترانهسرایان، جایزهٔ جانی مرسر، را دریافت کرد. در سال 2022 او جایزهٔ گرشوین برای ترانهٔ محبوب را از کتابخانهٔ کنگره دریافت کرد؛ همچنین جایزهٔ آیکون (Icon Award) جوایز موسیقی آمریکا را دریافت کرد. او همچنین در سال 2022 وارد پیادهراه مشاهیر موسیقی و سرگرمی سیاهان (Black Music & Entertainment Walk of Fame) و تالار مشاهیر راک اند رول شد.
ریچی در 20 ژوئن 1949 در توسکیگی، آلاباما متولد شد؛ پسر لیونل بروکمن ریچی (1915–1990)، تحلیلگر سامانههای ارتش ایالات متحده، و البرتا ر. فاستر (1917–2001)، معلم و مدیر مدرسه، است. مادربزرگش آدلاید مری براون پیانیستی بود که موسیقی کلاسیک مینواخت. در 4 مارس 2011 او در برنامهٔ NBC «Who Do You Think You Are?» ظاهر شد که مشخص شد پدربزرگِ مادریاش رهبر ملی یک سازمان برادری سیاهان آمریکایی اوایل دوره بود. قابل ذکر است که J. Louis Brown «سازماندهندهٔ اصلی و عالیترین گراند آرکونِ Knights of Wise Men، یک سازمان برادری برای مردان سیاه در دورهٔ پس از جنگ داخلی» بود. این تشکیلات که در نشویل در 1879 تشکیل شد، یک انجمن بیمه و مزایای کفن و دفن بود، همانطور که بسیاری دیگر در آن دوره بودند. ...
منبع: مقالهٔ «Lionel Richie» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.
نمایش بیشتر
