Patachou

بیوگرافی

هنریته راگون (۱۰ ژوئن ۱۹۱۸ – ۳۰ آوریل ۲۰۱۵)، که بیشتر به نام پاتاچو شناخته می‌شد، خواننده و بازیگر فرانسوی بود. او در درجهٔ افسرِ نشان لژیون دونور بود. هنریته راگون در بخش دوازدهم پاریس به دنیا آمد و زندگی کاری خود را به‌عنوان ماشین‌نویس آغاز کرد، سپس کارگر کارخانه، فروشندهٔ...

هنریته راگون (۱۰ ژوئن ۱۹۱۸ – ۳۰ آوریل ۲۰۱۵)، که بیشتر به نام پاتاچو شناخته می‌شد، خواننده و بازیگر فرانسوی بود. او در درجهٔ افسرِ نشان لژیون دونور بود. هنریته راگون در بخش دوازدهم پاریس به دنیا آمد و زندگی کاری خود را به‌عنوان ماشین‌نویس آغاز کرد، سپس کارگر کارخانه، فروشندهٔ کفش و فروشندهٔ عتیقه شد. در سال ۱۹۴۸، همراه با همسرش ژان بیلون کاباره-رستورانی در مون‌مارتر به‌نام پاتاچو را به‌دست گرفتند. (پسرشان پیر بیلون در دههٔ ۱۹۷۰ تا حدودی به‌عنوان خواننده موفق شد و برای جانی هالی‌دی آهنگ «J'ai oublié de vivre» را نوشت.) او شروع به خواندن در بیسترو کرد و روزنامه‌نگاران او را به‌نام پاتاچو، برگرفته از نام کاباره‌اش، خواندند (pâte-à-choux به‌معنای خمیر پیراشکی خامه‌ای است). ژورژ براسنس آنجا آواز می‌خواند و آن‌ها با هم دوئت «Maman, papa» را اجرا کردند. او نخستین کسی بود که قطعات دیگری را که براسنس ساخته بود اجرا کرد، مانند «Le bricoleur»، «La chasse aux papillons» و غیره. شبی که او برای نخستین بار این قطعات را اجرا کرد، به حضار پیشنهاد داد تا تا پایان برنامه بمانند و با نویسندهٔ این ترانه‌ها ملاقات کنند؛ و براسنس برای نخستین بار روی صحنهٔ پاتاچو رفت و «Le Gorille» و «P..de toi» را خواند. گاهی اوقات او کراوات‌های نیمه‌کات شده را جمع می‌کرد (او کراوات‌های مشتریانی را که از همراهی در آوازداری خودداری می‌کردند قیچی می‌زد و بلافاصله آن‌ها را به سقف منگنه می‌کرد؛ عادتی که دکوری بسیار اصیل برای آن‌جا پدید آورد — صدها کراوات آویخته در بالا) — توماس دیویی و ارول فلین از جملهٔ قربانیان او بودند. اولین صفحه‌های او در سال ۱۹۵۲ منتشر شد. او در بابینو، سالنی موزیکال در مونپارناس، ظاهر شد، در فرانسه و سپس در مناطق دورتر به تور پرداخت. از سال ۱۹۵۳ به بعد می‌شد او را روی صحنهٔ پالادیوم، والدورف آستوریا و کارنگی هال و در سراسر ایالات متحده دید. از اوایل دههٔ ۱۹۷۰ او به ژاپن و سوئد تور کرد، جایی که «L'eternal Parigot» با لحن شیطنت‌آمیز پاریسی‌اش محبوب بود. پاتاچو در یکم ژانویهٔ ۲۰۰۹ به‌عنوان افسر نشان لژیون دونور منصوب شد. پاتاچو در ۳۰ آوریل ۲۰۱۵ در سن ۹۶ سالگی درگذشت. منبع: مقالهٔ «Patachou» از ویکی‌پدیا به زبان انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.