فیلم God’s Creatures 2022

برایان (پل مسکال) اخیراً به خانه خانواده‌اش در سواحل غربی ایرلند بازمی‌گردد و از سوی مادرش آیلین (امیلی واتسون) با استقبال گرم و از سوی پدرش کان (دکلن اوهارا) با بی‌اعتنایی روبه‌رو می‌شود. او که به‌دلایلی نامشخص از استرالیا بازگشته، عزم می‌کند کسب‌وکار پرورش صدف بیمارستانیِ پدربزرگش را ادامه دهد. با اینکه اطلاعات چندانی در این زمینه ندارد، دل به کار می‌زند و با کمک...

برایان (پل مسکال) اخیراً به خانه خانواده‌اش در سواحل غربی ایرلند بازمی‌گردد و از سوی مادرش آیلین (امیلی واتسون) با استقبال گرم و از سوی پدرش کان (دکلن اوهارا) با بی‌اعتنایی روبه‌رو می‌شود. او که به‌دلایلی نامشخص از استرالیا بازگشته، عزم می‌کند کسب‌وکار پرورش صدف بیمارستانیِ پدربزرگش را ادامه دهد. با اینکه اطلاعات چندانی در این زمینه ندارد، دل به کار می‌زند و با کمک چند صدف نیمه‌رسیده «قرضی» از کارخانه فرآوری غذاهای دریایی که مادرش در آن کار می‌کند، تلاش می‌کند اوضاع را سر و سامان دهد. اوضاع وقتی تغییر می‌کند که آیلین برای کاری به کلانتری می‌رود و با اتهامی بسیار جدی علیه پسر محبوبش روبه‌رو می‌شود. او ابتدا به‌عنوان یک مادر به‌شدت از پسرش دفاع می‌کند، اما با پیشروی داستان کم‌کم در موضعش تجدیدنظر می‌کند و این سؤال پیش می‌آید که آیا ممکن است او واقعا مرتکب آنچه متهم شده شده باشد؟ خودِ داستان ضعیف است. عکس‌برداری از مناظر زیبا و نماهای طولانی از افراد سیگارکشیدن هرچند دل‌نشین‌اند، اما کافی نیستند تا اثر را جاندار کنند. روایت پاره‌پاره و غیرمقنع است و اگرچه امیلی واتسون در نقش زنی که درگیری درونی‌اش عمیق‌تر می‌شود بسیار خوب ظاهر شده، پل مسکال فراتر از شخصیت خوش‌برخورد خود چیز زیادی ارائه نمی‌دهد و کلیت داستان به‌خوبی پرداخت نشده است. فیلم تا حدی دشواری‌های گذران زندگی در این محیط سخت و بی‌رحم را نشان می‌دهد و شاید باعث شود دیگر بی‌گدار به خوردن صدف‌های ایرلندی فکر نکنید، اما به نظرم بیش از حد بر بازیگران تمرکز شده است تا بر ساختن داستانی عمیق و جذاب که تماشاگر را درگیر نگه دارد. با این حال دیدن فیلم ارزش دارد.