بیوگرافی
ژرژ فرانژو فیلمسازی فرانسوی بود. او در فوژِر، ایل-ئه-ویلن متولد شد. پیش از کار در سینمای فرانسه، فرانژو شغلهای مختلفی داشت. او همچنین برای مدتی کوتاه در ارتش در الجزایر بوده و در سال ۱۹۳۲ مرخص شد. پس از بازگشت، فرانژو تحصیل کرد تا صحنهآرایی را یاد بگیرد و بعدها...
ژرژ فرانژو فیلمسازی فرانسوی بود. او در فوژِر، ایل-ئه-ویلن متولد شد. پیش از کار در سینمای فرانسه، فرانژو شغلهای مختلفی داشت. او همچنین برای مدتی کوتاه در ارتش در الجزایر بوده و در سال ۱۹۳۲ مرخص شد. پس از بازگشت، فرانژو تحصیل کرد تا صحنهآرایی را یاد بگیرد و بعدها پردهنگارههایی برای سالنهای موسیقی مانند کازینو دو پاری و فُولِز-برژه خلق کرد.
در اواسط دهه سی، فرانژو و هنری لنگلوآ از طریق برادر دوقلوی فرانژو، ژاک فرانژو، با هم آشنا شدند. علاوه بر ساختن فیلم کوتاه ۱۶ میلیمتری Le Métro، لنگلوآ و فرانژو مجلهای سینمایی کوتاهعمر راه انداختند و با ۵۰۰ فرانکی که از والدین لنگلوآ قرض گرفتند، باشگاه فیلمی به نام Le Cercle du Cinema تأسیس کردند. این باشگاه فیلمهای صامت را از مجموعههای خود نمایش میداد و پس از آن اعضا به بحثهای غیررسمی دربارهٔ آنها میپرداختند. از دل Le Cercle du Cinema، فرانژو و لنگلوآ در سال ۱۹۳۶ سینماتک فرانسه (Cinémathèque Française) را بنیان گذاشتند.
فرانژو از همان سال ۱۹۳۸ تا حدی از ارتباط نزدیک با سینماتک فرانسه کناره گرفت، و تنها در دههٔ ۱۹۸۰ دوباره بهطور جدی با آن مرتبط شد، زمانی که بهعنوان مدیر هنری افتخاری سینماتک منصوب شد.
در سال ۱۹۴۹، فرانژو کار بر روی مجموعهای از نه فیلم مستند را آغاز کرد. اشغال نازیها در پاریس و صنعتیشدن پس از جنگ جهانی دوم بر آثار اولیهٔ فرانژو تأثیر گذاشتند. با فیلم La tête contre les murs (سر به دیوار) در ۱۹۵۸، فرانژو به سمت فیلمهای داستانی بلند رفت. دومین فیلم بلند او، فیلم ترسناک Les Yeux sans Visage (چشمانی بدون چهره) بود که دربارهٔ جراحانی است که تلاش میکند چهرهٔ ویرانشدهٔ دخترش را با پیوند زدن چهرهٔ زنان زیبا ترمیم کند. فیلم او در ۱۹۶۳، Judex، ادای احترامی بود به سریالهای صامت Judex و Fantomas. در سالهای پایانی عمر فرانژو، فعالیت سینماییاش کمتر شد. فرانژو گهگاه برای تلویزیون کارگردانی میکرد و در اواخر دههٔ هفتاد از فیلمسازی کناره گرفت تا ریاست سینماتک فرانسه را بر عهده بگیرد. کلر کلوزه، در مطالعهاش دربارهٔ سینمای فرانسه پس از موج نو فرانسوی، سبک فیلمسازی فرانژو را «رئالیسمی فانتستیک و تأثیرگذار که از سورئالیسم و سینمای علمی ژانپنلوُ به ارث رسیده و از اکسپرسیونیسم لنگ و مورناو متأثر است» توصیف کرد. تمرکز فرانژو بر جنبهٔ بصری فیلمسازی بود، چیزی که او ادعا میکرد کارگردان را به عنوان یک آوتور مشخص میکند. فرانژو گفته بود «هدیهٔ نوشتن داستان را ندارم» و تمرکزش بر آنچه که «به قالب درآوردن» فیلم نامیده بود، بود.
فرانژو همچنین بهشدت تحت تأثیر سورئالیسم قرار داشت. او از عناصر سورئالیسم و ترسناکِ شوکآور در فیلمهایش استفاده میکرد تا مخاطبش را «بیدار» کند. فرانژو دوستی طولانیمدتی با سورئالیستهای شناختهشدهای همچون آندره برتون داشت و تأثیر این جنبش بهروشنی در آثارش دیده میشود. فرانژو از این عناصر برای پیوند دادن وحشت، تاریخ و طنز کنایهآمیز دربارهٔ ایدهٔ مدرنیت بهعنوان پیشرفت استفاده میکرد. از فرانژو نقل شده است که گفته: «ترکیب بد است، سنتز نادرست است، که مدام بهوسیلهٔ چشم هنگام نگاه کردن ساخته میشود، و مانع میشود ما همه چیز را عجیب ببینیم.»
توضیحات بالا از مقالهٔ ویکیپدیا Georges Franju، منتشر شده تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا.
نمایش بیشتر
