Monty Banks

بیوگرافی

مونتی بنکس بازیگر کمدی کوتاه‌قد، تنومند اما به‌نوعی خوش‌پوش و باوقار، متولد ایتالیا بود که بعدها نویسنده و کارگردان هم شد. از سال 1914 در آمریکا، ابتدا در صحنه در کمدی‌های موزیکال و کاباره ظاهر شد. تا 1917 به‌عنوان رقصنده در کافهٔ دومینگز در نیویورک کار می‌کرد. پس از این...

مونتی بنکس بازیگر کمدی کوتاه‌قد، تنومند اما به‌نوعی خوش‌پوش و باوقار، متولد ایتالیا بود که بعدها نویسنده و کارگردان هم شد. از سال 1914 در آمریکا، ابتدا در صحنه در کمدی‌های موزیکال و کاباره ظاهر شد. تا 1917 به‌عنوان رقصنده در کافهٔ دومینگز در نیویورک کار می‌کرد. پس از این به سینما روی آورد و در کیستون، یونیورسال و برای ال کریستی به بازی و بدل‌کاری پرداخت. تغییر نام از ماریو بیانچی به مونتی بنکس ممکن است ناشی از اشارهٔ گذرای راسکو «فتی» آرباکل بوده باشد که او را «montebanks» خوانده بود. تا سال 1919 بنکس به ویتاگراف رفت تا در The Grocery Clerk (1919) نقش یک شرور را بازی کند، به‌عنوان حریف کمدین ستارهٔ لَری سیمون. بنکس نخستین‌بار به‌عنوان ستارهٔ آثار خودی در مجموعهٔ «Welcome Comedies» ساخت وارنر برادرز مطرح شد. او اوایل دههٔ 1920 را در فاکس و گرند آشر گذراند و کم‌کم به نوشتن و کارگردانی کمدی‌های دو حلقه‌ای با خودش در نقش اصلی پرداخت. برجسته‌ترین نمونه‌ها از نظر شوخی‌های بصری مبتکرانه و طرح‌های دیوانه‌وار به سبک مک‌سنت عبارت‌اند از Pay or Move (1924) و The Golf Bug (1924). موفقیت این مجموعه بنکس را بر آن داشت که شرکت تولید مستقل Monty Banks Pictures Corporation را با همکاری نویسنده/کارگردان هاوارد اِستابروک تأسیس کند. او چند فیلم بلند برای پاته ساخت، از جمله Play Safe (1927) که عموماً بهترین کار او به‌شمار می‌رود و دارای صحنهٔ اوجِ قطارِ از کنترل خارج‌شونده‌ای بود. این سبک کمدی اکشن-سریع ناگزیر باعث شد بنکس بیش از سهم عادلانه‌اش آسیب ببیند، به‌ویژه چون بسیاری از بدل‌کاری‌هایش را خود انجام می‌داد. از اواخر دههٔ 1920 بنکس در انگلستان کار کرد و چند بار در فیلم‌های صوتی ظاهر شد، اما لهجه‌اش تا حدودی مانع شد. بنابراین پس از 1930 تصمیم گرفت بر کارگردانی و تهیه‌کنندگی تمرکز کند. او چهار فیلم بلند را با بازی سرگرم‌کنندهٔ محبوب گریسی فیلدز کارگردانی کرد، که در 1940 همسر دومش شد. در 1935 او کمدی جرج فرمبی، No Limit (1935)، را دربارهٔ مسابقات موتورسواری TT در جزیرهٔ من کارگردانی کرد که در همان‌جا فیلم‌برداری شده بود و با استقبال روبه‌رو شد. با آغاز جنگ جهانی دوم بنکس — که شهروند ایتالیا بود — در انگلستان ممکن بود به‌عنوان بیگانهٔ دشمن بازداشت شود. بنابراین لازم دید به کانادا فرار کند و از آنجا به ایالات متحدهٔ بی‌طرف برود. او در نهایت شهروندی آمریکا را که سال‌ها پیش برای آن درخواست داده اما فراموش کرده بود مدارک لازم را تحویل دهد، دریافت کرد. بازگشته به هالیوود، در 20th Century-Fox مشغول به کار شد و استن لِرل و الیور هاردی را در Great Guns (1941) کارگردانی کرد که احتمالاً یکی از آثار ضعیف‌تر آن‌ها به‌شمار می‌رود. بنکس در جریان سفری به ایتالیا در ژانویهٔ 1950 بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت، در حالی که تنها 52 سال داشت. متأسفانه بیشتر فیلم‌های یک و دو حلقه‌ای او اکنون جزو فیلم‌های گمشده محسوب می‌شوند. در نتیجه، جایگاه او به‌عنوان یکی از کمدین‌های برجستهٔ دوران فیلم‌های صامت تا حدی کاهش یافته است — مگر شاید در شهر زادگاهش چزنا، جایی که بنیادی به نام او تأسیس شد (Aula Didattica Monty Banks) که به دانشجویان «دوره‌های عملی در جنبه‌های تجربی تولید ویدئو» ارائه می‌دهد.