بیوگرافی
پاول ویکتورویچ کوستوماروف (روسی: Па́вел Ви́кторович Костома́ров؛ متولد ۲۲ نوامبر ۱۹۷۵، مسکو) فیلمبردار، کارگردان فیلمهای سینمایی، مستند و تلویزیونی روسیه است. برندهٔ جایزهٔ لائورل (۲۰۰۴ و ۲۰۰۷)، جایزهٔ فیل سفید (۲۰۰۷)، جایزهٔ خرس نقرهای برای دستاوردهای برجستهٔ هنری در جشنواره بینالمللی فیلم برلین (۲۰۱۰) و جایزهٔ عقاب طلایی (۲۰۱۱).
در سال...
پاول ویکتورویچ کوستوماروف (روسی: Па́вел Ви́кторович Костома́ров؛ متولد ۲۲ نوامبر ۱۹۷۵، مسکو) فیلمبردار، کارگردان فیلمهای سینمایی، مستند و تلویزیونی روسیه است. برندهٔ جایزهٔ لائورل (۲۰۰۴ و ۲۰۰۷)، جایزهٔ فیل سفید (۲۰۰۷)، جایزهٔ خرس نقرهای برای دستاوردهای برجستهٔ هنری در جشنواره بینالمللی فیلم برلین (۲۰۱۰) و جایزهٔ عقاب طلایی (۲۰۱۱).
در سال ۱۹۹۱، پاول از کلاس زیستشناسی مدرسهٔ شمارهٔ ۵۲۳ در مسکو فارغالتحصیل شد. پس از پایان مدرسه، ابتدا برای تبدیل شدن به یک ایکتیولوژیست (ماهیشناس) تحصیل کرد، اما عشق او به عکاسی او را به بخش فیلمبرداری VGIK کشاند که در سال ۲۰۰۲ از آن فارغالتحصیل شد. در حالی که هنوز دانشجو بود، همکاریاش را با کارگردان سرگئی لزنیتسا در فیلمهای مستند آغاز کرد: "Way Station" (۲۰۰۰)، "Settlement" (۲۰۰۱)، "Portrait" (۲۰۰۲). اندکی بعد، در یکی از جشنوارههای فیلم اروپایی، با آنتوان کاتین، فیلمبردار و کارگردان سوئیسی و همکار آیندهاش، آشنا شد. در سال ۲۰۰۳، در صحنهٔ فیلم «Landscape» با لزنیتسا، بهطور اتفاقی یک رانندهٔ کامیون پرحرف به نام والرا به همان هتل در اوکولوکا آمد. کاتین بود که بعدتر اصرار کرد از این ماجرا فیلمی بهسبک ترنسفورمر بسازند. این همکاری با مستندهای "Peaceful Life" (۲۰۰۴) و "Mother" (۲۰۰۷) ادامه یافت که جوایز فراوانی در جشنوارهها (آناپا، یکاترینبورگ، مسکو؛ در آرژانتین، لهستان، فنلاند) و جوایزی چون «لاورل» و «فیل سفید» دریافت کردند. به مدت ده سال، آنتوان کاتین و پاول کوستوماروف کارگردان آلکسی یرمان را در حین کار بر روی «History of the Arkanar Massacre» فیلمبرداری کردند که در نهایت به فیلم «Playback» در سال ۲۰۱۲ منجر شد. در همکاری با مستندساز الکساندر رستورگف در روستوف-نا-دونو، او مستندهای "I Love You" (۲۰۱۰) و "I Don't Love You" (۲۰۱۲) را ساخت. همراه با مجری شبکهٔ NTV الکسی پیووواروف و مستندساز الکساندر رستورگف، در سال ۲۰۱۲ پروژهٔ اینترنتی «Term» را خلق کرد. در دسامبر ۲۰۱۲، به همراه پیووواروف و رستورگف، پروژهٔ مستند گستردهای به نام «Reality» را راهاندازی کرد. پاول کوستوماروف همراه با آنان و دیگر همنویسندگان—آنتوان کاتین، سوسانا بارانگیوا و دیمیتری کوباسوف—اقدام به برگزاری تست بازیگری و جستجوی قهرمانان بالقوهٔ پروژه کرد.
علاوه بر مستندها، پاول به ساخت فیلمهای سینمایی نیز ادامه داد، از جمله همکاری با آلکسی پوپوگربسکی ("Simple Things"، "How I Spent This Summer") و با بوریس خلِبنیکوف (داستان کوتاه "The Saving Tunnel" از آلماناخ فیلم "There Is No Hurry"، "Until the Night Separates"، "A Long Happy Life").
کمی پس از ۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۲، او روسیه را ترک کرد. او در آرژانتین زندگی میکند.
نمایش بیشتر
